Դաւ Յիսուսի դէմ

1Ու երբ Յիսուս լմնցուց այս բոլոր խոսքերը, ըսաւ իր աշակերտներուն, 2Գիտէք որ երկու օրէն ետև զատիկ կ’ըլլայ, և Որդին մարդոյ կը մատնուի խաչը ելլելու: 3Այն ատեն քահանայապետները ու դպիրները և ժողովուրդին ծերերը ժողվուեցան քահանայապետին սրահը, որուն անունը Կայիափա էր. 4Ու խորհուրդ ըրին որ նենգութեամբ բռնեն Յիսուսը ու մեռցնեն: 5Բայց կ’ըսէին թէ Ոչ տօնին ատենը, որպէս զի ժողովուրդին մէջ խռովութիւն չըլլայ:

Յիսուս Բեթանիոյ մէջ կ’օծուի

6Ու երբ Յիսուս Բեթանիա էր, բորոտ Սիմոնի տունը, 7Կին մը եկաւ անոր՝ որ ունէր ծանրագին իւղի շիշ մը, և թափեց անոր գլխուն վրայ՝ երբ անիկա սեղան նստած էր: 8Եւ անոր աշակերտները տեսնելով՝ դժուարեցան ու ըսին, Ինչո՞ւ այս կորուստը ըլլայ. 9Քանզի այդ իւղը կրնար սուղ գնով ծախուիլ, ու աղքատներուն տրուիլ: 10Եւ Յիսուս իմանալով՝ ըսաւ անոնց, Ինչո՞ւ անհանգիստ կ’ընէք կինը. քանզի ատիկա բարի գործ մը գործեց ինծի: 11Վասն զի աղքատները ամէն ատեն ձեզի հետ ունիք, բայց զիս ամէն ատեն չունիք: 12Վասն զի ատիկա որ այդ իւղը իմ մարմնիս վրայ թափեց, իմ թաղումիս համար ըրաւ: 13Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի թէ Բոլոր աշխարհի մէջ՝ ուր որ այս աւետարանը քարոզուի, ատոր ըրածն ալ պիտի խօսուի՝ իրեն յիշատակ ըլլալու համար:

Յուդան Յիսուսը մատնելու կը համաձայնի

14Այն ատեն տասուերկուքէն մէկը, որ Յուդա Իսկարիովտացի կ’ըսուէր, գնաց քահանայապետներուն ու ըսաւ. 15Ի՞նչ կ’ուզէք ինծի տալ, ու ես ձեզի մատնեմ զանիկա. և անոնք երեսուն սիկղ արծաթ խոստացան անոր: 16Եւ անկէ ետև պատեհութիւն մը կը փնտռէր, որպէս զի զանիկա մատնէ անոնց:

Յիսուս աշակերտներուն հետ զատիկը կ’ուտէ

17Եւ բաղարջակերաց առաջին օրը աշակերտները Յիսուսի եկան ու անոր ըսին, Ո՞ւր կ’ուզես որ քեզի պատրաստենք՝ զատիկը ուտելու համար: 18Եւ անիկա ըսաւ, Գացէք քաղաքը այս ինչ մարդուն ու ըսէք անոր, Վարդապետը կ’ըսէ, Ժամանակս մօտ է. աշակերտներուս հետ մէկտեղ քու քովդ պիտի ընեմ զատիկը: 19Աշակերտներն ալ ըրին ինչպէս Յիսուս իրենց հրաման ըրաւ, ու պատրաստեցին զատիկը: 20Ու երբ իրիկուն եղաւ, տասուերկուքին հետ սեղան նստաւ: 21Եւ քանի որ կ’ուտէին, ըսաւ, Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի որ ձեզմէ մէկը զիս պիտի մատնէ: 22Ու շատ տրտմեցան, և անոնցմէ ամէն մէկը սկսաւ ըսել անոր, Տէր, միթէ ե՞ս եմ: 23Անիկա պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Ան որ ինծի հետ իր ձեռքը պնակը խոթեց, նոյնը պիտի մատնէ զիս: 24Յիրաւի Որդին մարդոյ կ’երթայ, ինչպէս գրուած է իրեն համար. բայց վա՜յ այն մարդուն, որուն ձեռքով Որդին մարդոյ կը մատնուի. աղէկ էր այն մարդուն որ ծնած չըլլար: 25Պատասխան տուաւ Յուդա որ զանիկա պիտի մատնէր՝ ու ըսաւ, Վարդապետ, միթէ ե՞ս եմ. ըսաւ անոր, Դուն ըսիր:

Տէրոջը ընթրիքը

26Եւ քանի որ անոնք կ’ուտէին, Յիսուս հաց առաւ, օրհնեց ու կտրեց, և տուաւ աշակերտներուն ու ըսաւ, Առէք, կերէք, այս է իմ մարմինս: 27Եւ գաւաթը առաւ, գոհացաւ, ու տուաւ անոնց և ըսաւ, Ամէնդ ալ խմեցէք ասկէ. 28Վասն զի ասիկա է իմ արիւնս նոր ուխտի, որ շատերու համար կը թափուի մեղքերու թողութեան համար: 29Բայց կ’ըսեմ ձեզի, Ասկէ ետև որթին բերքէն բնաւ պիտի չխմեմ մինչև այն օրը՝ երբ ձեզի հետ զանիկա նոր խմեմ իմ Հօրս թագաւորուեանը մէջ:

Յիսուս Պետրոսին ուրանալը կը գուշակէ

30Եւ օրհնութիւն մը երգելէ ետև Ձիթենեաց լեռը ելան: 31Այն ատեն Յիսուս ըսաւ անոնց, Դուք ամէնդ այս գիշեր իմ վրայովս պիտի գայթակղիք. վասն զի գրուած է թէ Հովիւը պիտի զարնեմ, ու հօտին ոչխարները պիտի ցրուին: 32Բայց յարութիւն առնելէս ետև ձեզմէ առաջ Գալիլեա պիտի երթամ: 33Պատասխան տուաւ Պետրոս ու ըսաւ անոր, Թէպէտ ամէնն ալ քու վրայովդ գայթակղին, բայց ես բնաւ պիտի չգայթակղիմ: 34Ըսաւ անոր Յիսուս, Ճշմարիտ կ’ըսեմ քեզի, Այս գիշեր դեռ հաւը չխօսած՝ երեք անգամ զիս պիտի ուրանաս: 35Ըսաւ անոր Պետրոս, Թէև քեզի հետ մեռնելու ալ ըլլամ, բնաւ քեզ պիտի չուրանամ. այսպէս կ’ըսէին նաև ամէն աշակերտները:

Յիսուս Գեթսեմանին մէջ կ’աղօթէ

36Այն ատեն Յիսուս անոնց հետ տեղ մը եկաւ որուն անունը Գեթսեմանի էր, ու ըսաւ աշակերտներուն, Հոս նստեցէք մինչև որ ես երթամ հոն աղօթք ընեմ: 37Եւ իրեն հետ առնելով Պետրոսը ու Զեբեդէոսի երկու որդիները, սկսաւ տրտմիլ ու վշտանալ: 38Այն ատեն ըսաւ անոնց, Իմ անձս մեռնելու չափ տրտում է. հոս կեցէք և ինծի հետ արթուն մնացէք: 39Ու քիչ մը առաջ երթալով՝ իր երեսին վրայ ինկաւ և աղօթք ըրաւ՝ ըսելով, Ով Հայր իմ, եթէ կարելի է, թող այս գաւաթը ինծմէ անցնի. բայց ոչ թէ ինչպէս ես կ’ուզեմ, հապա ինչպէս դուն կ’ուզես: 40Եւ եկաւ աշակերտներուն ու զանոնք քնացած գտաւ, և ըսաւ Պետրոսի, Այդպէս մէկ ժամ ալ չկրցա՞ք ինծի հետ արթուն կենալ: 41Արթուն կեցէք և աղօթք ըրէք, որպէս զի փորձութեան մէջ չմտնէք. հոգին յօժար է, բայց մարմինը տկար: 42Դարձեալ երկրորդ անգամ գնաց աղօթք ըրաւ՝ ըսելով, Ով Հայր իմ, եթէ անկարելի է որ այս գաւաթը ինծմէ անցնի առանց անկէ խմելուս, թող քու կամքդ ըլլայ: 43Եւ եկաւ զանոնք նորէն քնացած գտաւ, վասն զի աչքերնին ծանրացած էր: 44Եւ թողուց զանոնք, ու նորէն գնաց երրորդ անգամ աղօթք ըրաւ՝ նոյն խօսքը ըսելով: 45Այն ատեն եկաւ իր աշակերտներուն ու ըսաւ անոնց, Ասկէ ետև քնացէք ու հանգչեցէք. ահա ժամը հասաւ, և Որդին մարդոյ մեղաւորներուն ձեռքը կը մատնուի: 46Ելէք ասկէ երթանք. ահա մօտեցաւ անիկա որ զիս պիտի մատնէ:

Յիսուսի ձերբակալութիւնը

47Եւ դեռ անիկա զայս որ կը խօսէր, ահա Յուդա, տասուերկուքէն մէկը, եկաւ, և իրեն հետ շատ բազմութիւն՝ սուրերով ու բիրերով, քահանայապետներէն և ժողովուրդին ծերերէն: 48Եւ զանիկա մատնողը անոնց նշան մը տուեր էր՝ ըսելով, Ով որ ես համբուրեմ, ան է, բռնեցէք զանիկա: 49Եւ շուտ մը Յիսուսի մօտենալով՝ ըսաւ, Ողջոյն քեզ, վարդապետ, ու համբուրեց զանիկա: 50Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Ընկեր, ինչո՞ւ համար եկար դուն. այն ատեն մօտեցան, ձեռք զարկին Յիսուսի, ու բռնեցին զանիկա: 51Եւ ահա Յիսուսի հետ եղողներէն մէկը ձեռքը երկընցուց և իր սուրը հանելով՝ զարկաւ քահանայապետին ծառային, և անոր ականջը մէկդի հանեց: 52Այն ատեն Յիսուս ըսաւ անոր, Սուրդ իր տեղը դարձուր, վասն զի ամէն սուր առնողները սրով պիտի կորսուին: 53Կը կարծես թէ չե՞մ կրնար հիմա իմ Հօրս աղաչել, և ինծի հասցնէ տասուերկու գունդէն աւելի հրեշտակներ: 54Բայց ի՞նչպէս պիտի կատարուին գիրքերը, թէ պէտք է այսպէս ըլլալ: 55Այն ատեն Յիսուս ըսաւ այն բազմութեանը, Իբր թէ աւազակի՞ վրայ ելաք սուրերով ու բիրերով զիս բռնելու. ամէն օր տաճարին մէջ ձեզի հետ կը նստէի ու կը սորվեցնէի, և զիս չբռնեցիք: 56Բայց այս ամէն բաները եղան, որպէս զի կատարուին մարգարէներուն գիրքերը: Այն ատեն բոլոր աշակերտները թողուցին զանիկա ու փախան:

Յիսուս ժողովին առջև

57Եւ անոնք որ Յիսուսը բռնեցին, Կայիափա քահանայապետին տարին, ուր դպիրները ու ծերերը ժողվուեր էին: 58Եւ Պետրոս հեռուանց անոր ետևէն գնաց մինչև քահանայապետին գաւիթը, ու ներս մտաւ սպասաւորներուն հետ նÁստաւ որպէս զի վերջը տեսնէ: 59Իսկ քահանայապետները ու ծերերը և բոլոր ժողովքը Յիսուսի դէմ սուտ վկայութիւն մը կը փնտռէին, որպէս զի զանիկա մեռցնեն. 60Ու չգտան. թէև շատ սուտ վկաներ ալ եկան, բայց չգտան. ետքը երկու սուտ վկայ եկան, 61Ու ըսին թէ Ասիկա ըսաւ, Ես կրնամ Աստուծոյ տաճարը քակել, և զանիկա երեք օրուան մէջ շինել: 62Եւ քահանայապետը ոտք ելլելով՝ ըսաւ անոր, Պատասխան մը չե՞ս տար. ի՞նչ կը վկայեն ասոնք քեզի դէմ: 63Եւ Յիսուս լուռ կը կենար: Պատասխան տուաւ քահանայապետը ու ըսաւ անոր, Կենդանի Աստուծով քեզ կ’երդմնցնեմ որ մեզի ըսես, թէ դո՞ւն ես Քրիստոս Որդին Աստուծոյ: 64Ըսաւ անոր Յիսուս, Դուն ըսիր. բայց կ’ըսեմ ձեզի, Ասկէ ետև պիտի տեսնէք Որդին մարդոյ Զօրութեան աջ կողմը նստած, ու երկինքի ամպերուն վրայ եկած: 65Այն ատեն քահանայապետը իր հանդերձները պատռեց ու ըսաւ, Հայհոյութիւն ըրաւ. ալ ի՞նչ պէտք են մեզի վկաներ. ահա հիմա լսեցիք ատոր հայհոյութիւնը. 66Ձեզի ի՞նչպէս կ’երևնայ. անոնք պատասխան տուին ու ըսին, Մահապարտ է: 67Այն ատեն անոր երեսը թուքին, ու բռունցքով ծեծեցին զանիկա, ոմանք ալ ապտակ զարնելով՝ ըսին, 68Մարգարէացիր մեզի, դուն Քրիստոս, ո՞վ է ան որ քեզի զարկաւ:

Պետրոս Յիսուսը կ’ուրանայ

69Իսկ Պետրոս դուրսը գաւիթը նստեր էր, և աղախին մը եկաւ անոր ու ըսաւ, Դուն ալ Գալիլեացի Յիսուսի հետ էիր: 70Բայց անիկա ամէնուն առջև ուրացաւ ու ըսաւ, Չեմ գիտեր դուն ի՛նչ կը խօսիս: 71Ու երբ դուռը ելաւ, ուրիշ աղախին մը զանիկա տեսաւ, և հոն եղողներուն ըսաւ, Ասիկա ալ Յիսուս Նազովրեցիի հետ էր: 72Եւ Պետրոս նորէն երդում ընելով ուրացաւ, թէ Ես այն մարդը չեմ ճանչնար: 73Ու քիչ մը ատենէն ետև հոն եղողները եկան և ըսին Պետրոսի, Արդարև դուն ալ անոնցմէ ես, վասն զի քու զրուցուածքըդ ալ քեզ յայտնի կ’ընէ: 74Այն ատեն սկսաւ անիծել ու երդում ընել՝ ըսելով թէ Ես այն մարդը չեմ ճանչնար. և իսկոյն հաւը խօսեցաւ: 75Եւ Պետրոս միտքը բերաւ Յիսուսի խօսքը զօր իրեն ըսեր էր թէ Դեռ հաւը չխօսած՝ երեք անգամ պիտի ուրանաս զիս. ու դուրս ելլելով դառնապէս լացաւ: