Յիսուս Նազարէթի մէջ կը մերժուի

1Եւ անկէ ելլելով եկաւ իր երկիրը, ու անոր աշակերտները իր ետևէն գացին։ 2Եւ երբ շաբաթ օրը հասաւ, սկսաւ ժողովարանին մէջ սորվեցնել. ու շատերը լսելով կը զարմանային ու կ’ըսէին, Ասիկա ուրկէ՞ ունի այս բաները, և այս ի՞նչ իմաստութիւն է ասոր տրուած, որ այսպիսի հրաշքներ կ’ըլլան ասոր ձեռքով։ 3Ասիկա հիւսը չէ՞, Մարիամի որդին, և Յակոբոսի ու Յովսէսի և Յուդայի ու Սիմոնի եղբայրը. ու ասոր քոյրերը հոս մեր քով չե՞ն. և անոր վրայով կը գայթակղէին։ 4Բայց Յիսուս ըսաւ անոնց, Մարգարէ մը անպատիւ չէ՝ բայց միայն իր երկրին մէջ ու իր ազգականներուն և իր տանը մէջ։ 5Ու չէր կրնար հոն մէ՛կ հրաշք ալ ընել, միայն թէ քանի մը հիւանդներու վրայ ձեռք դրաւ ու բժշկեց զանոնք: 6Եւ անոնց անհաւատութեանը վրայ կը զարմանար. ու շրջակայ գեղերը պտըտելով՝ կը սորվեցնէր։

Յիսուս տասներկու աշակերտները դուրս կը ղրկէ

7Եւ իրեն կանչեց տասուերկուքը, ու սկսաւ երկու երկու ղրկել զանոնք, ու անոնց իշխանութիւն տուաւ պիղծ ոգիներուն վրայ. 8Եւ պատուիրեց անոնց՝ որ ճամբու համար բան մը չառնեն, բայց միայն գաւազան մը. ոչ պարկ, ոչ հաց, ոչ ստակ՝ գօտիներուն մէջ. 9Հապա հողաթափ հագնին. և Կրկին հանդերձ մի հագնիք՝ ըսաւ։ 10Ու ըսաւ անոնց, Ո՛ր տուն որ մտնէք, հոն կեցէք մինչև անկէ ելլէք։ 11Եւ անոնք որ ձեզ չեն ընդունիր ու ձեզի մտիկ չեն ըներ, երբ անկէ կ’ելլէք, ոտքերնուդ տակի փոշին թօթվեցէք՝ անոնց վկայութիւն ըլլալու համար։ Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Սոդոմացւոց ու Գոմորացւոց աւելի դիւրին պիտի ըլլայ դատաստանին օրը՝ քան թէ այն քաղաքին*։ 12Եւ անոնք ելլելով՝ կը քարոզէին որ մարդիկ ապաշխարեն։ 13Եւ շատ դևեր կը հանէին, ու շատ հիւանդներ իւղով կ’օծէին ու կը բժշկէին զանոնք։ 14Եւ Հերովդէս թագաւորը լսեց, (քանզի անոր անունը յայտնի եղաւ,) ու կ’ըսէր թէ Յովհաննէս մկրտիչը մեռելներէն յարութիւն առեր է, ու անոր համար հրաշքներ կ’ըլլան անով։ 15Ուրիշները կըսէին թէ Եղիան է. ուրիշներն ալ կ’ըսէին թէ Մարգարէ մըն է, կամ մարգարէներէն մէկուն պէս։ 16Բայց երբ Հերովդէս լսեց, ըսաւ, Ասիկա Յովհաննէսն է, որուն գլուխը ես կտրեցի, մեռելներէն յարութիւն առեր է։

Յովհաննէս Մկրտչի մահը

17Քանզի Հերովդէս ինք մարդ ղրկեց, Յովհանէսը բռնեց, ու կապեց բանտը դրաւ իր եղբօրը Փիլլիպոսի կնոջ, Հերովդիայի, համար, քանզի իրեն կին առեր էր զանիկա։ 18Վասն զի Յովհաննէս Հերովդէսի կ’ըսէր, Քեզի օրինաւոր չէ քու եղբօրդ կինը ունենալ։ 19Եւ Հերովդիա ոխ ունէր անոր դէմ, ու կ’ուզէր զանիկա մեռցնել ու չէր կրնար. 20Վասն զի Հերովդէս կը վախնար Յովհաննէսէ, գիտնալով թէ անիկա արդար և սուրբ մարդ մըն է, և անոր բերանը կը նայէր, ու անկէ լսելով՝ շատ բաներ կ’ընէր, և քաղցրութեամբ անոր մտիկ կ’ընէր։ 21Ու երբ դիպուկ օր մը եղաւ. որ Հերովդէս իր ծննդեան օրը ընթրիք կ’ընէր իր մեծամեծներուն և հազարապետներուն ու Գալիլեայի երևելիներուն, 22Եւ Հերովդիայի աղջիկը հանդեսի սրահը մտնելով խաղաց, ու հաճելի եղաւ Հերովդէսի և իրեն հետ նստողներուն, թագաւորը ըսաւ աղջկան, Խնդրէ ինծմէ ինչ որ կ’ուզես, ու պիտի տամ քեզի։ 23Եւ անոր երդում ըրաւ՝ ըսելով, Ինչ որ դուն ինծմէ խնդրես, պիտի տամ քեզի, մինչև թագաւորութեանս կէսը. 24Եւ անիկա դուրս ելլելով իր մօրը ըսաւ, Ի՞նչ ուզեմ. ան ալ ըսաւ, Յովհաննէս մկրտչին գլուխը։ 25Եւ շուտ մը արտորալով թագաւորին քով մտաւ ու խնդրեց՝ ըսելով, Կ’ուզեմ որ շուտով սկուտեղի մը վրայ Յովհաննէս մկրտչին գլուխը տաս ինծի։ 26Եւ թագաւորը խիստ տրտմեցաւ, բայց երդումներուն համար ու իրեն հետ նստողներուն համար չուզեց որ անոր խնդիրքը մերժէ։ 27Եւ թագաւորը իսկոյն դահիճ ղրկեց, ու հրաման ըրաւ անոր գլուխը բերել. ան ալ գնաց բանտին մէջ գլխատեց զանիկա, 28Եւ սկուտեղով մը բերաւ անոր գլուխը ու տուաւ աղջկան. և աղջիկը զանիկա իր մօրը տուաւ։ 29Եւ անոր աշակերտները լսելով՝ եկան անոր մարմինը վերցուցին ու գերեզմանի մէջ դրին։

Յիսուս հինգ հազարը կը կերակրէ

30Եւ առաքեալները Յիսուսի քով ժողվուեցան, ու պատմեցին անոր ամէն ինչ որ ըրին և ինչ որ սորվեցուցին։ 31Եւ անիկա ըսաւ անոնց, Եկէք դուք առանձին անապատ տեղ մը, և քիչ մը հանգչեցէք, քանզի շատերը կային որ կու գային ու կ’երթային, և հաց ուտելու ալ ժամանակ չէին ունենար։ 32Եւ նաւով անապատ տեղ մը գացին առանձին։ 33Ու ժողովուրդները տեսան զանոնք որ կ’երթային, և շատերը զանիկա ճանչցան, ու ոտքով բոլոր քաղաքներէն հոն կը վազէին, և անոնցմէ առաջ հասնելով՝ անոր քով ժողվուեցան։ 34Ու Յիսուս երբ դուրս ելաւ, շատ ժողովուրդ տեսնելով խղճաց անոնց վրայ, վասն զի հովիւ չունեցող ոչխարներու պէս էին, և սկսաւ շատ բաներ սորվեցնել անոնց։ 35Ու երբ ժամանակը շատ ուշացաւ, իր աշակերտները իրեն եկան ու ըսին, Հոս անապատ տեղ մըն է, ու ժամանակը ուշացած է։ 36Արձակէ ժողովուրդները որպէս զի երթան բոլորտիքի ագարակնէրը ու գեղերը ու իրենց հաց գնեն, վասն զի ուտելու բան մը չունին։ 37Բայց անիկա պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Դուք տուէք ատոնց որ ուտեն։ Եւ ըսին իրեն, Երթանք երկու հարիւր դահեկանի հաց գնե՞նք և տանք ատոնց որ ուտեն: 38Ըսաւ անոնց, Քանի՞ նկանակ ունիք, գացէք նայեցէք. ու երբ գիտցան՝ ըսին, Հինգ, ու երկու ձուկ։ 39Եւ հրաման ըրաւ անոնց՝ որ ամէնը կանանչ խոտին վրայ գունդ գունդ նստեցնեն։ 40Եւ դաս դաս նստան, հարիւրական ու յիսունական։ 41Եւ հինգ նկանակը ու երկու ձուկը առաւ ու դէպ ի երկինք նայելով՝ օրհնեց, և մանրեց նկանակները ու տուաւ իր աշակերտներուն, որպէս զի անոնց առջև դնեն, ու երկու ձուկը ամէնուն ալ բաժնեց։ 42Եւ ամէնը կերան ու կշտացան։ 43Եւ տասուերկու կողով լեցուն՝ կտորուանքները վերցուցին, և ձուկերէն ալ։ 44Եւ այն հացերէն ուտողները հինգ հազարի չափ այր մարդիկ էին։

Յիսուս ջուրին վրայէն կը քալէ

45Եւ շուտ մը իր աշակերտները արտորցուց որ նաւը մտնեն, և իրմէ առաջ միւս կողմը Բեթսայիդա անցնին, մինչև ինք ժողովուրդը արձակէ։ 46Եւ անոնցմէ զատուելով՝ լեռը ելաւ աղօթք ընելու։ 47Ու երբ իրիկուն եղաւ, նաւը ծովուն մէջտեղն էր, ու ինք մինակ ցամաքն էր։ 48Եւ տեսաւ զանոնք որ կը տագնապէին հովէն թի քաշելու ատեն, վասն զի հովը իրենց դէմ էր. և գիշերուն չորրորդ պահուն ատենները ծովուն վրայ քալելով կու գայ անոնց, ու կ’ուզէր անոնցմէ անցնիլ։ 49Անոնք երբ տեսան որ ծովուն վրայ կը քալէր, կարծեցին թէ աչքի երևոյթ բան մըն է, ու կանչուըռտեցին. 50Քանզի ամէնն ալ զանիկա տեսան ու խռովեցան. և ինք շուտ մը խօսեցաւ անոնց հետ ու ըսաւ անոնց, Քաջ եղէք, ես եմ, մի վախնաք։ 51Եւ նաւը ելաւ անոնց քով, ու հովը դադարեցաւ. և անոնք մտքերնուն մէջ չափէ դուրս ապշած էին ու կը զարմանային, 52Վասն զի հացին վրայ եղած հրաշքը չիմացան, քանզի սիրտերնին թմրած էր։

Գեննեսարէթի մէջ հիւանդներ կը բժշկէ

53Ու միւս կողմը անցնելով՝ Գեննեսարէթի երկիրը հասան ու նաւը տեղաւորեցին։ 54Ու երբ նաւէն ելան, այն տեղի մարդիկը իսկոյն ճանչցան զանիկա. 55Եւ ասդին անդին վազելով բոլոր շրջակայ տեղերը, սկսան մահիճներով հիւանդները բերել՝ ուր որ կը լսէին թէ հոն է։ 56Եւ ուր որ կը մտնէր, գեղերը կամ քաղաքները կամ ագարակները, հրապարակներուն մէջ կը դնէին հիւանդները, ու կ’աղաչէին իրեն որ գոնէ իր հանդերձին քղանցքին դպչին. և որոնք որ դպան, բժշկուեցան։