Յովհաննէսի մկրտչին մահը

1Այն ժամանակ Հերովդէս չորորդապետը Յիսուսի համբաւը լսեց. 2Ու իր ծառաներուն ըսաւ, Անիկա Յովհաննէս մկրտիչն է. անիկա մեռելներէն յարութիւն առած է, և անոր համար հրաշքներ կ’ըլլան անով: 3Քանզի Հերովդէս Յովհաննէսը բռներ, զանիկա կապեր ու բանտը դրեր էր, իր եղբօր Փիլիպպոսի կնոջ, Հերովդիայի, համար: 4Վասն զի Յովհաննէս անոր կ’ըսէր, Քեզի օրինաւոր չէ զանիկա կին ունենալ: 5Ուստի կ’ուզէր զանիկա սպաննել, բայց ժողովուրդէն կը վախնար, վասն զի իբրև մարգարէ կ’ընդունէին զանիկա: 6Ու երբ Հերովդէսի ծննդեան օրը եղաւ, Հերովդիայի աղջիկը խաղաց հանդէսի սրահին մէջ, ու Հերովդէսի հաճելի եղաւ։ 7Ուստի երդումով խոստացաւ որ տայ անոր ի՛նչ որ ուզելու ըլլայ։ 8Եւ անիկա առաջ իր մօրմէն խրատուելով՝ ըսաւ, Տուր ինծի հոս Հովհաննէս մկրտչին գլուխը սկուտեղի մը վրայ։ 9Եւ թագաւորը տըրտմեցաւ. բայց երդումներուն համար ու իրեն հետ նստողներուն համար հրաման ըրաւ որ տրուի։ 10Եւ մարդ ղրկելով՝ Յովհաննէսը բանտին մէջ գլխատեց։ 11Եւ անոր գլուխը սկուտեղով բերուեցաւ ու տրուեցաւ աղջկան, ան ալ իր մօրը տարաւ։ 12Եւ անոր աշակերտները եկան ու մարմինը վերցնելով թաղեցին, և գացին Յիսուսի պատմեցին։

Յիսուս հինգհազարը կը կերակրէ

13Ու երբ լսեց Յիսուս, անկէ նաւով անապատ տեղ մը գնաց առանձին, երբ լսեցին ժողովուրդները, ոտքով անոր ետևէն գացին իրենց քաղաքներէն։ 14Ու երբ դուրս ելաւ, շատ ժողովուրդ տեսնելով խղճաց անոնց վրայ, ու անոնց հիւանդները բժշկեց։ 15Եւ իրիկուան ատեն իր աշակերտները իրեն եկան ու ըսին, Հոս անապատ տեղ մըն է, և ժամանակը ուշացած է. արձակէ ժողովուրդները, որպէս զի գեղերը երթան ու իրենց կերակուր գնեն։ 16Եւ Յիսուս անոնց ըսաւ, Հարկ չէ որ ատոնք երթան, դուք տուէք ատոնց որ ուտեն։ 17Անոնք ալ ըսին անոր, Հոս ուրիշ բան մը չունինք, բայց միայն հինգ նկանակ ու երկու ձուկ։ 18Ու ըսաւ անոնց, Հոս ինծի բերէք զանոնք։ 19Եւ հրաման ըրաւ որ ժողովուրդները խոտին վրայ նստին. և հինգ նկանակը ու երկու ձուկը առաւ, ու դէպ ի երկինք նայելով օրհնեց, ու կտրելով նկանակները աշակերտներուն տուաւ, և աշակերտները՝ ժողովուրդին։ 20Եւ ամէնը կերան ու կշտացան. և տասուերկու կողով լեցուն աւելցած կտորուանքները վերցուցին։ 21Եւ անոնք որ կերան, հինգ հազարի չափ այր մարդիկ էին, կիներէն և տղաքներէն զատ։

Յիսուս ջուրին վրայէն կը քալէ

22Եւ շուտ մը աշակերտները արտորóուց որ նաւը մտնեն, և իրմէ առաջ անդիի կողմը անցնին, մինչև որ ինք ժողովուրդները արձակէ։ 23Եւ ժողովուրդները արձակելէն ետքը, ինք լեռը ելաւ առանձին աղօթք ընելու. ու երբ իրիկուն եղաւ, հոն մինակ էր։ 24Իսկ նաւը արդէն ծովուն մէջտեղը ալէկոծութեան մէջ էր, վասն զի հովը դէմ էր։ 25Ու գիշերուան չորրորդ պահուն Յիսուս դէպ ի անոնք գնաց, ծովուն վրայ քալելով։ 26Եւ աշակերտները երբ զանիկա տեսան որ ծովուն վրայ կը քալէր, խռովեցան, և ըսին թէ աչքի երևոյթ բան մըն է. ու վախերնէն կանչուըռտեցին։ 27Եւ շուտ մը Յիսուս խօսեցաւ անոնց ու ըսաւ, Քաջ եղէք, ես եմ, մի վախնաք։ 28Պետրոս պատասխան տուաւ անոր ու ըսաւ, Տէր, եթէ դուն ես, հրաման ըրէ ինծի որ քեզի գամ ջուրերուն վրայէն։ 29Ան ալ ըսաւ, Եկուր. Պետրոս ալ նաւէն իջաւ, ջուրերուն վրայէն քալեց որպէս զի Յիսուսի քով երթայ։ 30Բայց հովը սաստիկ տեսնելով վախցաւ, ու երբ սկսաւ ընկղմիլ, աղաղակեց ու ըսաւ, Տէր, ազատէ զիս։ 31Եւ Յիսուս շուտ մը իր ձեռքը երկնցուց, բռնեց զանիկա ու անոր ըսաւ, Թերահաւատ, ինչո՞ւ երկմտեցար։ 32Ու երբ նաւը ելան, հովը դադարեցաւ։ 33Եւ անոնք որ նաւուն մէջ էին, եկան երկրպագութիւն ըրին անոր ու ըսին, Իրաւցընէ Որդի Աստուծոյ ես դուն։ 34Ու անդիի կողմը անցնելով, Գեննեսարէթի երկիրը հասան։ 35Ու երբ այն տեղի մարդիկը ճանչցան զանիկա, մարդ ղրկեցին բոլոր շրջակայ տեղերը, ու բոլոր հիւանդները անոր բերին. 36Եւ կ’աղաչէին անոր, որ միայն իր հանդերձին քÁղանցքին դպչին. և անոնք որ դպան, բժÁկուեցան։