Մարիամ կը պատժուի

1Եւ Մարիամ ու Ահարոն Մովսէսի դէմ խօսեցան` անոր առած Եթէովպացի կնոջը համար, քանզի անիկա Եթէովպացի կին առեր էր, 2Ու ըսին, Միթէ Տէրը միայն Մովսէսի՞ ձեռքով խօսեցաւ. չէ՞ որ մեր ձեռքով ալ խօսեցաւ. և Տէրը լսեց: 3Եւ Մովսէս շատ հեզ մարդ մըն էր` երկրի վրայ եղած բոլոր մարդոցմէ աւելի: 4Եւ իսկոյն Տէրը ըսաւ Մովսէսի և Ահարոնի ու Մարիամի, Դուք երեքդ ալ ժողովքի խորանը ելէք. և երեքն ալ ելան: 5Եւ Տէրը ամպին սիւնովը իջաւ, ու խորանին դուռը կայնեցաւ. և Ահարոնը ու Մարիամը կանչեց, ու անոնք երկուքն ալ ելան: 6Եւ ըսաւ անոնց, Հիմա իմ խօսքս մտիկ ըրէք. եթէ ձեզմէ մէկը մարգարէ ըլլայ, ես Տէրս ինքզինքս տեսելքի մէջ կը ճանչցնեմ անոր, կամ երազի մէջ կը խօսիմ անոր հետ: 7Իմ ծառաս Մովսէս այնպէս չէ, որ իմ բոլոր տանս մէջ հաւատարիմ է. 8Անոր հետ բերան ի բերան, յայտնապէս կը խօսիմ, և ոչ թէ առակով. ու անիկա Տէրոջը կերպարանքը կը տեսնէ. ուստի իմ ծառայիս Մովսէսի դէմ խօսելու ինչո՞ւ չվախցաք: 9Եւ Տէրոջը բարկութիւնը անոնց վրայ բորբոքեցաւ. ու Ինք գնաց: 10Եւ ամպը վերացաւ խորանէն, ու ահա Մարիամ ձիւնի պէս բորոտ եղաւ. և Ահարոն Մարիամի նայեցաւ, և ահա անիկա բորոտ էր: 11Եւ Ահարոն ըսաւ Մովսէսի, Ոհ, տէր իմ, կ’աղաչեմ, մեր վրայ մեղք մի դներ. քանզի յիմարութիւն ըրինք, ու մեղք գործեցինք. 12Թող չնմանի այն մեռած տղուն` որ իր մօրը արգանդէն ելած ատենը անոր մարմընին կէսը սպառուած է: 13Եւ Մովսէս աղաղակեց Տէրոջը` ըսելով, Կը խնդրեմ քեզմէ, ով Աստուած, բժշկէ զանիկա: 14Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Եթէ անոր հայրը միայն անոր երեսը թքնելու ըլլար, եօթը օր պիտի չամչնա՞ր. թող անիկա եօթը օր բանակէն դուրս գոցուած պահուի, ու անկէ ետև ընդունուի: 15Եւ Մարիամ բանակէն դուրս եօթը օր գոցուած մնաց. ու ժողովուրդը չչուեց մինչև Մարիամի ընդունուիլը: