Յիսուս Պիղատոսի առջև

1Եւ առտուանց շուտ մը քահանայապետները ծերերուն ու դպիրներուն հետ՝ և բոլոր ժողովքն ալ խորհուրդ ըրին, Յիսուսը կապեցին ու տարին մատնեցին Պիղատոսի։ 2Եւ Պիղատոս հարցուց անոր ու ըսաւ, Դո՞ւն ես Հրէից թագաւորը. անիկա ալ պատասխան տալով՝ ըսաւ անոր, Դուն կ’ըսես։ 3Եւ քահանայապետները շատ ամբաստանութիւն կ’ընէին անոր վրայով։ 4Ու Պիղատոս նորէն հարցուց անոր՝ ըսելով, Պատասխան մը չե՞ս տար. նայէ ո՛րչափ քեզի դէմ կը վկայեն։ 5Եւ Յիսուս տակաւին պատասխան մը չտուաւ, մինչև որ Պիղատոս զարմացաւ։ Յովհ. 18:39, 19:16)

Յիսուս մահուան դատապարտուած

6Բայց տօնին ատենը կապուած մը կ’արձակէր անոնց, ո՛րը որ իրենք ուզէին։ 7Եւ մէկը կար Բարաբբա անունով իր ընկեր խռովարարաներուն հետ կապուած. որոնք խռովութեան ատենը մարդասպանութիւն ըրեր էին։ 8Եւ ժողովուրդը աղաղակելով՝ սկսաւ խնդրել որ ընէ ինչպէս միշտ կ’ընէր իրենց։ 9Եւ Պիղատոս անոնց պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Կ’ուզէ՞ք որ Հրէից թագաւորը արձակեմ ձեզի։ 10Քանզի գիտէր որ քահանայապետները նախանձի համար մատներ էին զանիկա։ 11Բայց քահանայապետները ժողովուրդը գրգռեցին որ խնդրեն յաւէտ Բարաբբան իրենց արձակել։ 12Նորէն Պիղատոս պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Հապա Հրէից թագաւոր ըսածնիդ ի՞նչ կ’ուզէք որ ընեմ։ 13Եւ անոնք նորէն կ’աղաղակէին, Խաչը հանէ ատիկա։ 14Պիղատոս ըսաւ անոնց, Բայց ի՞նչ չար գործ ըրած է ատիկա. և անոնք ա՛լ աւելի կ’աղաղակէին ու կ’ըսէին, Խաչը հանէ ատիկա։ 15Եւ Պիղատոս ժողովուրդը գոհ ընել ուզելով՝ Բարաբբան արձակեց անոնց, ու Յիսուսը ծեծելով՝ ձեռք տուաւ որպէս զի խաչուի։

Զինուորները Յիսուսը կը ծաղրէն

16Եւ զինուորները ներս տարին զանիկա գաւիթը, այսինքն պալատը, և բոլոր գունդը մէկտեղ կանչեցին. 17Ու հագցուցին անոր ծիրանիներ, և փշեղէն պսակ հիւսելով՝ անոր գլուխը դրին: 18Ու սկսան բարև տալ անոր ու ըսել, Ողջոյն քեզ, Հրէից թագաւոր։ 19Եւ անոր գլուխը եղէգով կը ծեծէին ու կը թքնէին անոր, և ծունկի վրայ գալով երկրպագութիւն կ’ընէին անոր։ 20Ու երբ ծաղր ըրին զանիկա, ծիրանիները վրայէն հանեցին և իր հանդերձները հագցուցին անոր, ու դուրս հանեցին զանիկա՝ որպէս զի խաչը հանեն։ Յովհ. 19:17-27)

Յիսուս խաչին վրայ գամուեցաւ

21Եւ Սիմոն Կիւրենացի, Աղեքսանդրոսի և Ռուփոսի հայրը, որ անկէ կ’անցնէր արտէն եկած, պահակ բռնեցին որպէս զի անոր խաչը վերցնէ։ 22Ու տարին զանիկա Գողգոթա ըսուած տեղը, (որ կը թարգմանուի Գանկի տեղ,) 23Եւ անոր զմուռսով խառնուած գինի տուին որ խմէ, բայց ինք չառաւ։ 24Ու խաչը հանեցին զանիկա, և անոր հանդերձները բաժնեցին՝ անոնց վրայ վիճակ ձգելով թէ ո՛վ ի՛նչ պիտի առնէ։ 25Ժամը երեքն էր ու խաչը հանեցին զանիկա։ 26Եւ անոր յանցանքի գիրը գրուած էր թէ Հրէից թագաւորն է։ 27Ու անոր հետ երկու աւազակ խաչը հանեցին. մէկը անոր աջ կողմէն ու մէկը ձախ կողմէն։ 28Եւ կատարուեցաւ այն գիրը որ կ’ըսէ թէ Անօրէններու հետ սեպուեցաւ։ 29Եւ անոնք որ կ’անցնէին, կը հայհոյէին անոր, գլուխնին կը շարժէին ու կ’ըսէին, Աւա՜ղ, որ տաճարը կը քակէիր, և երեք օրուան մէջ կը շինէիր. 30Ինքզինքդ ազատէ ու իջիր այդ խաչէն։ 31Նոյնպէս ալ քահանայապետները դպիրներուն հետ իրենց մէջ ծաղր ընելով՝ կ’ըսէին, Ուրիշները ազատեց, ինքզինք չկրնար ազատել։ 32Այդ Քրիստոսը, Իսրայէլի թագաւորը, թող հիմա խաչէն վար իջնէ, որպէս զի տեսնենք ու հաւատանք. և իրեն հետ խաչը ելլողները կը նախատէին զանիկա։ Յովհ. 19:28-30)

Յիսուսին մահը

33Ու վեցերորդ ժամը հասածին պէս՝ բոլոր երկրին վրայ խաւար եղաւ մինչև իններորդ ժամը։ 34Եւ իններորդ ժամուն՝ Յիսուս մեծ ձայնով աղաղակեց ու ըսաւ, Էլօի, Էլօի, լա՞մա սաբաքթանի. որ կը թարգմանուի, Աստուած իմ, Աստուած իմ, ինչո՞ւ զիս թողուցիր։ 35Եւ քովը կայնողներէն ոմանք երբ լսեցին՝ կ’ըսէին թէ Եղիան կը կանչէ։ 36Ու մէկը վազեց սպունգ մը քացախով լեցուց, ու եղեգի մը անցընելով՝ տուաւ անոր որպէս զի խմէ, և ըսաւ, Թող տուր, տեսնենք թէ Եղիա կու գա՞յ ատիկա վար իջեցնելու։ 37Եւ Յիսուս մեծ ձայն մը հանեց ու հոգի տուաւ։ 38Ու տաճարին վարագոյրը երկուքի պատռեցաւ վերէն վար։ 39Եւ հարիւրապետը որ անոր դիմաց կեցեր էր, տեսնելով որ այսպէս աղաղակելով հոգի տուաւ, ըսաւ. Արդարև Որդի Աստուծոյ էր այս մարդը։ 40Կիներ ալ կային, որոնք հեռուանց կը նայէին, որոնց մէջ էր Մարիամ Մագդաղենացի, և պզտիկ Յակոբոսի ու Յովսէսի մայրը Մարիամ, և Սողովմէ: 41Որոնք երբ Յիսուս Գալիլեա էր, իր ետևէն կ’երթային, և իրեն սպասաւորութիւն կ’ընէին. և ուրիշ շատ կիներ ալ՝ որոնք իրեն հետ Երուսաղէմ ելեր էին։ Յովհ. 19:38-42)

Յիսուսին թաղումը

42Ու երբ իրիկուն եղաւ, այն օրը ուրբաթ, այսինքն շաբաթին առջի օրը, ըլլալով, 43Յովսէփ Արիմաթացի, երևելի խորհրդական մը, որ ինք ալ Աստուծոյ թագաւորութեանը կը սպասէր, եկաւ ու համարձակութիւն ընելով՝ Պիղատոսի քով մտաւ, և Յիսուսի մարմինը խնդրեց։ 44Ու Պիղատոս զարմացաւ որ արդէն մեռած ըլլայ. և հարիւրապետը իրեն կանչելով՝ հարցուց անոր թէ Շա՞տ ատեն է որ մեռաւ։ 45Ու երբ ստոյգը իմացաւ հարիւրապետէն, մարմինը Յովսէփի շնորհեց։ 46Եւ Յովսէփ կտաւ գնեց, ու զանիկա վար իջեցնելով՝ կտաւովը փաթթեց, ու դրաւ գերեզմանի մը մէջ՝ որ քարէ փորուած էր. և քար մը գլորեց գերեզմանին դուռը։ 47Իսկ Մարիամ Մագդաղենացի ու Յովսէսի մայրը Մարիամ տեսան այն տեղը ուր դրուեցաւ։ Յովհ. 20:1-10)