Այլակերպութիւն

1Եւ վեց օրէն ետև Յիսուս իրեն հետ առաւ Պետրոսը ու Յակոբոսը և Յովհաննէսը, ու զանոնք բարձր լեռ մը հանեց առանձին, և անոնց առջև այլակերպեցաւ։ 2Ու իր հանդերձները եղան փայլուն խիստ ճերմակ, այնպէս որ երկրի վրայ թափիչ մը չկրնար այնպէս ճերմկցնել։ 3Ու Եղիա Մովսէսի հետ երևցաւ անոնց, և Յիսուսի հետ կը խօսէին։ 4Եւ Պետրոս պատասխան տուաւ ու ըսաւ Յիսուսի, Ռաբբի, աղէկ է որ հոս կենանք. ու երեք խրճիթ շինենք, մէկը քեզի, և մէկը Մովսէսի, ու մէկը Եղիայի. 5Վասն զի չէր գիտեր թէ ի՛նչ խօսի, քանզի զարհուրեր էին։ 6Եւ ամպ մը հովանի եղաւ անոնց վրայ, ու ձայն մը եկաւ ամպէն՝ ըսելով, Ատիկա է իմ սիրելի Որդիս, ատոր մտիկ ըրէք։ 7Եւ յանկարծ երբ ասդին անդին նայեցան, ալ ուրիշ մէկը չտեսան, հապա միայն Յիսուսը իրենց հետ։ 8Ու երբ լեռնէն վար կ’իջնէին, պատուիրեց անոնց որ տեսածնին մարդո՛ւ չպատմեն, բայց միայն Որդւոյն մարդոյ մեռելներէն յարութիւն առնելէն ետև։ 9Եւ անոնք այն խօսքը պահեցին. ու իրենց մէջ հարցուփորձ կ’ընէին թէ մեռելներէն յարութիւն առնելը ի՞նչ է։ 10Եւ իրեն հարցուցին ու ըսին, Այն ի՞նչ է որ դպիրները կ’ըսեն թէ Պետք է որ առաջ Եղիա գայ։ 11Անիկա պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Յիրաւի առաջ Եղիա կու գայ, և ամէն բան կարգի կը դնէ. և թէ ի՛նչպէս գրուած է Որդւոյ մարդոյ համար, որ շատ չարչարանքներ պիտի կրէ ու անարգուի. 12Բայց ձեզի կ’ըսեմ որ Եղիա եկաւ ալ, և ինչ որ ուզեցին՝ ըրին անոր, ինչպէս գրուած է անոր համար։

Յիսուս չար ոգի ունեցող տղայ մը կը բժշկէ

13Ու աշակերտներուն քով գալով՝ տեսաւ շատ ժողովուրդ անոնց բոլորտիքը, և դպիրները որ վիճաբանութիւն կ’ընէին անոնց հետ։ 14Եւ շուտ մը բոլոր ժողովուրդը երբ տեսան զանիկա, խիստ զարմացան, ու առաջ վազելով բարև կու տային անոր։ 15Եւ հարցուց դպիրներուն թէ Ի՞նչ վիճաբանութիւն կ’ընէք անոնց հետ։ 16Ու ժողովուրդէն մէկը պատասխան տալով՝ ըսաւ, Վարդապետ, իմ որդիս քեզի բերի, որ համր ոգի ունի. 17Եւ ուր որ անոր հասնի, զանիկա գետինը կը զարնէ, ան ալ կը փրփրի և իր ակռաները կը կրճտէ ու կը ցամքի. և քու աշակերտներուդ ըսի որ զանիկա հանեն ու չկրցան։ 18Պատասխան տուաւ անոնց ու ըսաւ, Ով անհաւատ ազգ, մինչև ե՞րբ ձեզի հետ պիտի ըլլամ, մինչև ե՞րբ ձեզի պիտի համբերեմ. ինծի բերէք զանիկա։ 19Եւ զանիկա բերին իրեն, երբ տղան տեսաւ զանիկա, շուտ մը չար ոգին ցնցեց զանիկա, ու գետինը ինկած կը թաւալէր ու կը փրփրէր։ 20Եւ Յիսուս հարցուց անոր հօրը ու ըսաւ, Ո՞րչափ ատեն է որ այդ բանը ատոր եղաւ. ու անիկա ըսաւ, Տղայութենէն ի վեր. 21Եւ շատ անգամ կրակի ու ջուրի մէջ կը նետէ ատիկա՝ որպէս զի կորսնցնէ, բայց եթէ կարողութիւն մը ունիս, օգնէ մեզի, խղճալով մեր վրայ։ 22Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Եթէ կարող ես հաւատալու, ամէն բան կարելի է անոր որ կը հաւատայ։ 23Եւ տղուն հայրը շուտ մը աղաղակեց ու արցունքով ըսաւ, Կը հաւատամ, Տէր, օգնէ իմ անհաւատութեանս։ 24Յիսուս երբ տեսաւ որ ժողովուրդը վրան կը դիզուի, սաստեց պիղծ ոգիին ու ըսաւ անոր, Համր ու խուլ ոգի, կը հրամայեմ քեզի, ելիր ատկէ, ու մէյմըն ալ չմտնես ատոր ներսը։ 25Եւ Կանչուըռտելով՝ սասիկ ցնցեց զանիկա ու ելաւ. և տղան մեռելի պէս եղաւ, այնպէս որ շատերը ըսին թէ Մեռաւ։ 26Եւ Յիսուս անոր ձեռքէն բռնելով վերցուց զանիկա. ան ալ կայնեցաւ։ 27Ու երբ ինք տուն մտաւ, իր աշակերտները առանձին հարցուցին իրեն՝ ըսելով, Մենք ի՞նչու չկրցանք հանել զանիկա։ 28Եւ ըսաւ անոնց, Այդ տեսակին կարելի չէ ուրիշ բանով մը ելլել, բայց միայն աղօթքով ու ծոմապահութեամբ։

Յիսուս դարձեալ իր մահուան մասին կը խօսի

29Եւ անկէ ելլելով Գալիլեայի մէջէն կ’անցնէին, ու չէր ուզեր որ մէկը գիտնայ։ 30Վասն զի կը սորվեցնէր իր աշակերտներուն ու կ’ըսէր անոնց թէ Որդին մարդոյ պիտի մատնուի մարդոց ձեռքը, և զանիկա պիտի սպաննեն. ու երբ սպաննուի՝ երրորդ օրը յարութիւն պիտի առնէ: 31Եւ անոնք չէին հասկնար այն խօսքը, ու կը վախնային իրեն հարցնելու։

Ով է մեծը

32Եւ եկաւ Կափառնայում, ու երբ տուն մտաւ՝ հարցուց անոնց, Ի՞նչ վիճաբանութիւն կ’ընէիք ճամբան իրարու հետ։ 33Եւ անոնք լուռ կեցան, վասն զի ճամբուն մէջ իրարու հետ վիճաբանութիւն կ’ընէին թէ ո՛վ մեծ է։ 34Ու երբ նստաւ, կանչեց տասուերկուքը ու ըսաւ անոնց, Եթէ մէկը կ’ուզէ առաջին ըլլայ, ամէնուն յետինը պիտի ըլլայ և ամէնուն սպասաւորը։ 35Ու տղայ մը առաւ կայնեցուց անոնց մէջ, և իր գիրկը առնելով զանիկա՝ ըսաւ անոնց, 36Ով որ այսպիսի տղոցմէն մէկը ընդունի իմ անունովս, զիս կ’ընդունի. և ով որ զիս ընդունի, ոչ թէ զիս կ’ընդունի, հապա զիս ղրկողը։

Ով մեզի դէմ չէ՝ մեզի հետ է

37Պատասխան տուաւ անոր Յովհաննէս ու ըսաւ, Վարդապետ, մէկը տեսանք որ քու անունովդ դևեր կը հանէր, ու մեր ետևէն չպտըտիր, և զանիկա արգիլեցինք՝ մեր ետևէն չպտըտելուն համար։ 38Եւ Յիսուս ըսաւ, Մի արգիլէք զանիկա, վասն զի մէկը չկայ որ իմ անունովս հրաշք գործէ, ու կարենայ շուտ մը զիս հայհոյել։ 39Քանզի ան որ մեզի հակառակ չէ, մեր* կողմէն է։ 40Վասն զի ով որ ձեզի գաւաթ մը ջուր խմցնէ իմ անունովս* թէ դուք Քրիստոսին էք, ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Անիկա իր վարձքը պիտի չկորսնցնէ։

Գայթակղութեան հարցը

41Եւ ով որ գայթակղեցնէ այս պզտիկներէն մէկը որ ինծի կը հաւատան, աւելի աղէկ էր անոր՝ որ աղացքի քար մը իր վիզէն կախուէր, ու ծովը ձգուէր։ 42Եւ եթէ քու ձեռքդ քեզ կը գայթակղեցնէ, կտրէ զանիկա. աղէկ է քեզի պակասաւոր մտնել կեանքը, քան թէ երկու ձեռք ունենալ ու գեհեանը երթալ չմարելու կրակին մէջ, 43Ուր անոնց որդը չմեռնիր ու կրակը չմարիր։ 44Եւ եթէ քու ոտքդ քեզ կը գայթակղեցնէ, կտրէ զանիկա. աղէկ է քեզի կաղ մտնել կեանքը, քան թէ երկու ոտք ունենալ ու գեհեանը ձգուիլ չմարելու կրակին մէջ, 45Ուր անոնց որդը չմեռնիր ու կրակը չմարիր։ 46Եւ եթէ քու աչքդ քեզ կը գայթակղեցնէ, հանէ զանիկա. աղէկ է քեզի մէկ աչքով Աստուծոյ թագաւորութիւնը մտնել, քան թէ երկու աչք ունենալ ու կրակին գեհեանը ձգուիլ, 47Ուր անոնց որդը չմեռնիր ու կրակը չմարիր։ 48Վասն զի ամէն մարդ կրակով պիտի աղուի, և ամէն զոհ աղով պիտի աղուի։ 49Աղը աղէկ է, բայց եթէ աղը անհամանայ, ինչո՞վ պիտի համովցնէք. ձեր անձին մէջ աղ ունեցէք, և իրարու հետ խաղաղութիւն ըրէք։