Դաւ Յիսուսին դէմ

1Եւ երկու օրէն ետև զատիկ ու բաղարջակերք էր. և քահանայապետները ու դպիրները կը փնտռէին թէ ի՛նչպէս նենգութեամբ բռնեն զանիկա ու մեռցնեն: 2Բայց կ’ըսէին թէ Ոչ տօնին ատենը, որպէս զի ժողովուրդին մէջ խռովութիւն չըլլայ:

Յիսուսին օծումը Բեթանիայի մէջ

3Ու երբ ինք Բեթանիա էր բորոտ Սիմոնի տունը սեղան նստած, կին մը եկաւ՝ որ շիշ մը պատուական սուղ նարդոսի իւղ ունէր, և կոտրեց այն շիշը ու անոր գլխուն վրայ թափեց: 4Եւ կային ոմանք որ կը դժուարէին ու կ’ըսէին, Ինչո՞ւ համար եղաւ այդ իւղին կորուստը. 5Քանզի այդ [իւղը] երեք հարիւր դահեկանէն աւելի կրնար ծախուիլ ու աղքատներուն տրուիլ. և սաստիկ կը յանդիմանէին զանիկա: 6Բայց Յիսուս ըսաւ, Թող տուէք ատոր, ինչո՞ւ անհանգիստ կ’ընէք ատիկա. բարի գործ մը գործեց ինծի: 7Վասն զի աղքատները ամէն ատեն ձեզի հետ ունիք, ու երբ ուզէք, կրնաք անոնց բարիք ընել, բայց զիս ամէն ատեն չունիք: 8Ատիկա ինչ որ ունէր՝ ըրաւ. առաջուընէ իմ մարմինս օծեց իմ թաղումիս համար: 9Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, թէ Բոլոր աշխարհի մէջ, ուր որ այս աւետարանը քարոզուի, ատոր ըրածն ալ պիտի խօսուի՝ իրեն յիշատակ ըլլալու համար:

Յուդան Յիսուսը մատնել կը համաձայնի

10Եւ Յուդա Իսկարիովտացի, տասուերկուքէն մէկը, գնաց քահանայապետներուն, որ զանիկա մատնէ անոնց: 11Անոնք ալ լսելով ուրախացան, ու իրեն ստակ տալ խոստացան, և կը փնտռէր թէ ի՛նչպէս պատեհութիւնով մը մատնէ զանիկա:

Յիսուս աշակերտներուն հետ զատիկը կ’ուտէ

12Եւ բաղարջակերաց առաջին օրը, երբ զատիկը կը մորթէին, անոր աշակերտները ըսին իրեն, Ո՞ւր կ’ուզես երթանք պատրաստենք՝ որպէս զի զատիկը ուտես: 13Եւ իր աշակերտներէն երկուքը ղրկեց ու ըսաւ անոնց, Գացէք քաղաքը, ու ձեզի մարդ մը պիտի պատահի՝ որ ուսին վրայ ջուրի սափոր մը կը տանի, գացէք անոր ետևէն: 14Եւ ուր որ մտնէ, տանը տէրոջը ըսէք, Վարդապետը կ’ըսէ, Ո՞ւր է օթևանը, ուր աշակերտներուս հետ մէկտեղ զատիկը ուտեմ: 15Ան ալ ձեզի յարդարուած ու պատրաստ մեծ վերնատուն մը պիտի ցուցընէ. հոն պատրաստեցէք մեզի: 16Եւ իր աշակետները գացին ու քաղաքը մտան, և ինչպէս իրենց ըսաւ՝ այնպէս գտան, և զատիկը պատրաստեցին: 17Ու երբ իրիկուն եղաւ, տասուերկուքին հետ մեկտեղ եկաւ: 18Ու երբ սեղան նստան և կ’ուտէին, ըսաւ Յիսուս, Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի որ ձեզմէ մէկը որ հիմա ինծի հետ կ’ուտէ, զիս պիտի մատնէ: 19Եւ անոնք սկսան տրտմիլ, ու մէկիկ մէկիկ ըսել անոր, Միթէ ե՞ս եմ. և ուրիշ մը՝ Միթէ ե՞ս եմ: 20Անիկա պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Այդ տասուերկուքէն մէկը՝ որ ինծի հետ իր ձեռքը պնակը խոթեց: 21Յիրաւի Որդին մարդոյ կ’երթայ, ինչպէս գրուած է իրեն համար. բայց վա՜յ այն մարդուն, որուն ձեռքով Որդին մարդոյ կը մատնուի. աղէկ էր այն մարդուն որ ծնած չըլլար:

Տէրոջը ընթրիքը

22Եւ քանի որ անոնք կ’ուտէին, Յիսուս հաց առաւ, օրհնեց ու կտրեց, և տուաւ անոնց ու ըսաւ, Առէք, այս է իմ մարմինս: 23Եւ գաւաթը առաւ, գոհացաւ, ու տուաւ անոնց, և ամէնն ալ խմեցին անկէ: 24Ու ըսաւ անոնց, Ասիկա է իմ արիւնս նոր ուխտի, որ շատերու համար կը թափուի: 25Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Ասկէ ետև որթին բերքէն բնաւ պիտի չխմեմ մինչև այն օրը, երբ զանիկա նոր խմեմ՝ Աստուծոյ թագաւորութեանը մէջ:

Յիսուս Պետրոսին ուրանալը կը գուշակէ

26Եւ օրհնութիւն մը երգելէ ետև Ձիթենեաց լեռը ելան: 27Եւ Յիսուս ըսաւ անոնց, Ամէնդ ալ այս գիշեր իմ վրայովս պիտի գայթակղիք. վասն զի գրուած է Թէ Հովիւը պիտի զարնեմ, ու ոչխարները պիտի ցրուին: 28Բայց յարութիւն առնելէս ետև ձեզմէ առաջ Գալիլեա պիտի երթամ: 29Իսկ Պետրոս ըսաւ անոր, Թէպէտ ամէնն ալ գայթակղին, բայց ոչ թէ ես: 30Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Ճշմարիտ կ’ըսեմ քեզի, որ դուն ալ այս գիշեր դեռ հաւը երկու անգամ չխօսած երեք անգամ զիս պիտի ուրանաս: 31Բայց Պետրոս աւելի կը պնդէր ու կ’ըսէր, Թէև քեզի հետ մեռնիլ պէտք ըլլայ ինծի, բնաւ քեզ պիտի չուրանամ. նոյնպէս կ’ըսէին ամէնն ալ: Յիսուս Գեթսեմանիի մէջ կ’աղօթէ 32Եկան այն տեղը որուն անունը Գեթսեմանի էր, ու ըսաւ իր աշակերտներուն, Հոս նստեցէք, մինչև որ ես աղօթք ընեմ: 33Եւ իրեն հետ առնելով Պետրոսը ու Յակոբոսը և Յովհաննէսը, սկսաւ խռովիլ և վշտանալ: 34Այն ատեն ըսաւ անոնց, Իմ անձս մեռնելու չափ տրտում է. հոս կեցէք և արթուն մնացէք: 35Ու քիչ մը առաջ երթալով՝ իր երեսին վրայ գետինը ինկաւ և աղօթք ըրաւ, որ եթէ կարելի է, այն ժամը իրմէ անցնի: 36Եւ ըսաւ, Աբբա Հայր, ամէն բան քեզի հնարաւոր է, այս գաւաթը ինծմէ անցուր. բայց ոչ թէ ինչպէս ես կ’ուզեմ, հապա ինչպէս դուն կ’ուզես: 37Եւ եկաւ ու զանոնք քնացած գտաւ. և ըսաւ Պետրոսի, Սիմոն, կը քնանա՞ս. չկրցա՞ր ժամ մը արթուն կենալ: 38Արթուն կեցէք և աղօթք ըրէք, որպէս զի փորձութեան մէջ չմտնէք. հոգին յօժար է, բայց մարմինը տկար: 39Եւ նորէն գնաց աղօթք ըրաւ՝ նոյն խօսքը ըսելով: 40Եւ դարձաւ ու զանոնք նորէն քնացած գտաւ, վասն զի աչքերնին ծանրացած էր, և չէին գիտեր թէ ի°նչ պատասխան տան անոր: 41Երրորդ անգամ ալ եկաւ ու ըսաւ անոնց, Ասկէ ետև քնացէք ու հանգչեցէք. բաւական է, ժամը հասաւ. ահա Որդին մարդոյ մեղաւորներուն ձեռքը կը մատնուի: 42Ելէք երթանք, ահա մօտեցաւ անիկա որ զիս պիտի մատնէ: Յովհ. 18:3-12)

Յիսուսին ձերբակալութիւնը

43Եւ դեռ անիկա զայս որ կը խօսէր, իսկոյն Յուդա, տասուերկուքէն մէկը, եկաւ, և իրեն հետ քահանայապետներուն և դպիրներուն ու ծերերուն կողմէն շատ բազմութիւն՝ սուրերով ու բիրերով։ 44Եւ զանիկա մատնողը անոնց նշան մը տուեր էր՝ ըսելով, Ով որ ես համբուրեմ՝ ան է, բռնեցէք զանիկա և զգուշութեամբ տարէք։ 45Ու անիկա գալով շուտ մը մօտեցաւ անոր և ըսաւ, Ռաբբի, Ռաբբի, ու համբուրեց զանիկա։ 46Եւ անոնք ձեռք զարկին անոր ու բռնեցին զանիկա։ 47Եւ քովը կայնողներէն մէկը սուրը քաշեց ու զարկավ քահանայապետին ծառային, ու անոր ականջը մէկդի հանեց։ 48Եւ Յիսուս պատասխան տալով՝ ըսաւ անոնց, Իբր թէ աւազակի՞ վրայ ելաք սուրերով ու բիրերով զիս բռնելու։ 49Ամէն օր ձեր քով էի ու տաճարին մէջ կը սորվեցնէի, և զիս չբռնեցիք. բայց որպէս զի գիրքերը կատարուին։ 50Այն ատեն բոլոր աշակերտները թողուցին զանիկա ու փախան։ 51Եւ երիտասարդ մը անոր ետևէն կ’երթար՝ մերկ մարմնին վրայ կտաւ մը առած, ու երիտասարդները զանիկա բռնեցին. 52Ան ալ կտաւը թողուց ու մերկ փախաւ անոնցմէ։

Յիսուս քահանայապետին և ժողովին առջև (Մատթ. 26:57-68, Ղուկ. 22:54-55, 63-71, Յովհ. 18:13-14, 19-24)

53Եւ տարին Յիսուսը քահանայապետին, ու անոր քով ժողվուեցան բոլոր քահանայապետները և ծերերը ու դպիրները։ 54Եւ Պետրոս հեռուանց անոր ետևէն գնաց մինչև ներսը, քահանայապետին գաւիթը, և սպասաւորներուն հետ նստաւ, ու կրակին քով կը տաքնար։ 55Իսկ քահանայապետները և բոլոր ժողովքը Յիսուսի դէմ վկայութիւն կը փընտռէին, որպէս զի զանիկա մեռցնեն, և չէին գտներ. 56Վասն զի շատերը սուտ վկայութիւն կը վկայէին անոր դէմ, ու վկայութիւնները իրարու համաձայն չէին։ 57Եւ ոմանք ելան սուտ վկայութիւն կ’ընէին անոր դէմ ու կ’ըսէին թէ, 58Մենք լսեցինք ատկէ որ կ’ըսէր, Ես այդ ձեռագործ տաճարը պիտի քակեմ, և երեք օրուան մէջ ուրիշ մը պիտի շինեմ՝ առանց ձեռագործի։ 59Բայց այնպէս ալ իրենց վկայութիւնը համաձայն չէր։ 60Եւ քահանայապետը մէջտեղը ոտք ելլելով՝ հարցուց Յիսուսի ու ըսաւ, Պատասխան մը չե՞ս տար. ի՞նչ կը վկայեն ասոնք քեզի դէմ։ 61Բայց անիկա լուռ կը կենար և պատասխան մը չէր տար. քահանայապետը նորէն կը հարցներ անոր ու կ’ըսէր, Դո՞ւն ես Քրիստոսը, օրհնեալ Աստուծոյ Որդին։ 62Եւ Յիսուս ըսաւ, Ես եմ. ու պիտի տեսնէք Որդին մարդոյ Զօրութեան աջ կողմը նստած, ու երկինքի ամպերովը եկած։ 63Եւ քահանայապետը իր հանդերձները պատռեց, ու ըսաւ, Ալ ի՞նչ պէտք են մեզի վկաներ։ 64Ատոր հայհոյութիւնը լսեցիք. ձեզի ի՞նչպէս կ’երևնայ. և ամէնը դատապարտեցին զանիկա թէ մահապարտ է։ 65Եւ ոմանք սկսան թքնել անոր ու երեսը ծածկել և բռունցքով ծեծել ու ըսել, Մարգարէացիր. ու սպասաւորները ապտակ կը զարնէին անոր։ Յովհ. 18:15-18, 25-27)

Պետրոս Յիսուսը կ’ուրանայ

66Եւ Պետրոս վարը գաւիթն էր, ու քահանայապետին աղախիններէն մէկը եկաւ, 67Ու տեսնելով Պետրոսը որ կը տաքնար, նայեցաւ անոր ու ըսաւ, Դուն ալ Յիսուս Նազովրեցիի հետ էիր։ 68Բայց անիկա ուրացաւ ու ըսաւ, Չեմ գիտեր և չեմ հասկնար թէ դուն ի՛նչ կը խօսիս. ու երբ դուրս ելաւ գաւիթին դրանը առջև, հաւը խօսեցաւ։ 69Եւ աղախինը նորէն տեսաւ զանիկա, ու սկսաւ բոլորտիքը կայնողներուն ըսել թէ Աս ալ անոնցմէ է։ 70Եւ անիկա նորէն ուրացաւ, Ու քիչ մը ատենէն ետքը՝ նորէն բոլորտիքը կայնողները ըսին Պետրոսի, Արդարև դուն անոնցմէ ես, վասն զի Գալիլեացի ես, և քու զրուցուածքդ ալ նման է անոնց։ 71Բայց անիկա սկսաւ անիծել ու երդում ընել՝ ըսելով թէ Ես այն մարդը չեմ ճանչնար, որու համար դուք կ’ըսէք։ 72Եւ իսկոյն երկրորդ անգամ հաւը խօսեցաւ. ու Պետրոս միտքը բերաւ այն խօսքը զոր Յիսուս իրեն ըսեր էր թէ Դեռ հաւը երկու անգամ չխօսած՝ դուն երեք անգամ պիտի ուրանաս զիս. ու սկսաւ լալ։ Յովհ. 18:28-38)