Լեռան քարոզը

1Եւ տեսնելով ժողովուրդները, լեռը ելաւ. ու երբ նստաւ հոն, իր աշակերտները քովը գացին. 2Եւ իր բերանը բանալով կը սորվեցնէր անոնց ու կ’ըսէր,

Ճշմարիտ երանութիւնները

3Երանի՜ հոգւով աղքատներուն, վասն զի երկինքի թագաւորութիւնը անոնցն է։ 4Երանի՜ սգաւորներուն, վասն զի անոնք պիտի մխիթարուին։ 5Երանի՜ հեզերուն, վասն զի անոնք պիտի ժառանգեն երկիրը։ 6Երանի՜ անոնց որ անօթի ու ծարաւ են արդարութեան, վասն զի անոնք պիտի կշտանան։ 7Երանի՜ ողորմածներուն, վասն զի անոնք ողորմություն պիտի գտնեն։ 8Երանի՜ անոնց որ սրտով մաքուր են, վասն զի անոնք պիտի տեսնեն զԱստուած։ 9Երանի՜ խաղաղութիւն ընողներուն, վասն զի անոնք Աստուծոյ որդիներ պիտի կոչուին։ 10Երանի՜ անոնց որ հալածուած են արդարութեան համար, վասն զի երկինքի թագաւորութիւնը անոնցն է։ 11Երանի՜ է ձեզի, երբ կը նախատեն ձեզ ու կը հալածեն, և սուտ տեղը ամէն կերպ գէշ խօսքեր կը խօսին ձեր վրայ ինծի համար։ 12Ցնծացէք և ուրախ եղէք, վասն զի ձեր վարձքը շատ է երկինքը. քանզի այս կերպով հալածեցին ձեզմէ առաջ եղած մարգարէները։

Աղ և լոյս

13Դուք էք երկրի աղը. ապա եթէ աղը իր համը կորսնցնէ, ինք ինչո՞վ պիտի աղուի. անկէ ետև բանի մը չգար, միայն թէ դուրս ձգուելու և մարդոց ոտքին տակ կոխուելու։ 14Դուք էք աշխարհի լոյսը. քաղաք մը որ լեռան վրայ կեցած է, չկրնար պահուիլ։ 15Ու ճրագը չեն վառեր և դներ գրուանի տակ, հապա աշտանակի վրայ, և լոյս կուտայ բոլոր տանը մէջ եղողներուն։ 16Այնպէս թող լուսաւորէ ձեր լոյսը մարդոց առջև, որ տեսնեն ձեր բարի գործերը, ու փառաւորեն ձեր Հայրը որ երկինքն է։

Ուսուցում օրէնքի շուրջ

17Մի կարծէք թէ ես եկայ օրէնքը կամ մարգարէները աւրելու. չեկայ աւրելու, հապա կատարելու։ 18Քանզի ճշմարտապէս կ’ըսեմ ձեզի, Մինչև երկինք ու երկիր անցնին, օրէնքէն յովտ մը կամ նշանագիր մը պիտի չանցնի, մինչև բոլորն ալ կատարուին։ 19Ուստի ով որ այս ամենափոքր պատուիրանքներէն մէկը աւրէ, ու մարդոց այնպէս սորվեցնէ, անիկա ամենափոքր պիտի կոչուի երկինքի թագաւորութեանը մէջ. բայց ով որ ընէ և սորվեցնէ, անիկա մեծ պիտի կոչուի երկինքի թագաւորութեանը մէջ։ 20Քանզի կ’ըսեմ ձեզի, Եթէ ձեր արդարութիւնը դպիրներուն ու փարիսեցիներուն արդարութենէն աւելի չըլլայ, բնաւ պիտի չմտնէք երկինքի թագաւորութիւնը։

Ուսուցում բարկութեան շուրջ

21Լսեր էք որ ըսուեցաւ առաջիններուն, Սպանութիւն մի ըներ. և ով որ սպանութիւն ընէ, դատաստանի պարտաւոր պիտի ըլլայ։ 22Բայց ես ձեզի կ’ըսեմ, Ով որ իր եղբօրը պարապ տեղը սրդողի, դատաստանի պարտաւոր պիտի ըլլայ. և ով որ իր եղբօրը Յիմար ըսէ, ատեանի պարտաւոր պիտի ըլլայ. և ով որ իր եղբօրը Անմիտ ըսէ, գեհենի կրակին պարտաւոր պիտի ըլլայ։ 23Ուրեմն, եթէ քու ընծադ սեղանին վրայ բերես, ու հոն միտքդ գայ թէ քու եղբայրդ քեզի դէմ բան մը ունի, 24Հոն ձգէ քու ընծադ սեղանին առջև, և գնա առաջ եղբօրդ հետ հաշտուէ, ու ետքը եկուր որ քու ընծադ մատուցանես։ 25Քու ոսոխիդ հետ շուտով միաբանէ, քանի որ անոր հետ ճամբուն մէջ ես. չըլլայ որ քու ոսոխդ քեզ դատաւորին մատնէ, և դատաւորը դահիճին, և բանտը ձգուիս։ 26Ճշմարիտ կ’ըսեմ քեզի, Պիտի չելլես անկէ՝ մինչև որ վերջին նաքարակիտը չվճարես։

Ուսուցում շնութեան մասին

27Լսեր էք որ ըսուեցաւ, Շնութիւն մի ըներ։ 28Բայց ես ձեզի կ’ըսեմ, Ով որ կին մարդու կը նայի անոր ցանկանալու համար, ալ անիկա իր սրտին մէջ շնութիւն ըրաւ անոր հետ։ 29Արդ եթէ քու աջ աչքդ քեզ կը գայթակղեցնէ, հանէ զանիկա ու քեզմէ ձգէ. վասն զի աղէկ է քեզի որ անդամներէդ մէկը կորսուի, ու քու բոլոր մարմինդ դժոխքը չձգուի։ 30Եւ եթէ աջ ձեռքդ քեզ կը գայթակղեցնէ, կտրէ զանիկա ու քեզմէ ձգէ. վասն զի աղէկ է քեզի որ անդամներէդ մէկը կորսուի, ու քու բոլոր մարմինդ դժոխքը չձգուի։

Ուսուցում ապահարզանի մասին

31Իրաւ, ըսուեցաւ թէ Ով որ իր կինը կ’արձակէ, թող անոր արձակման թուղթ տայ. 32Բայց ես ձեզի կ’ըսեմ թէ Ով որ իր կինը կ’արձակէ առանց պոռնկութեան պատճառի, ինք պատճառ կ’ըլլայ անոր շնութիւն ընելուն, և ով որ այն արձակուածը առնէ, շնութիւն կը գործէ։ 33Դարձեալ լսեր էք որ ըսուեցաւ առաջիններուն, Սուտ երդում մի ըներ, հապա ըրած երդումներդ վճարէ Տէրոջը։ 34Բայց ես ձեզի կ’ըսեմ, Ամենևին երդում մի ընէք, ոչ երկինքի վրայ՝ որ Աստուծոյ աթոռն է, 35Եւ ոչ երկրի վրայ՝ որ անոր ոտքերուն պատուանդանն է, ոչ ալ Երուսաղէմի վրայ՝ որ մեծ Թագաւորին քաղաքն է. 36Եւ ոչ քու գլխուդ վրայ երդում ընես, վասն զի չես կրնար մէկ մազ ճերմկցնել կամ սևցÁնել։ 37Հապա ձեր խօսքը ըլլայ այոն՝ այո, և ոչը՝ ոչ. ու ասկէ աւելին չարէն յառաջ կուգայ։

Ուսուցում վրէժի շուրջ

38Լսեր էք որ ըսուեցաւ, Աչքի տեղ աչք, ու ակռայի տեղ ակռայ։ 39Բայց ես ձեզի կ’ըսեմ, Չարին հակառակ մի կենաք, հապա եթէ մէկը ապտակ մը զարնէ աջ ծնօտիդ, դարձուր անոր միւսն ալ։ 40Եւ մեկը որ կ’ուզէ քեզի հետ դատ վարել ու քու շապիկդ առնել, թող տուր անոր քու վերարկուդ ալ։ 41Եւ ով որ քեզ պահակ բռնէ ու մղոն մը ճամբայ քշէ, գնա անոր հետ երկու։ 42Քեզմէ ուզողին տուր, ու երես մի դարձներ անկէ՝ որ կ’ուզէ քեզմէ փոխ առնել։

Թշնամիները սիրել

43Լսեր էք որ ըսուեցաւ, Քու ընկերդ սիրես ու թշնամիդ ատես։ 44Բայց ես ձեզի կ’ըսեմ, Սիրեցէք ձեր թշնամիները, օրհնեցէք ձեզ անիծողները, բարի ըրէք անոնց որ ձեզ կ’ատեն, և աղօթք ըրէք անոնց համար որ ձեզ կը չարչըրկեն ու կը հալածեն. 45Որպէս զի ձեր երկնաւոր Հօրը որդիներն ըլլաք, վասն զի իր արևը կը ծագեցնէ թէ՛ չարերուն և թէ՛ բարիներուն վրայ, և անձրև կը ղրկէ թէ՛ արդարներուն և թէ՛ մեղաւորներուն վրայ։ 46Վասն զի եթէ դուք ձեզ սիրողները սիրէք, ի՞նչ վարձք կ’ունենաք. չէ՞ որ մաքսաւորներն ալ նոյնը կ’ընեն։ 47Եւ եթէ միայն ձեր եղբայրներուն բարև տաք, ի՞նչ աւելի կ’ընէք ուրիշներէն, չէ՞ որ մաքսաւորներն ալ նոյնը կ’ընեն։ 48Ուրեմն դուք կատարեալ եղէք, ինչպէս ձեր երկնաւոր Հայրն ալ կատարեալ է։