Յիսուս չորս հազարը կը կերակրէ

1Այն օրերը ժողովուրդը խիստ շատ ըլլալով, և ուտելու բան մը չունենալով, Յիսուս իրեն կանչեց իր աշակերտները ու ըսաւ անոնց, 2Կը խղճամ այդ ժողովուրդին վրայ, վասն զի հիմա երեք օր է որ իմ քովս են, և բան մը չունին ուտելու. 3Եւ եթէ ատոնք անօթի ղրկեմ իրենց տուները, ճամբուն մէջ պիտի մարին, վասն զի ատոնցմէ ոմանք հեռու տեղէ եկած են։ 4Եւ իր աշակերտները պատասխան տուին իրեն, Այս անապատին մէջ ուրկէ՞ կրնայ մէկը հացով կշտացնել ատոնք։ 5Եւ հարցուց անոնց, Քանի՞ նկանակ ունիք, ու անոնք ըսին, Եօթը։ 6Եւ հրաման ըրաւ ժողովուրդին՝ որ գետնին վրայ նստին, ու առաւ եօթը նկանակը, գոհացաւ և կտրեց ու տուաւ աշակերտներուն, որպէս զի ժողովուրդին առջև դնեն, և դրին։ 7Ու քանի մը մանր ձուկեր ունէին, և օրհնեց ու ըսաւ որ զանոնք ալ դնեն անոնց առջև։ 8Եւ կերան ու կշտացան, ու աւելցած կտորուանքները վերցուցին եօթը զամբիւղ։ 9Եւ ուտողները չորս հազարի չափ էին, ու արձակեց զանոնք։ 10Եւ շուտ մը նաւը մտնելով աշակերտներուն հետ եկաւ Դաղմանութայի կողմերը։

Փարիսեցիները հրաշք մը խնդրեն

11Եւ փարիսեցիները ելլելով՝ սկսան անոր հետ վիճաբանութիւն ընել, և զանիկա փորձելով՝ իրմէ նշան մը կ’ուզէին երկինքէն։ 12Եւ անիկա իր հոգիին մէջ հառաչելով՝ ըսաւ, Ի՞նչ է որ այս ազգը նշան կ’ուզէ. ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի որ այս ազգին նշան պիտի չտրուի։ 13Ու զանոնք թող տալով նորէն նաւը մտաւ, ու գնաց ծովուն միւս կողմը։

Փարիսեցիներուն և Հերովդէսին խմորը

14Եւ հաց առնելու մոռցեր էին, ու նաւուն մէջ իրենց հետ միայն մէկ նկանակ ունէին։ 15Եւ կը պատուիրէր անոնց ու կ’ըսէր, Նայեցէք և զգուշացէք փարիսեցիներուն խմորէն ու Հերովդէսի խմորէն։ 16Եւ իրարու հետ կը խօրհէին ու կ’ըսէին թէ Հաց չունենալնուս համար է։ 17Իսկ Յիսուս անոնց խորհուրդը գիտնալով՝ ըսաւ անոնց, Ինչո՞ւ կը խորհիք թէ հաց չունիք. տակաւին չէ՞ք հասկնար ու չէ՞ք իմանար. դեռ սիրտերնիդ թմրա՞ծ է։ 18Աչքեր ունիք ու չէ՞ք տեսներ, և ականջներ ունիք ու չէ՞ք լսեր, և չէ՞ք յիշեր։ 19Երբ հինգ նկանակը հինգ հազարին կտրեցի, քանի՞ կողով լեցուն կտորուանք վերցուցիք. ըսին անոր, Տասուերկու։ 20Ու երբ եօթը նկանակը չորս հազարին կտրեցի, քանի՞ զամբիւղ լեցուն կտորուանք վերցուցիք. անոնք ալ ըսին, Եօթը։ 21Ու ըսաւ անոնց, Հապա ի՞նչպէս չէք հասկնար։

Յիսուս Բեթսայիդայի մէջ կոյր մը կը բժշկէ

22Եւ Բեթսայիդա եկաւ, ու անոր առջև կոյր մը բերին, ու կ’աղաչէին իրեն որ դպչի անոր. 23Եւ անիկա կոյրին ձեռքէն բռնելով գեղէն դուրս հանեց, ու անոր աչքերուն թքնելով՝ ձեռքը անոր վրայ դրաւ, ու կը հարցնէր անոր թէ բան մը կը տեսնէ՞։ 24Ան ալ նայեցաւ ու կ’ըսէր, Մարդիկ կը տեսնեմ ծառերու պէս որ կը պտըտին։ 25Նորէն ձեռքը անոր աչքերուն վրայ դրաւ, ու անոր նայիլ տուաւ. և ողջացաւ ու ամէն բան համարձակ կը տեսնէր։ 26Ետքը զանիկա իր տունը ղրկելով՝ ըսաւ,Գեղը մի մտներ ու գեղին մէջ մարդո՛ւ մի ըսեր։

Պետրոսին յայտարարութիւնը Յիսուսի մասին

27Եւ Յիսուս իր աշակերտներուն հետ մէկտեղ Փիլիպպոսի Կեսարիային գեղերը ելաւ, ու ճամբուն մէջ կը հարցնէր իր աշակերտներուն ու կ’ըսէր անոնց, Ինծի համար ո՞վ կ’ըսեն մարդիկ թէ եմ։ 28Եւ անոնք պատասխան տուին ու ըսին, Ոմանք՝ Յովհաննէս մկրտիչը, և ուրիշները՝ Եղիան, ուրիշներն ալ՝ Մարգարէներէն մէկը։ 29Եւ ինք ըսաւ անոնց, Հապա դուք ինծի համար ո՞վ կ’ըսէք թէ եմ. պատասխան տուաւ Պետրոս ու ըսաւ անոր, Դուն ես Քրիստոսը։ 30Եւ սաստիկ պատուիրեց անոնց՝ որ իրեն համար մարդո՛ւ չզրուցեն։

Յիսուս իր չարչարանքներուն և մահուան մասին կը խօսի

31Ու սկսաւ սորվեցնել անոնց, թէ Պէտք է որ Որդին մարդոյ շատ չարչարանքներ կրէ, ու երէցներէն և քահանայապետներէն ու դպիրներէն մերժուի, ու սպաննուի, և երեք օրէն ետև յարութիւն առնէ։ 32Ու այս խօսքը յայտնի խօսեցաւ. և Պետրոս մէկդի առաւ զանիկա, ու սկսաւ յանդիմանել զանիկա։ 33Եւ ինքը դարձաւ ու իր աշակերտներուն նայելով՝ յանդիմանեց Պետրոսը ու ըսաւ, Ետիս գնա, սատանայ, վասն զի դուն Աստուծոյ բաները չես մտածեր, հապա մարդոց բաները։ 34Եւ ժողովուրդը իր աշակերտներուն հետ մէկտեղ իրեն կանչելով՝ ըսաւ անոնց, Ով որ կ’ուզէ իմ ետևէս գալ, թող իր անձը ուրանայ, և իր խաչը վերցնէ, ու իմ ետևէս գայ։ 35Վասն զի ով որ կ’ուզէ իր անձը ապրեցնել, պիտի կորսնցնէ զանիկա. և ով որ ինծի ու աւետարանին համար իր անձը կորսնցնէ, պիտի ապրեցնէ զանիկա։ 36Քանզի ի՞նչ օգուտ է մարդուն՝ որ բոլոր աշխարհը վաստկի, և իր անձը կորսնցնէ. 37Կամ իր անձին համար ի՞նչ ազատչէք պիտի տայ մարդ։ 38Վասն զի ով որ զիս ու իմ խօսքերս դաւանիլը ամօթ սեպէ այս շնացող ու մեղաւոր ազգին մեջ, Որդին Մարդոյ ալ զանիկա դաւանիլը ամօթ պիտի սեպէ երբ գայ իր Հօրը փառքովը սուրբ հրեշտակներուն հետ։ 39Եւ ըսաւ անոնց, Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, որ Հոս ներկայ եղողներէն մէկ քանիները կան՝ որոնք մահուան համը պիտի չառնեն, մինչև տեսնեն Աստուծոյ թագաւորութիւնը զօրութիւնով եկած։