Յիսուս ապահարզանի մասին կը խօսի

1Ու եղաւ որ երբ Յիսուս այս խօսքերը լմնցուց, Գալիլիայէ ելաւ ու եկաւ Հրեաստանի սահմանները Յորդանանու անդիի կողմը: 2Եւ անոր ետևէն շատ ժողովուրդներ գացին, ու հոն բժշկեց զանոնք: 3Եւ փարիսեցիները անոր մօտենալով՝ զանիկա կը փորձէին, ու կ’ըսէին թէ Արժա՞ն է որ մարդ մը իր կինը արձակէ ամէն պատճառի համար: 4Անիկա ալ պատասխան տուաւ ու անոնց ըսաւ, Չէ՞ք կարդացեր թէ ան որ սկիզբէն ստեղծեց, արու և էգ ստեղծեց զանոնք՝ ու ըսաւ, 5Ասոր համար մարդ իր հայրը ու մայրը պիտի ձգէ և իր կնոջ պիտի յարի, ու երկուքը մէկ մարմին պիտի ըլլան: 6Ուստի ա՛լ երկուք չեն, հապա մէկ մարմին. ուրեմն զայն որ Աստուած միաւորեց՝ մարդ թող չզատէ: 7Ըսին իրեն, Հապա Մովսէս ինչո՞ւ պատուիրեց արձակման թուղթ տալ և արձակել: 8Ըսաւ անոնց, Մովսէս ձեր սիրտերուն կարծրութեանը համար ձեզի հրաման տուաւ կիներնիդ արձակել, բայց սկիզբէն այնպէս չեղաւ: 9Սակայն ձեզի կ’ըսեմ, Ով որ առանց պոռնկութեան պատճառի իր կինը արձակէ և ուրիշ մը առնէ, շնութիւն կ’ընէ. և ով որ արձակուածը առնէ, շնութիւն կ’ընէ: 10Իր աշակերտները ըսին իրեն, Եթէ այդպիսի բան կայ էրկան ու կնոջ մէջտեղ, չամուսնանալը աղէկ է: 11Եւ ինք անոնց ըսաւ, Ամէնը բաւական չեն այդ բանին, հապա անոնք՝ որոնց տրուած է: 12Վասն զի կան ներքինիներ՝ որոնք իրենց մօրը որովայնէն այնպէս ծնան, և կան ներքինիներ՝ որոնք մարդոցմէ ներքինի եղան, և կան ներքինիներ՝ որոնք ինքզինքնին ներքինի ըրին երկինքի թագաւորութեանը համար. ով որ կրնայ տանիլ՝ թող տանի:

Յիսուս մանուկները կ’օրհնէ

13Այն ատեն մանր տղաք բերուեցան իրեն, որպէս զի անոնց վրայ ձեռք դնէ և աղօթք ընէ, ու աշակերտները կը յանդիմանէին զանոնք: 14Բայց Յիսուս ըսաւ, Թող տուէք այդ մանր տղոցը, և մի արգիլէք ատոնք ինծի գալէն, վասն զի երկինքի թագաւորութիւնը այդպիսիներուն է: 15Եւ անոնց վրայ ձեռք դնելէն ետև գնաց անկէ:

Հարուստ պատանի

16Եւ ահա մէկը մօտենալով՝ ըսաւ անոր, Բարի վարդապետ, ի՞նչ բարի գործ գործեմ, որպէս զի յաւիտենական կեանքը ընդունիմ: 17Եւ անիկա ըսաւ անոր, Ինչո՞ւ զիս բարի կ’անուանես. մէկէն զատ բարի չկայ, որ է Աստուած. հապա եթէ կ’ուզես կեանքը մտնել, պատուիրանքները պահէ: 18Ըսաւ անոր, Որո՞նք. և Յիսուս ըսաւ, Ասոնք. Սպանութիւն մի ըներ, Շնութիւն մի ըներ, Գողութիւն մի ըներ, Սուտ վկայութիւն մի ըներ, 19Քու հայրդ ու մայրդ պատուէ, և Քու ընկերդ քու անձիդ պէս սիրես: 20Պատանին ըսաւ անոր, Ատոնք ամէնը մանկութենէս ի վեր պահեր եմ. ալ ի՞նչ բանով պակաս եմ: 21Ըսաւ անոր Յիսուս, Եթէ կ’ուզես կատարեալ ըլլալ, գնա ունեցածդ ծախէ և տուր աղքատներուն, ու երկինքը գանձ պիտի ունենաս, և եկուր իմ ետևէս: 22Երբ պատանին այս խօսքը լսեց՝ տրտմած գնաց, վասն զի շատ ստացուածք ունէր: 23Եւ Յիսուս ըսաւ աշակերտներուն, Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի որ հարուստը դժուարաւ պիտի մտնէ երկինքի թագաւորութիւնը: 24Դարձեալ կ’ըսեմ ձեզի, Դիւրին է որ ուղտը ասեղի ծակէն անցնի, քան թէ հարուստը Աստուծոյ թագաւորութիւնը մտնէ: 25Աշակերտները երբ լսեցին, շատ զարմացան ու ըսին, Ուրեմն ո՞վ կրնայ փրկուիլ: 26Յիսուս անոնց նայելով՝ ըսաւ, Ատիկա մարդոց կողմանէ անկարելի է, բայց Աստուծոյ կողմանէ ամէն բան կարելի է: 27Այն ատեն Պետրոս պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոր, Ահա մենք ամէն բան թողուցինք և քու ետևէդ եկանք. ուստի մեզի ի՞նչ պիտի ըլլայ: 28Ըսաւ անոնց Յիսուս, Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի թէ դուք որ իմ ետևէս եկաք, միւս անգամ գալուստին երբ Որդին մարդոյ իր փառաց աթոռը նստի՝ դուք ալ տասուերկու աթոռներու վրայ պիտի նստիք՝ Իսրայէլի տասուերկու ցեղերը դատելու: 29Եվ ով որ թողուց տուներ, կամ եղբայրներ, կամ քոյրեր, կամ հայր, կամ մայր, կամ կին, կամ որդիներ, կամ արտեր իմ անուանս համար, հարիւրապատիկ պիտի առնէ, և յաւիտենական կեանք պիտի ժառանգէ: 30Բայց շատ առաջիններ պիտի ըլլան յետին, և յետիններ՝ առաջին: