Այգիին մշակներուն առակը

1Եւ սկսաւ առակներով խօսիլ անոնց հետ ու ըսել, Մարդ մը այգի տնկեց, ու անոր բոլորտիքը ցանգ քաշեց, և ստորահնձան փորեց, ու աշտարակ շինեց, և զանիկա մշակներու յանձնեց, ու ինք օտար երկիր մը գնաց։ 2Եւ ատենին ծառայ մը ղրկեց մշակներուն, որպէս զի մշակներէն այգիին պտուղէն առնէ։ 3Իսկ անոնք բռնեցին, ծեծեցին զանիկա ու պարապ ճամբեցին։ 4Նորէն ուրիշ ծառայ մըն ալ ղրկեց անոնց, և զանիկա քարկոծելով գլուխը վիրաւորեցին ու անարգուած ճամբեցին։ 5Եւ դարձեալ ուրիշ մը ղրկեց, ու զանիկա սպաննեցին. և շատ ուրիշներ ալ ղրկեց, որոնց մէկ քանիները ծեծեցին ու մէկ քանիները սպաննեցին։ 6Ուստի սիրելի որդի մըն ալ ունենալով, վերջապէս զանիկա ալ ղրկեց անոնց՝ ըսելով, Թերևս ամչնան իմ որդիէս։ 7Բայց այն մշակները ըսին իրու, Ասիկա է ժառանգը. եկէք զանիկա սպաննենք, ու ժառանգութիւնը մերը ըլլայ։ 8Եւ բռնեցին զանիկա ու սպաննեցին, և այգիէն դուրս հանեցին։ 9Ուստի այգիին տէրը ի՞նչ պիտի ընէ. պիտի գայ ու կորսնցնէ մշակները, և այգին ուրիշներու պիտի տայ։ 10Եւ այս գիրը չէ՞ք կարդացեր, թէ Այն քարը զոր շինողները անարգեցին, անիկա անկիւնին գլուխը եղաւ: 11Ասիկա Տէրոջմէն եղաւ, և զարմանալի է մեր աչքերուն։ 12Եւ կը փնտռէին թէ ինչպէս բռնեն զանիկա, բայց ժողովուրդէն վախցան, քանզի իմացան որ այն առակը իրենց համար ըսաւ, և ձգեցին զանիկա ու գացին։

Տուրք վճարելու հարցը

13Եւ փարիսեցիներէն ու Հերովդեսեաններէն քանի մը հոգի ղրկեցին անոր, որպէս զի խօսքով բռնեն զանիկա։ 14Եւ անոնք եկան ու ըսին անոր, Վարդապետ, գիտենք որ ճշմարիտ ես, և մէկո՛ւն համար հոգդ չէ, քանզի մարդոց երեսպաշտութիւն չես ըներ, հապա ճշմարտութեամբ Աստուծոյ ճամբան կը սորվեցնես. Կայսրին տուրք տալ արժա՞ն է՝ թէ ոչ, տա՞նք՝ թէ չտանք։ 15Եւ Յիսուս գիտնալով անոնց կեղծավորութիւնը՝ ըսաւ անոնց, Ինչո՞ւ զիս կը փորձէք. բերէք ինծի դահեկան մը որ տեսնեմ։ 16Եւ անոնք բերին. ու ըսաւ անոնց, Որո՞ւն է այս պատկերը ու գիրը. և անոնք ըսին անոր, Կայսրին։ 17Եւ Յիսուս պատասխան տալով՝ ըսաւ անոնց, Զայն որ Կայսրինն է՝ Կայսրին տուէք, և զայն որ Աստուծոյն է՝ Աստուծոյ տուէք, ու զարմացան անոր վրայ։

Յարութեան հարցը

18Եւ անոր քով եկան սադուկեցիները որոնք կ’ըսեն թէ յարութիւն չկայ, և անոր հարցուցին՝ ըսելով, 19Վարդապետ, Մովսէս մեզի գրեց որ եթէ մէկուն եղբայրը մեռնի, ու կինը ձգէ և զաւակ չձգէ, անոր եղբայրը առնէ անոր կինը, և իր եղբօրը զաւակ հանէ։ 20Արդ եօթը եղբայրներ կային, և առաջինը կին առաւ ու մեռաւ և զաւակ չձգեց։ 21Ու երկրորդը առաւ զանիկա ու մեռաւ, և ան ալ զաւակ չձգեց նոյնպէս ալ երրորդը։ 22Ու եօթն ալ զանիկա առին և զաւակ չձգեցին. ամէնէն ետքը կինն ալ մեռաւ։ 23Ուրեմն յարութեան ատեն, երբ յարութիւն առնեն, անոնցմէ որո՞ւն կինը պիտի ըլլայ. վասն զի եօթն ալ զանիկա կին ունեցան։ 24Եւ Յիսուս պատասխան տալով՝ անոնց ըսաւ, Ատոր համար չէ՞ որ մոլորած էք, որ ոչ գիրքերը գիտէք և ոչ Աստուծոյ զօրութիւնը։ 25Քանզի երբ մեռելներէն յարութիւն առնեն, ոչ կին կ’առնեն և ոչ էրկան կը տրուին, հապա երկինքի հրեշտակներուն պէս են։ 26Բայց մեռելներուն համար՝ թէ յարութիւն կ’առնեն, Մովսէսի գիրքին մէջ չէ՞ք կարդացեր մորենիին վրայ, ի՛նչպէս Աստուած անոր խօսեցաւ՝ ըսելով, Ես եմ Աբրահամի Աստուածը, և Իսահակի Աստուածը, ու Յակոբի Աստուածը։ 27Անիկա մեռելներուն Աստուածը չէ, հապա կենդանիներուն. ուրեմն դուք խիստ մոլորած էք։

Մեծ պատուիրանքը

28Եւ դպիրներէն մէկը եկաւ, ու մտիկ կ’ընէր անոնց՝ երբ վիճաբանութիւն կ’ընէին, ու երբ տեսաւ թէ աղէկ պատասխան տուաւ անոնց, հարցուց անոր ու ըսաւ, Ո՞րն է բոլոր պատուիրանքներուն առաջինը։ 29Եւ Յիսուս պատասխանեց անոր. Բոլոր պատուիրանքներուն առաջինը այս է. Լսէ, ով Իսրայէլ, մեր Տէր Աստուածը մէկ Տէր է. 30Եւ Քու Տէր Աստուածդ սիրես քու բոլոր սրտէդ, և քու բոլոր անձէդ, ու քու բոլոր մտքէդ, և քու բոլոր զօորութենէդ. ասիկա է առաջին պատուիրանքը։ 31Ու երկրորդը ասոր նման, Քու ընկերդ սիրես քու անձիդ պէս. անոնցմէ մեծ ուրիշ պատուիրանք չկայ: 32Եւ դպիրը ըսաւ անոր, Աղէկ, վարդապետ, շիտակ խօսեցար Թէ Աստուած մէկ է, և անկէ զատ ուրիշ մը չկայ. 33Եւ բոլոր սրտէ, ու բոլոր մտքէ, և բոլոր անձէ, ու բոլոր զօրութենէ զանիկա սիրելը, ու ընկերը իր անձին պէս սիրելը ամէն ողջակէզներէ ու զոհերէ աւելի է։ 34Եւ Յիսուս տեսնելով որ անիկա խելացութիւնով պատասխան տուաւ, ըսաւ անոր, Աստուծոյ թագաւորութենէն հեռու չես. և ա՛լ ուրիշ մէկը չէր համարձակեր անոր բան մը հարցնելու։

Մեսիային հարցը

35Եւ Յիսուս երբ տաճարին մէջ կը սորվեցնէր, պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Դպիրները ի՞նչպէս կ’ըսեն թէ Քրիստոս Դաւիթի որդին է. 36Եւ ինք Դաւիթ Սուրբ Հոգիով կ’ըսէ, Տէրը իմ Տէրոջս ըսաւ, Նստէ իմ աջ կողմս, մինչև քու թշնամիներդ ոտքերուդ պատուանդան ընեմ։ 37Ուրեմն Դաւիթ ինք որ զանիկա Տէր կը կոչէ, ի՞նչպէս անիկա անոր որդին կ’ըլլայ. և ժողովուրդէն շատերը յօժարութեամբ մտիկ կ’ընէին անոր։

Յիսուս դպիրններէն կը զգուշացնէ

38Եւ իր վարդապետութեանը մէջ կ’ըսէր անոնց, Զգուշացէք դպիրներէն, ոոնք կ’ուզեն փառաւոր հանդերձներով պտըտիլ, և շուկաներուն մէջ բարևներ կը փնտռեն, 39Ու ժողովարաններուն մէջ առաջին աթոռները, և ընթրիքներու մէջ առաջին բազմոցները. 40Որոնք որբևարիներուն տուները կ’ուտեն, ու մարդոց երևնալու համար աղօթքը կ’երկնցնեն. ասոնք աւելի դատապարտութիւն պիտի ընդունին։

Որբերուն նուէրը (Ղուկ. 21:1-4)

41Եւ Յիսուս գանձանակին դիմաց նստած՝ կը նայէր թէ ի՛նչպէս ժողովուրդը գանձանակին մէջ ստակ կը ձգէ. և շատ հարուստներ շատ բան ձգեցին։ 42Աղքատ որբևարի մըն ալ եկաւ ու երկու լումայ ձգեց, որ նաքարակիտ մը կ’ընէ։ 43Եւ իր աշակերտները իրեն կանչելով՝ ըսաւ անոնց, Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, որ Այս աղքատ որբևարին գանձանակը ստակ ձգողներուն ամէնէն աւելի ձգեց. 44Վասն զի ամէնը իրենց աւելցածէն ձգեցին, բայց ասիկա իր չքաւորութենէն՝ ունեցածին բոլորը ձգեց, իր բոլոր ապրուստը։