Սերմնացանին առակը

1Այն օրը Յիսուս տունէն ելլելով՝ ծովուն եզերքը նստաւ: 2Եւ շատ ժողովուրդներ քովը ժողվուեցան, այնպէս որ ինք նաւը մտաւ ու նստաւ, և բոլոր ժողովուրդը ծովեզերքը կայներ էր: 3Ու շատ բաներ խօսեցաւ անոնց առակներով, և ըսաւ, 4Ահա սերմ ցանողը ելաւ որ սերմ ցանէ. ու երբ կը ցանէր, մէկ քանիները ճամբուն քով ինկան, և թռչունները եկան ու կերան զանոնք: 5Եւ ուրիշները ապառաժուտ տեղերու վրայ ինկան, ուր շատ հող չկար, և շուտ մը բուսան՝ հողին խորունկութիւն չունենալուն համար. 6Սակայն արևուն ծագած ատենը այրեցան, ու արմատ չունենալնուն համար չորցան: 7Եւ ուրիշները ինկան փուշերու մէջ, և փուշերը ելան ու խեղդեցին զանոնք: 8Եւ ուրիշները ինկան աղէկ հողի մէջ, ու պտուղ կու տային՝ ո՛րը մէկուն տեղ հարիւր, ո՛րը վաթսուն, և ո՛րը երեսուն: 9Ան որ լսելու ականջ ունի՝ թող լսէ:

Առականերուն նպատակը

10Ու աշակերտները մօտենալով՝ ըսին իրէն, Ինչո՞ւ համար առակներով կը խօսիս անոնց: 11Ան ալ պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Անոր համար՝ որ ձեզի տրուած է գիտնալ երկինքի թագաւորութեան խորհուրդները, և անոնց տրուած չէ: 12Վասն զի ով որ ունի, անոր պիտի տրուի ու պիտի աւելնայ. և ով որ չունի, ունեցածն ալ անկէ պիտի առնուի: 13Անոր համար առակներով կը խօսիմ անոնց, որ կը տեսնեն՝ ու չեն տեսներ, և կը լսեն՝ ու չեն լսեր ու միտք չեն առներ: 14Եւ անոնց վրայ կը կատարուի Եսայիի մարգարէութիւնը որ կ’ըսէ, Լսելով պիտի լսէք, ու պիտի չիմանաք, և տեսնելով պիտի տեսնէք ու պիտի չտեսնէք: 15Վասն զի այս ժողովուրդին սիրտը թանձրացաւ, և իրենց ականջներովը ծանր լսեցին, ու աչքերնին գոցեցին, որպէս զի չըլլայ թէ բնաւ աչքերով տեսնեն և ականջներով լսեն և սրտով իմանան ու դարձի գան, և ես զանոնք բժշկեմ: 16Բայց երանի՜ է ձեր աչքերուն որոնք կը տեսնեն, ու ձեր ականջներուն որոնք կը լսեն: 17Քանզի ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի որ շատ մարգարէներ և արդարներ փափաքեցան ձեր տեսածները տեսնել՝ ու չտեսան, և ձեր լսածները լսել՝ ու չլսեցին:

Յիսուս սերմնացանին առակը կը մեկնաբանէ

18Հիմա դուք սերմ ցանողին առակը լսեցէք: 19Այն ամէնը որ թագաւորութեան խօսքը կը լսէ ու միտք չառներ, չարը կու գայ ու անոր սրտին մէջ ցանուածը կը յափշտակէ. ասիկա այն է որ ճամբուն քով ցանուաեցաւ: 20Եւ ապառաժուտ տեղերու վրայ ցանուածը այն է որ երբ կը լսէ խօսքը, շուտ մը ուրախութեամբ կ’ընդունի զանիկա. 21Բայց իր մէջ արմատ չունենալով, քիչ ժամանակ կը տևէ. ու երբ նեղութիւն կամ հալածանք ըլլայ խօսքին համար, շուտ մը կը գայթակղի: 22Եւ փուշերուն մէջ ցանուածը այն է որ երբ կը լսէ խօսքը, աշխարհիս զբաղմունքը և հարստութեան խաբէութիւնը խօսքը կը խեղդեն, ու կ’ըլլայ անպտուղ: 23Իսկ աղէկ հողի մէջ ցանուածը այն է որ երբ կը լսէ խօսքը, միտք կ’առնէ, և պտուղ կու տայ, ո՛րը հարիւր, ո՛րը վաթսուն, ու ո՛րը երեսուն:

Որոմին առակը

24Ուրիշ առակ մըն ալ յառաջ բերաւ անոնց ու ըսաւ, Երկինքի թագաւորութիւնը նմանեցաւ մարդու մը, որ իր արտին մէջ բարի սերմ ցանեց. 25Ու երբ մարդիկ կը քնանային, իր թշնամին եկաւ ու ցորենին մէջ որոմ ցանեց և գնաց. 26Ու երբ խոտը բուսաւ ու պտուղ բերաւ, անկէ ետև որոմն ալ երևեցաւ: 27Ուստի տանուտէրոջ ծառաները մօտեցան ու իրեն ըսին, Տէր, չէ՞ որ դուն քու արտիդ մէջ բարի սերմ ցանեցիր. ուրեմն որոմը ուրկէ՞ ունի: 28Եւ անիկա ըսաւ անոնց, Թշնամի մարդ մը ըրած է ատիկա. ծառաները իրեն ըսին, Հիմա կ’ուզե՞ս որ երթանք զանիկա մէկդի քաղենք. 29Ան ալ ըսաւ, Ոչ, չըլլայ թէ որոմը քաղած ատեննիդ ցորենն ալ անոր հետ փրցնէք: 30Թող տուէք որ երկուքն ալ մէկտեղ աճին մինչև հունձքի ատենը. և հունձքի ատենը հնձողներուն պիտի ըսեմ, Առաջ որոմը քաղեցէք, և զանիկա խուրձ խուրձ կապեցէք այրելու համար, իսկ ցորենը իմ ամբարս ժովեցէք:

Մանանեխին առակը

31Ուրիշ առակ մըն ալ յառաջ բերաւ անոնց ու ըսաւ, Երկինքի թագաւորութիւնը մանանեխի հատի նման է, զոր մարդ մը առաւ, իր արտին մէջ ցանեց. 32Որ ամեն սերմերէն պզտիկ է, ու երբ աճի, ամէն խոտեղէններէն մեծ է, ու ծառ կ’ըլլայ, այնպէս որ երկինքի թռչունները կուգան և անոր ճիւղերուն վրայ կը հանգչին:

Խմորին առակը

33Ուրիշ առակ մըն ալ զրուցեց անոնց ու ըսաւ, Երկինքի թագաւորութիւնը խմորի նման է, զոր կին մը առաւ, երեք գրիւ ալիւրի մէջ պահեց, մինչև ամէնն ալ խմորեցաւ:

Յիսուս առակներ կը գործածէ

34Յիսուս այս ամէն բաները առակներով խօսեցաւ ժողովուրդին, ու առանց առակի բան մը չէր խօսեր անոնց. 35Որպէս զի կատարուի մարգարէին ձեռքով ըսուած խօսքը, Առակներով պիտի բանամ իմ բերանս, աշխարհի սկիզբէն ի վեր ծածկուած բաները յառաջ պիտի բերեմ:

Որոմին առակին մեկնաբանութիւնը

36Այն ատեն Յիսուս ժողովուրդները թողուց, տունը եկաւ, և իր աշակերտները մօտեցան իրեն ու ըսին, Արտին որոմներուն առակը մեկնէ մեզի: 37Ան ալ պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Բարի սերմը ցանողը Որդին մարդոյ է. 38Եւ արտը աշխարհս է. իսկ բարի սերմը անոնք են որ թագաւորութեանը որդիներն են, բայց որոմը չարին որդիներն են. 39Եւ թշնամին որ զանիկա ցանեց, սատանան է, և հունձքը աշխարհիս վերջն է, ու հնձողները հրեշտակներն են: 40Արդ ինչպէս որ որոմը կը ժողվուի ու կրակի մէջ կ’այրի, աշխարհիս վերջն ալ այնպէս պիտի ըլլայ: 41Որդին մարդոյ իր հրեշտակները պիտի ղրկէ, ու պիտի ժողվեն անոր թագաւորութենէն բոլոր գայթակղութիւնները, և զանոնք որ անօրենութիւն կը գործեն, 42Ու կրակի հնոցին մէջ պիտի ձգեն զանոնք. հոն պիտի ըլլայ լալ ու ակռաներ կրճտել: 43Այն ատեն արևի պէս պիտի փայլին արդարները իրենց Հօրը թագաւորութեանը մէջ: Ան որ լսելու ականջ ունի, թող լսէ:

Պահուած գանձին առակը

44Դարձեալ երկինքի թագաւորութիւնը արտի մէջ պահուած գանձի նման է, զոր մարդ մը գտնելով՝ կը ծածկէ, և ուրախութենէն կ’երթայ բոլոր ունեցածը կը ծախէ, ու այն արտը կը գնէ:

Մարգարիտին առակը

45Դարձեալ երկինքի թագաւորութիւնը վաճառական մարդու մը նման է, որ գեղեցիկ մարգարիտներ կը փնտռէ. 46Եւ պատուական մարգարիտ մը գտնելով, գնաց իր բոլոր ունեցածը ծախեց. ու զանիկա գնեց:

Ուռկանին առակը

47Դարձեալ երկինքի թագաւորութիւնը ծովը ձգուած ուռկանի մը նման է, որ ամէն տեսակէն կը ժողվէ. 48Զոր երբ լեցուեցաւ, ցամաքը հանեցին, ու նստան՝ աղէկները ամաններու մէջ ժողվեցին և անշահը դուրս ձգեցին: 49Այսպէս պիտի ըլլայ աշխարհիս վերջը. հրեշտակները պիտի ելլեն, ու արդարներուն մէջէն չարերը պիտի զատեն, 50Եւ պիտի ձգեն զանոնք կրակի հնոցին մէջ, հոն պիտի ըլլայ լալ ու ակռաներ կրճտել:

Հին և նոր ճշմարտութիւններ

51Ըսաւ անոնց Յիսուս, Հասկցա՞ք այս ամէն բաները. ըսին անոր, Այո, Տէր: 52Եւ անիկա ըսաւ անոնց, Անոր համար ամէն դպիր որ երկինքի թագաւորութեան աշակերտեալ է, նման է տանուտէր մարդու մը որ իր գանձէն նոր ու հին բաներ կը հանէ:

Յիսուս Նազարէթի մէջ կը մերժուի

53Ու երբ կատարեց Յիսուս այս առակները, անկէ մեկնեցաւ. 54Եւ եկաւ իր գաւառը, ու անոնց կը սորվեցնէր իրենց ժողովարանին մէջ. մինչև որ կը զարմանային անոնք ու կ’ըսէին, Ասիկա ուրկէ՞ ունի այս իմաստութիւնը և հրաշքները. 55Ասիկա հիւսին որդին չէ՞. ասոր մայրը Մարիամ չը՞ կոչուիր, ու ասոր եղբայրները՝ Յակոբոս և Յովսէս ու Սիմոն և Յուդա. 56Ու ասոր քոյրերը ամէնը մեր քով չե՞ն. ալ ինք ուրկէ՞ ունի այս ամէն բաները: 57Եւ անոր վրայով կը գայթակղէին. բայց Յիսուս ըսաւ անոնց, Մարգարէ մը անպատիւ չէ, բայց միայն իր գաւառին ու իր տանը մէջ: 58Եւ հոն շատ հրաշքներ չըրաւ անոնց անհաւատութեանը համար: