Յաղթական մուտքը Երուսաղէմ

1Ու երբ Երուսաղէմի մօտեցան ու եկան Բեթփագէ դէպ ի Ձիթենեաց լեռը, այն ատեն Յիսուս իր աշակերտներէն երկուքը ղրկեց. 2Եւ ըսաւ անոնց, Գացէք այդ ձեր դիմացի գեղը, և շուտ մը պիտի գտնէք կապուած էշ մը ու անոր հետ աւանակ մը. արձակեցէք զանոնք ու ինծի բերէք. 3Եւ եթէ մէկը ձեզի բան մը ըսէ, ըսէք թէ Տէրոջը պէտք են. և շուտ մը զանոնք պիտի ղրկէ: 4Այս ամէն բաները եղան, որպէս զի կատարուի մարգարէին խօսքը որ կ’ըսէ. 5Ըսէք Սիօինի աղջկան, Ահա քու Թագաւորդ քեզի կու գայ, հեզ, ու իշու վրայ հեծած և իշու ձագի, աւանակի, վրայ: 6Եւ աշակերտները գացին, և ինչպէս Յիսուս իրենց պատուիրեր էր՝ ըրին. 7Ու բերին էշը ու աւանակը, և անոնց վրայ իրենց հանդերձները դրին, ու նստաւ անոնց վրայ: 8Եւ ժողովուրդէն շատեր իրենց հանդերձները ճամբուն վրայ փռեցին, և ուրիշներ ծառերէն ճիւղեր կը կտրէին ու ճամբուն վրայ կը տարածէին: 9Եւ ժողովուրդները, որոնք առջևէն ու ետևէն կ’երթային, կ’աղաղակէին ու կ’ըսէին, Ովսաննա Որդւոյ Դաւթի, օրհնեալ է ան որ Տէրոջը անունովը կու գայ. Ովսաննա ի բարձունս: 10Ու երբ անիկա Երուսաղէմ մտաւ, բոլոր քաղաքը շարժեցաւ ու ըսաւ, Ո՞վ է աս: 11Եւ ժողովուրդները ըսին, Ասիկա Յիսուս մարգարէն է Գալիլեայի Նազարէթէն:

Յիսուս տաճարը կ’երթայ

12Եւ Յիսուս Աստուծոյ տաճարը մտաւ, ու դուրս հանեց ամէն անոնք որ տաճարին մէջ կը ծախէին ու կը գնէին, և ստակ փոխողներուն սեղանները ու աղաւնի ծախողներուն աթոռները կործանեց. 13Եւ ըսաւ անոնց, Գրուած է թէ Իմ տունս աղօթքի տուն պիտի կոչուի. բայց դուք ատիկա աւազակներու այր ըրիք: 14Եւ տաճարին մէջ կոյրեր ու կաղեր եկան իրեն, և բժշկեց զանոնք: 15Եւ քահանայապետները ու դպիրները տեսան անոր ըրած հրաշքները, և տղաքը որոնք տաճարին մէջ կ’աղաղակէին ու կ’ըսէին, Ովսաննա Որդւոյ Դաւթի, բարկացան. 16Ու ըսին անոր, Կը լսե՞ս ի՛նչ կ’ըսեն ատոնք. և Յիսուս ըսաւ անոնց, Այո. բնաւ չէ՞ք կարդացեր, թէ Մանկանց ու կաթնկեր տղայոց բերնէն գովութիւն կատարեցիր: 17Եւ թողուց զանոնք՝ քաղաքէն դուրս Բեթանիա ելաւ, ու գիշերը հոն կեցաւ:

Յիսուս թզենին կ’անիծէ

18Եւ առտուանց երբ քաղաքը կը դառնար, անօթեցաւ. 19Ու ճամբուն վրայ թզենի մը տեսնելով քովը գնաց, և անոր վրայ տերևներէն զատ բան մը չգտաւ. ու ըսաւ անոր, Ասկէ ետև քեզմէ պտուղ չըլլայ յաւիտեան. և իսկոյն թզենին չորցաւ: 20Եւ աշակերտները երբ տեսան, զարմացան ու ըսին թէ Ի՛նչպէս թզենին շուտ մը չորցաւ: 21Յիսուս պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Եթէ հաւատք ունենաք ու չերկմտիք, ոչ թէ միայն այդ թզենիին եղածը պիտի ընէք, հապա նաև եթէ այս լեռանը ըսէք, Ելիր, ու ծովը ինկիր, պիտի ըլլայ: 22Եւ ամէն ինչ որ աղօթքի մէջ հաւատքով կը խնդրէք, պիտի առնէք:

Յիսուսի հեղինակութեան հարցը

23Ու երբ անիկա տաճարը եկաւ, քահանայապետները և ժողովուրդին ծերերը անոր մօտեցան երբ կը սորվեցնէր, ու ըսին, Ի՞նչ իշխանութիւնով կ’ընես այդ բաները, և ո՞վ տուաւ քեզի այդ իշխանութիւնը: 24Պատասխան տուաւ Յիսուս ու ըսաւ անոնց, Ես ալ ձեզի բան մը հարցնեմ, զոր եթէ ինծի ըսէք, ես ալ ձեզի պիտի ըսեմ թէ ի՛նչ իշխանութիւնով կ’ընեմ այս բաները: 25Յովհաննէսի մկրտութիւնը ուրկէ՞ էր, երկինքէ՞ն թէ մարդոցմէ. և անոնք իրենց մէջ կը խորհէին ու կ’ըսէին, 26Եթէ ըսենք՝ Երկինքէն, մեզի պիտի ըսէ թէ Հապա ինչո՞ւ չհաւատացիք անոր. իսկ եթէ ըսենք՝ Մարդոցմէ, ժողովուրդէն կը վախնանք, վասն զի բոլորն ալ Յովհաննէսը իբրև մարգարէ կ’ընդունին: 27Եւ պատասխան տալով Յիսուսի՝ ըսին, Չենք գիտեր. և ինք ըսաւ անոնց, Ես ալ ձեզի չեմ ըսեր թէ ի՛նչ իշխանութիւնով կ’ընեմ այս բաները:

Երկու որդիներուն առակը

28Բայց ի՞նչպէս կերևնայ ձեզի. մարդ մը երկու որդի ունէր, ու գնաց առաջինին ըսաւ, Որդեակ, գնա այսօր այգիիս մէջ գործէ: 29Անիկա պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Չեմ ուզեր երթալ. բայց ետքը զղջացաւ ու գնաց: 30Միւսին ալ գնաց և այնպէս ըսաւ. անիկա պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Կ’երթամ, տէր. և չգնաց: 31Հիմա այս երկուքէն ո՞րը իր հօրը կամքը կատարեց. ըսին անոր, Առաջինը. Յիսուս ըսաւ անոնց, Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի որ մաքսաւորները ու պոռնիկները ձեզմէ առաջ կը մտնեն Աստուծոյ թագաւորութիւնը: 32Վասն զի Յովհաննէս արդարութեան ճամբայով եկաւ ձեզի, և դուք անոր չհաւատացիք. բայց մաքսաւորները ու պոռնիկները անոր հաւատացին. և դուք տեսաք ու ետքը չզղջացիք անոր հաւատալու:

Այգիին մշակներուն առակը

33Ուրիշ առակ մըն ալ լսեցէք. Տանուտէր մարդ մը կար՝ որ այգի մը տնկեց ու ցանգով պատեց զանիկա, և անոր մէջ հնձան փորեց ու աշտարակ շինեց, և զանիկա մշակներու յանձնեց, ու ինք օտար երկիր մը գնաց: 34Երբ պտուղի ժամանակը մօտեցաւ, իր ծառաները մշակներուն ղրկեց, որպէս զի անոր պտուղները առնեն: 35Եւ մշակները անոր ծառաները բռնեցին, մէկը ծեծեցին, միւսը սպաննեցին, մէկ ուրիշը քարկոծեցին: 36Նորէն ուրիշ ծառաներ ղրկեց առաջիններէն շատ, և անոնց ալ այնպէս ըրին: 37Վերջը իր որդին ղրկեց անոնց՝ ըսելով, Թերևս ամչնան իմ որդիէս: 38Բայց մշակները երբ տեսան որդին, իրարու ըսին, Ասիկա է ժառանգը. եկէք զանիկա սպաննենք ու անոր ժառանգութեանը տիրենք: 39Եւ առին զանիկա, այգիէն դուրս հանեցին ու սպաննեցին: 40Ուստի երբ այգիին տէրը գայ, ի՞նչ պիտի ընէ այն մշակներուն: 41Ըսին իրեն, Այն չարերը չարաչար պիտի կորսնցնէ, և այգին պիտի յանձնէ ուրիշ մշակներու, որոնք պտուղները իրենց ժամանակին պիտի տան իրեն: 42Ըսաւ անոնց Յիսուս, Բնաւ չէ՞ք կարդացեր գիրքին մէջ, Այն քարը զոր շինողները անարգեցին, անիկա անկիւնին գլուխը եղաւ. ասիկա Տէրոջմէն եղաւ և զարմանալի է մեր աչքերուն: 43Ասոր համար կ’ըսեմ ձեզի, որ Աստուծոյ թագաւորութիւնը ձեզմէ պիտի առնուի, ու այնպիսի ազգի մը պիտի տրուի՝ որ անոր պտուղները բերէ: 44Եւ ով որ այս քարին վրայ իյնայ, պիտի կոտÁրտի, և որու վրայ որ իյնայ, պիտի փսորէ զանիկա: 45Ու երբ քահանայապետները և փարիսեցիները անոր առակները լսեցին, իմացան որ իրենց համար կ’ըսէր: 46Եւ կը փնտռէին թէ ի՛նչպէս բռնեն զանիկա, բայց ժողովուրդէն վախցան, վասն զի մարգարէի պէս կ’ընդունէին զանիկա: