Յիսուս ապահարզանի մասին կը խօսի

1Եւ անկէ ելլելով՝ Հրէաստանի սահմանները եկաւ Յորդանանու անդիի կողմէն, ու նորէն ժողովուրդները անոր քով կը ժողուէին. և ինչպէս սովորութիւն ունէր, դարձեալ կը սորվեցնէր անոնց։ 2Ու փարիսեցիները քովը եկան, և զանիկա փորձելով՝ կը հարցնէին անոր թէ Արժա՞ն է որ այրը իր կինը արձակէ։ 3Եւ անիկա պատասխան տուաւ ու անոնց ըսաւ, Մովսէս ձեզի ի՞նչ պատուիրեց։ 4Եւ անոնք ըսին, Մովսէս հրաման տուաւ արձակման գիր գրել ու արձակել։ 5Եւ Յիսուս պատասխան տալով՝ անոնց ըսաւ, Ձեր սրտին կարծրութեանը համար գրեց ձեզի այդ պատուէրը. 6Բայց ստեղծագործութեան սկիզբէն Աստուած զանոնք արու և էգ ըրաւ, ու ըսաւ, 7Ասոր համար մարդ իր հայրը ու մայրը պիտի ձգէ և իր կնոջ պիտի յարի, 8Ու երկուքը մէկ մարմին պիտի ըլլան. ուստի ա՛լ երկու չեն, հապա մէկ մարմին. 9Ուրեմն զայն որ Աստուած միաւորեց, մարդ թող չզատէ։ 10Եւ տունը իր աշակերտները նորէն նոյն բանը հարցուցին իրեն։ 11Ու ըսաւ անոնց, Ով որ իր կինը արձակէ և ուրիշ մը առնէ, անոր դէմ շնութիւն կ’ընէ։ 12Ու կին մը եթէ իր էրիկէն զատուի և ուրիշ էրկան մը ըլլայ, շնութիւն կ’ընէ։

Յիսուս մանր տղաք կ’օրհնէ

13Եւ մանր տղաք բերին իրեն, որպէս զի անոնց դպչի, բայց աշակերտները կը յանդիմանէին բերողները։ 14Յիսուս երբ տեսաւ, սրդողելով անոնց ըսաւ, Թող տուէք այդ մանր տղոցը որ ինծի գան, և մի արգիլէք ատոնք, վասն զի Աստուծոյ թագաւորութիւնը այդպիսիներուն է։ 15Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Ով որ Աստուծոյ թագաւորութիւնը պզտիկ տղու մը պէս չընդունի, բնաւ պիտի չմտնէ անոր մէջ։ 16Եւ զանոնք գիրկը առաւ, անոնց վրայ ձեռք դրաւ ու օրհնեց զանոնք։

Հարուստ մարդը

17Ու երբ անիկա դուրս ելաւ ճամբուն մէջ, ահա մարդ մը վազեց, ու անոր առջև ծունկ դնելով կը հարցընէր անոր ու կ’ըսէր, Բարի վարդապետ, ի՞նչ ընեմ որ յաւիտենական կեանքը ժառանգեմ։ 18Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Ի՞նչու զիս բարի կ’անուանես. մէկէն զատ բարի չկայ, որ է Աստուած։ 19Պատուիրանքները գիտես. Շնութիւն մի ըներ, Սպանութիւն մի ըներ, Գողութիւն մի ըներ, Սուտ վկայութիւն մի ըներ, Զրկանք մի ըներ, Քու հայրդ ու մայրդ պատուէ։ 20Անիկա պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոր, Վարդապետ, ատոնք ամէնը մանկութենէս ի վեր պահեր եմ։ 21Եւ Յիսուս անոր նայելով՝ սիրեց զանիկա, ու ըսաւ անոր, Մէկ բան պակաս է քեզի. գնա ունեցածդ ծախէ և տուր աղքատներուն, ու երկինքը գանձ պիտի ունենաս, և խաչը վերցուր ու եկուր իմ ետևէս։ 22Եւ անիկա այս խօսքին համար խոժոռելով՝ տրտմած գնաց, վասն զի շատ ստացուածք ունէր։ 23Եւ Յիսուս իր բոլորտիքը նայելով՝ ըսաւ իր աշակերտներուն, Ո՜րչափ դժուար է անոնց որ հարստութիւն ունին Աստուծոյ թագաւորութիւնը մտնել։ 24Եւ աշակերտները զարմացեր էին անոր խօսքերուն վրայ. բայց Յիսուս նորէն պատասխան տալով՝ անոնց ըսաւ, Որդեակներ, ո՜րչափ դժուար է իրենց հարստութեան յուսացողներուն Աստուծոյ թագաւորութիւնը մտնել։ 25Դիւրին է որ ուղտը ասեղին ծակէն անցնի, քան թէ հարուստը Աստուծոյ թագաւորութիւնը մտնէ։ 26Եւ անոնք խիստ շատ կը զարմանային ու կ’ըսէին իրարու, Ալ ո՞վ կրնայ փրկուիլ։ 27Եւ Յիսուս անոնց նայելով՝ ըսաւ, Ատիկա մարդոց կողմանէ անկարելի է, բայց ոչ Աստուծոյ կողմանէ. քանզի Աստուծոյ կողմանէ ամէն բան կարելի է։ 28Պերտոս սկսաւ ըսել անոր, Ահա մենք ամէն բան թողուցինք և քու ետևէդ եկանք։ 29Եւ Յիսուս պատասխան տալով՝ ըսաւ, Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Մէկը չկայ որ թողուց տուն, կամ եղբայրներ, կամ քոյրեր, կամ հայր, կամ մայր, կամ կին, կամ որդիներ, կամ արտեր՝ ինծի համար ու աւետարանին համար, 30Որ պիտի չառնէ հարիւրապատիկ հիմա այս ատենս տուներ, ու եղբայրներ, և քոյրեր, ու մայրեր, և որդիներ, ու արտեր հալածանքներու հետ, և գալու աշխարհին մէջ՝ յաւիտենական կեանքը։ 31Բայց շատ առաջիններ պիտի ըլլան յետին, ու յետիններ՝ առաջին։

Յիսուս երրորդ անգամ իր մահուան մասին կը խօսի

32Եւ անոնք դէպ ի Երուսաղէմ կ’ելլէին ու ճամբուն մէջ էին. և Յիսուս անոնցմէ առաջ կ’երթար, ու անոնք կը զարմանային, ու ետևէն երթալով՝ կը վախնային։ Եւ նորէն քովը առնելով տասուերկուքը, սկսաւ ըսել անոնց ինչ բաներ որ իրեն պիտի պատահէին. 33i> Ու ըսաւ, Ահա Երուսաղէմ կ’ելլենք, և Որդին մարդոյ պիտի մատնուի քահանայապետներուն ու դպիրներուն, և զանիկա մահուան պիտի դատապարտեն, ու զանիկա հեթանոսներուն պիտի մատնեն. 34Եւ զանիկա ծաղր պիտի ընեն ու ծեծեն, և անոր վրայ պիտի թքնեն, ու զանիկա մեռցնեն, ու երրորդ օրը յարութիւն պիտի առնէ։

Յակոբոսին և Յովհաննէսին խնդրանքը

35Եւ անոր քով գացին Յակոբոս ու Յովհաննէս, Զեբեդէոսի որդիները, ու ըսին, Վարդապետ, կ’ուզենք որ քեզմէ ինչ որ խնդրենք՝ մեզի ընես։ 36Ան ալ ըսաւ անոնց, Ի՞նչ կ’ուզէք որ ձեզի ընեմ։ 37Ու անոնք ըսին իրեն, Շնորհէ մեզի որ նստինք մեզմէ մէկը աջ կողմդ և միւսը ձախ կողմդ քու փառքիդ մէջ։ 38Եւ Յիսուս ըսաւ անոնց, Չէք գիտեր ի՛նչ կը խնդրէք. կրնա՞ք խմել այն գաւաթը զոր ես կը խմեմ, և այն մկրտութիւնովը մկրտուիլ՝ զոր ես կը մկրտուիմ։ 39Եւ անոնք ըսին իրեն, Կրնանք. ու Յիսուս ըսաւ անոնց, Այն գաւաթը զոր ես կը խմեմ՝ պիտի խմէք, և այն մկրտութիւնովը զոր ես կը մկրտուիմ՝ պիտի մկրտուիք. 40Բայց իմ աջ կողմս ու ձախ կողմս նստիլը իմս չէ տալը, հապա որոնց որ պատրաստուած է։ 41Ու երբ միւս տասը աշակերտները լսեցին, սկսան Յակոբոսի ու Յովհաննէսի նեղանալ։ 42Իսկ Յիսուս իրեն կանչեց զանոնք ու ըսաւ անոնց, Գիտէք որ ազգերուն իշխան սեպուածները կը տիրեն անոնց, և անոնց մեծամեծները կ’իշխեն անոնց. 43Բայց ձեր մէջ այնպէս պիտի չըլլայ, հապա ձեզմէ ով որ մեծ ըլլալ կ’ուզէ, անիկա ձեր սպասաւորը ըլլայ. 44Ու ձեզմէ ով որ առաջին ըլլալ կ’ուզէ, անիկա ամէնուն ծառայ ըլլայ։ 45Քանզի Որդին մարդոյ ալ չեկաւ սպասաւորութիւն ընդունելու, հապա սպասաւորութիւն ընելու, և իր կեանքը շատերու համար փրկանք մը տալու։

Յիսուս կոյր Բարտիմէոսը կը բժշկէ

46Ու եկան Երիքով. ու երբ Երիքովէ կ’ելլէր աշակերտներովը և շատ բազմութիւնով, Տիմէոսի որդին կոյր Բարտիմէոս ճամբուն քով նստեր էր մուրալու։ 47Ու երբ լսեց թէ Յիսուս Նազովրեցին է, սկսաւ աղաղակել ու ըսել, Յիսուս, որդի Դաւթի, ողորմէ ինծի։ 48Եւ շատերը կը յանդիմանէին զանիկա որպէս զի լռէ, բայց անիկա ա՛լ աւելի կ’աղաղակէր, Որդի Դաւթի, ողորմէ ինծի։ 49Եւ Յիսուս կանգ առնելով՝ ըսաւ որ զանիկա կանչեն. կանչեցին կոյրը ու ըսին անոր, Քաջ եղիր, ելիր, քեզ կը կանչէ։ 50Եւ անիկա իր հանդերձը ձգելով, ելաւ ու եկաւ Յիսուսի։ 51Եւ Յիսուս պատասխան տուաւ ու անոր ըսաւ, Ի՞նչ կ’ուզես որ քեզի ընեմ. կոյրը ըսաւ անոր, Ռաբբունի, որ աչքերս բացուին։ 52Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Գնա. քու հաւատքդ քեզ բժշկեց. և շուտ մը անոր աչքերը բացուեցան, ու ճամբան Յիսուսի ետևէն կ’երթար։