Յիսուս դիւահարը կը բժշկէ

1Եւ եկան ծովուն անդիի կողմը Գադարացւոց երկիրը։ 2Ու երբ ինք նաւէն ելաւ, գերեզմաններէն ելած մարդ մը պատահեցաւ իրեն, որ պիղծ ոգի ունէր. 3Որուն բնակած տեղն ալ գերեզմաններուն մէջ էր, ու շղթայով ալ մէկը չէր կրնար զանիկա կապել. 4Որովհետև շատ անգամ ոտնակապերով և շղթաներով կապուեր էր, բայց անիկա շղթաները կտրեր ու ոտնակապերը կոտրտեր էր, և մէ՛կը չէր կրնար զանիկա նուաճել. 5Եւ միշտ գիշեր ու ցորեկ գերեզմաններուն մէջ ու լեռներուն մէջ* կը կանչուըռտէր, ու իր մարմինը քարերով կը ճեղքռտէր։ 6Երբ հեռուանց Յիսուսը տեսաւ, վազեց ու երկրպագութիւն ըրաւ անոր. 7Եւ մեծ ձայնով մը աղաղակեց ու ըսաւ, Դուն ինծի հետ ի՞նչ բան ունիս, Յիսուս, Որդի Աստուծոյ բարձրելոյ, քեզ Աստուծով կ’երդմնցնեմ, զիս մի տանջեր։ 8(Քանզի կ’ըսէր անոր, Պիղծ ոգի, ելիր այդ մարդէն։) 9Եւ անոր հարցուց թէ Անունդ ի՞նչ է. ու ըսաւ անոր, Իմ անունս Լէգէոն է, վասն զի մենք շատուոր ենք։ 10Եւ շատ կ’աղաչէին անոր՝ որ զիրենք այն երկրէն դուրս չղրկէ։ 11Եւ հոն լեռանը մոտ խոզերու մեծ երամակ մը կար՝ որ կ’արածուէին։ 12Ու բոլոր դեւերը աղաչեցին անոր ու ըսին, Մեզ խոզերուն ղրկէ, որպէս զի անոնց մէջ մտնենք։ 13Եւ Յիսուս շուտ մը հրաման տուաւ անոնց. ու երբ պիղծ ոգիները ելան, խոզերուն մէջ մտան, և երամակը գահավէժ տեղէն ծովը վազեց, (երկու հազարի չափ կային,) ու ծովուն մէջ խեղդուեցան։ 14Եւ խոզարածները փախան, ու պատմեցին քաղաքը ու ագարակները. և մարդիկ ելան տեսնելու՝ թէ ի՛նչ բան է որ եղաւ։ 15Ու եկան Յիսուսի, և տեսան դիւահարը որ լէգէոն ունէր, որ հագուած ու խելքը վրան եկած նստեր էր, ու վախցան։ 16Եւ անոնք որ տեսեր էին, պատմեցին անոնց թէ ի՛նչ եղաւ դիւահարին, նաև խոզերուն վրայով։ 17Եւ սկսան աղաչել անոր, որպէս զի իրենց սահմաններէն երթայ։ 18Ու երբ անիկա նաւը մտաւ, դիւահարը կ’աղաչէր անոր՝ որ անոր հետ ըլլայ. 19Եւ Յիսուս թող չտուաւ անոր, հապա ըսաւ անոր, Գնա քու տունդ քու ընտանիքիդ, ու պատմէ անոնց ինչ որ Տէրը քեզի ըրաւ, և ողորմեցաւ քեզի։ 20Ան ալ գնաց, և սկսաւ Դեկապոլիսի մէջ քարոզել ինչ որ Յիսուս իրեն ըրաւ. և ամէնը կը զարմանային։

Յայրոսին աղջիկը և կինը որ Յիսուսի քղանցքին դպաւ

21Ու երբ Յիսուս նաւով նորէն ծովուն անդիի կողմը անցաւ, շատ բազմութիւն ժողվուեցաւ անոր քով, և ինք ծովեզերքն էր։ 22Եւ ահա ժողովրդապետներէն մէկը կու գար, որուն անունը Յայրոս էր, ու երբ տեսաւ զանիկա, անոր ոտքը ինկաւ. 23Եւ շատ կ’աղաչէր անոր ու կ’ըսէր, թէ Իմ աղջիկս մեռնելու մօտ է, գաս՝ անոր վրայ ձեռք դնես, որպէս զի ազատի, ու պիտի ապրի։ 24Եւ գնաց անոր հետ, ու շատ բազմութիւն իր ետևէն կ’երթային ու կը նեղէին զինք։ 25Եւ կին մը, որ տասուերկու տարի արիւնի տեռատեսութեան մէջ էր, 26Ու շատ նեղութիւն կրած էր շատ բժիշկներէ, և իր բոլոր ունեցածը վատներ էր, ու օգուտ մը չէր գտեր, հապա ևս առաւել զայրացեր էր, 27Երբ Յիսուսի վրայով լսեց, ետևէն եկաւ բազմութեանը մէջ, ու անոր հանդերձին դպաւ. 28Քանզի կըսէր, Եթէ միայն անոր հանդերձներուն դպչիմ, պիտի բժշկուիմ։ 29Եւ շուտ մը իր արիւնին աղբիւրը ցամքեցաւ, ու իր մարմինին մէջ իմացաւ թէ տանջանքէն բÁժÁշկուեցաւ։ 30Եւ Յիսուս շուտ մը գիտնալով իր անձին մէջ այն զօրութիւնը որ իրմէ ելաւ, դարձաւ բազմութեանը մէջ ու ըսաւ, Ո՞վ դպաւ իմ հանդերձներուս։ 31Եւ իր աշակերտները ըսին իրեն, Կը տեսնես որ բազմութիւնը քեզ կը նեղէ, ու կ’ըսե՞ս թէ Ո՞վ ինծի դըպաւ։ 32Եւ իր բոլորտիքը կը նայէր որպէս զի այս բանը ընողը տեսնէ։ 33Ու կինը վախցաւ ու դողաց, վասն զի գիտէր թէ իրեն ի°նչ եղաւ, և եկաւ՝ անոր առջև ինկաւ, ու բոլոր բաները շիտկէ շիտակ զրուցեց անոր։ 34Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Աղջիկ, քու հաւատքդ քեզ բժշկեց. գնա խաղաղութեամբ, ու բժշկուած եղիր քու տանջանքէդ։ 35Երբ ինք դեռ կը խօսէր, ժողովրդապետին տունէն ոմանք եկան ու ըսին թէ Աղջիկդ մեռաւ, ալ ի՞նչու վարդապետը կը յոգնեցնես։ 36Իսկ Յիսուս ըսուած խօսքը լսածին պէս ժողովրդապէտին ըսաւ, Մի վախնար, միայն թէ հաւատա։ 37Եւ մէ՛կը թող չտուաւ իրեն հետ երթալ, բայց միայն Պետրոսը ու Յակոբոսը և Յակոբոսի եղբայրը Յովհաննէսը։ 38Ու ժողովրդապետին տունը գալով՝ տեսաւ աղմուկ և սաստիկ լացողներ ու աղաղակներ։ 39Եւ ներս մտնելով՝ ըսաւ անոնց, Ինչո՞ւ խռովեր էք ու կու լաք. մանուկը մեռած չէ, հապա կը քնանայ։ 40Եւ ծաղր կ’ընէին զանիկա. բայց ինք ամէնը դուրս հանելով՝ իրեն հետ առաւ մանուկին հայրը ու մայրը, և զանոնք որ իրեն հետ էին, ու մտաւ հոն ուր մանուկը պառկած էր։ 41Եւ մանուկին ձեռքէն բռնելով՝ ըսաւ անոր, Տալիթա, կումի. որ կը թարգմանուի, Աղջիկ, (քեզի կ’ըսեմ,) ելիր։ 42Եւ իսկոյն աղջիկը ոտք ելաւ ու կը քալէր, վասն զի տասուերկու տարեկան էր. ու մեծ ապշութեամբ ապշեցան։ 43Եւ սաստիկ պատուէր տուաւ անոնց՝ որ մա°րդ չգիտնայ այս բանը, ու ըսաւ որ անոր ուտելիք տան։