Յովհաննէս Մկրտչին քարոզութիւնը

1Աստուծոյ Որդւոյն Յիսուս Քրիստոսի աւետարանին սկիզբը։ 2Ինչպէս մարգարէներուն մէջ գրուած է: Ահա ես իմ դեսպանս կը ղրկեմ քու երեսիդ առջևէն, որ քու ճամբադ պիտի պատրաստէ քու առջևէդ։ 3Անապատի մէջ կանչողին ձայնը, Տէրոջը ճամբան պատրաստեցէք, անոր շաւիղները շիտկեցէք։ 4Հովհաննէս անապատին մէջ կը մկրտէր, և ապաշխարութեան մկրտութիւն կը քարոզէր՝ մեղքերու թողութեան համար։ 5Եւ բոլոր Հրէաստանի երկիրը ու Երուսաղեմացիք կ’երթային անոր, ու ամէնը կը մկրտուէին անկէ Յորդանան գետին մէջ՝ մեղքերնին խոստովանելով։ 6Եւ Հովհաննէս հագեր էր ուղտի մազ, և իր մէջքը կաշիէ գօտի. ու իր կերակուրը մարախ ու վայրենի մեղր էր: 7Եւ կը քարոզէր ու կ’ըսէր, Իմ ետևէս ինծմէ զօրաւորը կու գայ, որ ես արժանի չեմ ծռելու և անոր կօշիկներուն կապերը արձակելու։ 8Ես ձեզ ջրով մÏրտեցի, բայց անիկա ձեզ Սուրբ Հոգիով պիտի մկրտէ։

Յիսուսի մկրտութիւնն ու փորձութիւնը

9Ու եղաւ որ այն օրերը Յիսուս Գալիլեայի Նազարեթէն եկաւ, ու Յովհաննէսէ մկրտուեցաւ Յորդանանու մէջ։ 10Եւ շուտ մը ջուրէն ելլելուն պէս երկինքը բացուած տեսաւ, և Հոգին աղաւնիի պէս՝ որ իր վրայ կ’իջնէր։ 11Եւ ձայն մը եկաւ երկինքէն, որ կ’ըսէր, Դուն ես իմ սիրելի Որդիս, որու հաւներ եմ։ 12Եւ շուտ մը Հոգին անաապտը հանեց զանիկա։ 13Ու քառասուն օր հոն էր անապատին մէջ՝ սատանայէ փորձուած, և գազաններու հետ էր, ու հրեշտակները իրեն սպասաւորութիւն կ’ընէին։

Յիսուս չորս ձկնորսներ կը կանչէ

14Եւ Հովհաննէսի մատնուելէն ետև Յիսուս Գալիլեա եկաւ, Աստուծոյ արքայութեան աւետարանը կը քարոզէր 15Ու կ’ըսէր, թէ ժամանակը լրացած է, և Աստուծոյ թագաւորութիւնը մօտեցած է. ապաշխարեցէք ու աւետարանին հաւատացէք։ 16Երբ Գալիլեացւոց ծովուն քովերը կը պտըտէր, տեսաւ Սիմոնը ու Սիմոնի եղբայրը Անդրէասը, ծովը ուռկան ձգած, վասն զի ձկնորս էին։ 17Եւ Յիսուս ըսաւ անոնց, Իմ ետեւէս եկէք, ու ես ձեզ ընեմ որ մարդու որսորդ ըլլաք։ 18Անոնք ալ շուտ մը իրենց ուռկանները թողուցին ու անոր ետևէն գացին։ 19Եւ անկէ քիչ մը առաջ երթալով՝ տեսաւ Զեբեդեան Յակոբոսը ու անոր եղբայրը Յովհաննէսը, որ անոնք ալ նաւին մէջ ուռկանները կը կարկըտէին։ 20Եւ շուտ մը զանոնք կանչեց, անոնք ալ իրենց հայրը Զեբեդէոսը վարձկաններուն հետ նաւին մէջ ձգելով՝ անոր ետևէն գացին։

Պիղծ ոգիով մարդ մը

21Ու մտան Կափառնայում. և իսկոյն շաբաթ օրը ժողովարանը մտնելով՝ կը սորվեցնէր։ 22Եւ կը զարմանային անոր վարդապետութեանը վրայ, վասն զի իշխանութիւն ունեցողի մը պէս կը սորվեցնէր անոնց, ու ոչ թէ դպիրներուն պէս։ 23Եւ անոնց ժողովարանին մէջ մարդ մը կար, որ պիղծ ոգի ունէր իր ներսիդին, ու աղաղակէց՝ ըսելով, 24Թող տուր, դուն մեզի հետ ի՞նչ բան ունիս, Յիսուս Նազովրեցի. միթէ մեզ կորսնցնելո՞ւ եկար. գիտեմ քեզ՝ ո՛վ ես. Աստուծոյ Սուրբը։ 25Եւ Յիսուս սաստեց անոր՝ ըսելով, Պապանձէ ու ել ատկէ։ 26Եւ պիղծ ոգին սաստիկ ցնցեց զանիկա, ու մեծ ձայնով մը աղաղակեց ու անկէ ելաւ։ 27Եւ ամէնը զարմացան, այնպէս որ իրարու հարցուփորձ կ’ընէին ու կ’ըսէին, Այս ի՞նչ է. ի՞նչ նոր վարդապետութիւն է այս, որ իշխանութիւնով պիղծ ոգիներուն ալ կը հրամայէ, ու իրեն կը հնազանդին։ 28Եւ շուտ մը իր համբաւը Գալիլեացւոց ամէն կողմերը ելաւ։

Յիսուս շատեր կը բժշկէ

29Եւ շուտ մը ժողովարանէն ելլելով՝ Սիմոնի ու Անդրէասի տունը մտան Յակոբոսի և Հովհաննէսի հետ։ 30Ու Սիմոնի զոքանչը ջերմէ բռնուած՝ պառկած էր, և շուտ մը անոր համար ըսին իրեն։ 31Ու Յիսուս մօտեցաւ, անոր ձեռքէն բռնեց, վերցուց զանիկա. և իսկույն ջերմը թող տուաւ զանիկա, ու անոնց սպասաւորութիւն կ’ընէր։ 32Ու երբ իրիկուն եղաւ, արեգակին մտած ատենը բոլոր հիւանդները և դիւահարները իրեն կը բերէին։ 33Ու բոլոր քաղաքը դուռը ժողվուեր էր։ 34Եւ շատ հիւանդներ կերպ կերպ ցավերէ՝ բժշկեց ու շատ դևեր հանեց. ու դևերուն խօսիլ չէր տար, վասն զի զինք կը ճանչնային։

Յիսուս Գալիլիոյ մէջ կը քարոզէ

35Եւ առաւօտուն շատ կանուխ ելլելով դեռ չլուսցած՝ ելաւ ու գնաց անապատ տեղ մը, և հոն աղօթք կ’ընէր։ 36Ու Սիմոն և իրան հետ եղողները գացին անոր ետևէն։ 37Ու երբ գտան զանիկա, ըսին անոր թէ Ամէնը քեզ կը փնտռեն։ 38Եւ ըսաւ անոնց, Եկեք երթանք մերձակայ գիւղաքաղաքները, որպէս զի հոն ալ քարոզեմ, քանզի այս բանին համար ելեր եմ։ 39Եւ անոնց ժողովարաններուն մէջ կը քարոզէր բոլոր Գալիլեայի մէջ, ու դևեր կը հանէր։

Յիսուս բորոտ մը կը մաքրէ

40Բորոտ մը եկաւ անոր, կ’աղաչէր, ծունկ կը դնէր ու կ’ըսէր անոր, Եթէ ուզես, կրնաս զիս մաքրել։ 41Եւ Յիսուս խղճալով՝ ձեռքը երկնցուց, դպաւ անոր ու ըսաւ անոր, Կ’ուզեմ, մաքրուէ։ 42Ու երբ զայս ըսաւ անոր, շուտ մը բորոտութիւնը անկէ գնաց, ու մաքրուեցաւ։ 43Եւ սաստիկ պատուէր տալով անոր՝ շուտ մը դուրս հանեց զանիկա, ու ըսաւ անոր, 44Զգոյշ կեցիր, մարդո՛ւ բան մը չըսես, հապա գնա քեզ քահանային ցուցուր, և տուր քու մաքրուելուդ ընծան, զոր Մովսէս պատուիրեց՝ անոնց վկայութիւն ըլլալու համար։ 45Բայց անիկա ելլելով՝ սկսաւ շատ հրատարակել ու բանը տարածել, այնպէս որ ա՛լ ինք չէր կրնար յայտնի կերպով քաղաք մը մտնել. հապա դուրսը անապատ տեղեր էր, և ամէն կողմերէն իրեն կու գային։