Կորխի, Դաթանի և Աբիրոնի ապստամբութիւնը

1Եւ Ղեւիի որդւոյն Կահաթի որդւոյն Իսահառի որդին Կորխ, և Ռուբէնի որդիներէն Եղիաբի որդիները, Դաթան ու Աբիրոն և Փաղեթի որդին Օն ելան, 2Եւ Իսրայէլի որդիներէն երկու հարիւր յիսուն հոգի ժողովքի խորհրդական գլխաւորներ ու անուանի մարդիկ իրենց հետ առնելով` Մովսէսի առջև եկան, 3Եւ Մովսէսի ու Ահարոնի վրայ ժողվուեցան, ու ըսին անոնց, Ալ հերիք է ըրածնիդ. վասն զի բոլոր ժողովքը ամէնն ալ սուրբ են, և Տէրը անոնց մէջ է. և ինչո՞ւ Տէրոջը ժողովուրդին վրայ դուք ձեզ կը բարձրացնէք: 4Եւ երբ Մովսէս զայս լսեց, իր երեսին վրայ ինկաւ. 5Ու խօսեցաւ Կորխի և անոր բոլոր ժողովքին` ըսելով, Վաղը Տէրը պիտի ցուցնէ թէ ո°րն է իրը, և ո°րն է սուրբը, ու զանիկա իրեն պիտի մօտեցնէ. և ո°րը որ ինք կ’ընտրէ, իրեն պիտի մօտեցնէ: 6Ասիկա ըրէք. առէք ձեզի բուրւառներ, դուն ով Կորխ, և քու բոլոր ժողովքդ. 7Եւ վաղը անոնց մէջ կրակ դրէք, ու Տէրոջը առջև անոնց վրայ խունկ դրէք. և սուրբը անիկա ըլլայ, զոր Տէրը կ’ընտրէ. ալ հերիք է ըրածնիդ, ով Ղեւիի որդիներ: 8Եւ Մովսէս ըսաւ Կորխի, Լսեցէք, ով Ղեւիի որդիներ. 9Պզտի՞կ բան կ’երեւնայ ձեզի` որ Իսրայէլի Աստուածը ձեզ իրեն մօտեցնելու համար Իսրայէլի ժողովքէն զատեց ձեզ, որպէս զի Տէրոջը խորանին պաշտօնը ընէք, և ժողովքին առջև կայնիք` անոնց սպասաւորութիւնը ընելու. 10Եւ քեզ ու քեզի հետ քու բոլոր եղբայրներդ, Ղեւիի որդիները, իրեն մօտեցուց, ու դուք քահանայութի՞ւն ալ կը փնտռէք: 11Ուրեմն դուն ու քու բոլոր ժողովքդ Տէրոջը դէմ ժողվուեցաք. և Ահարոն ո՞վ է` որ անոր դէմ դուք տրտունջ կ’ընէք: 12Եւ Մովսէս Եղիաբի որդիները, Դաթանը ու Աբիրոնը, կանչելու համար մարդ ղրկեց. և անոնք ըսին, Չենք ելլեր. 13Մեզ անապատին մէջ մեռցնելու համար` կաթ ու մեղր բղխող երկրէ մը մեզ հանելդ քի՞չ բան է, որ նաև մեր վրայ տիրապետել կ’ուզես: 14Եւ մեզ կաթ ու մեղր բղխող երկիր մը չտարիր, ոչ ալ մեզի արտի ու այգիի ժառանգութիւն տուիր. միթէ այս մարդոց աչքե՞րը պիտի հանես. մենք չենք ելլեր: 15Եւ Մովսէս խիստ բարկացաւ, ու ըսաւ Տէրոջը, Մի նայիր անոնց ընծաներուն. անոնցմէ էշ մըն ալ չառի, և անոնց մէկո°ւն չարիք մը չըրի: 16Եւ Մովսէս ըսաւ Կորխի, Վաղը դուն ու քու բոլոր ժողովքդ Տէրոջը առջև ներկայանաք, դուն և անոնք ու Ահարոն. 17Եւ առէք ամէն մէկդ ձեր բուրվառները, ու անոնց մէջ խունկ դրէք, և ամէն մէկը իր բուրվառը առնելով, այսինքն երկու հարիւր յիսուն բուրվառները, և դուն ալ ու Ահարոն ամէն մէկդ ձեր բուրվառները Տէրոջը առջև մօտեցուցէք: 18Եւ ամէն մէկը իր բուրվառը առնելով` անոնց մէջ կրակ դրին, ու անոնց վրայ խունկ դրին, և ժողովքի խորանին դուռը կայնեցան Մովսէսի ու Ահարոնի հետ: 19Եւ Կորխ անոնց դէմ ժողովքի խորանին դուռը ժողվեց բոլոր ժողովքը. ու Տէրոջը փառքը բոլոր ժողովքին երեւցաւ: 20Եւ Տէրը խօսեցաւ Մովսէսի ու Ահարոնի` ըսելով, 21Այդ ժողովքին մէջէն զատուեցէք, որպէս զի շուտով կորսնցնեմ ատոնք: 22Բայց անոնք երեսնուն վրայ ինկան ու ըսին, Ով Աստուած, բոլոր մարդոց հոգիներուն Աստուածը, մէկ մարդուն մեղանչելովը` բոլոր ժողովքի՞ն վրայ պիտի գայ քու բարկութիւնդ: 23Եւ Տէրը խօսեցաւ Մովսէսի` ըսելով, 24Խօսէ ժողովքին ու ըսէ, Կորխի, Դաթանի ու Աբիրոնի բնակութեանը բոլորտիքէն հեռացէք: 25Եւ Մովսէս ելաւ ու Դաթանի և Աբիրոնի գնաց, և Իսրայէլի ծերերը անոր ետեւէն գացին: 26Եւ խօսեցաւ ժողովքին` ըսելով, Այդ չար մարդոց վրաններուն քովէն ետ քաշուեցէք, ու անոնց մէ°կ բանին մի դպչիք, որպէս զի անոնց բոլոր մեղքերովը չկորսուիք: 27Այսպէս անոնք Կորխի, Դաթանի ու Աբիրոնի բնակութեանը բոլորտիքէն հեռացան. և Դաթան ու Աբիրոն և անոնց կիները ու անոնց որդիները և ընտանիքը իրենց վրաններուն դուռը ելան կայնեցան: 28Եւ Մովսէս ըսաւ, Ասով պիտի գիտնաք թէ Տէրն է զիս ղրկողը բոլոր այս գործերը ընելու, և ոչ թէ ես ինծմէ բան մը ըրի. 29Այսինքն` եթէ ասոնք ամէն մարդու մեռնելուն պէս մեռնին, և եթէ ամէն մարդու պատահածը ասոնց ալ պատահի, Տէրը զիս ղրկած չէ: 30Բայց եթէ Տէրը հրաշք մը ընէ, և երկիր իր բերանը բանայ ու զանոնք և անոնց բոլոր ունեցածը կլլէ, ու անոնք ողջ ողջ դժոխք իջնեն, այն ատեն պիտի գիտնաք որ այս մարդիկը Տէրը անարգեցին: 31Եւ եղաւ որ այս բոլոր խօսքերը խօսիլը լմնցուցածին պէս, անոնց տակի գետինը պատռեցաւ. 32Եւ երկիր իր բերանը բացաւ, ու զանոնք և անոնց տուները ու Կորխի ունեցած բոլոր մարդիկը և բոլոր անոնց ինչքը կլլեց: 33Եւ անոնք ու բոլոր անոնցները ողջ ողջ դժոխք իջան. և երկիր ծածկեց զանոնք, ու ժողովքին մէջէն կորսուեցան:

Կրակը կը սպառէ

34Եւ անոնց բոլորտիքը եղած բոլոր Իսրայէլը անոնց ձայնէն փախան. քանզի ըսին, Չըլլայ որ երկիր մեզ ալ կլլէ: 35Եւ Տէրոջմէ կրակ ելաւ, ու խունկ մատուցանող երկու հարիւր յիսուն հոգին սպառեց: 36Եւ Տէրը խօսեցաւ Մովսէսի` ըսելով, 37Խօսէ Ահարոն քահանային որդւոյն Եղիազարի, որ բուրվառները այն այրումին մէջէն վերցնէ. և դուն անոնց մէջ եղած կրակը անդին ցրուէ. քանզի անոնք սուրբ եղան: 38Այդ իրենց հոգիներուն դէմ մեղք գործողներուն բուրվառներէն թիթեղներ շինեն` սեղանը պատելու համար. վասն զի անոնք Տէրոջը առջև մատուցուելով` սուրբ եղած են. և Իսրայէլի որդիներուն նշան պիտի ըլլան: 39Ու Եղիազար քահանան այն այրուած մարդոց մատուցած պղնձէ բուրվառները առաւ. և զանոնք սեղանը պատելու համար թիթեղներ շինեցին. 40(Իսրայէլի որդիներուն յիշատակ ըլլալու համար, որպէս զի Ահարոնի սերունդէն չեղող օտար մէկը Տէրոջը առջև խունկ մատուցանելու չմօտենայ, և Կորխի պէս ու անոր ժողովքին պէս չըլլայ.) ինչպէս Տէրը ըսաւ անոր` Մովսէսի ձեռքով:

Ահարոն կը փրկէ ժողովուրդը

41Եւ հետեւ»ալ օրը Իսրայէլի որդիներուն բոլոր ժողովքը Մովսէսի դէմ ու Ահարոնի դէմ տրտունջ ըրին` ըսելով, Դուք Տէրոջը ժողովուրդը մեռցուցիք: 42Եւ եղաւ որ երբ ժողովքը Մովսէսի ու Ահարոնի դէմ ժողվուած էին, դէպ ի ժողովքի խորանը նայեցան, և ահա ամպը ծածկեց զայն, ու Տէրոջը փառքը երեւցաւ: 43Եւ Մովսէս ու Ահարոն ժողովքի խորանին առջև եկան: 44Եւ Տէրը խօսեցաւ Մովսէսի` ըսելով, 45Այդ ժողովքին մէջէն ելէք, որպէս զի շուտով սպառեմ զանոնք. և ասոնք երեսնուն վրայ ինկան: 46Եւ Մովսէս ըսաւ Ահարոնի, Բուրվառը առ, ու մէջը սեղանին վրայէն կրակ դիր, և վրան խունկ դիր, ու շուտով ժողովքը գնա, ու անոնց համար քաւութիւն ըրէ, վասն զի Տէրոջմէ բարկութիւն ելաւ. ժանտախտը սկսաւ: 47Եւ Ահարոն Մովսէսի ըսածին պէս բուրվառը առաւ, ու ժողովքին մէջ վազեց, և ահա ժանտախտը սկսած էր ժողովուրդին մէջ, և վրան խունկ դրաւ, ու ժողովուրդին համար քաւութիւն ըրաւ. 48Եւ մեռելներուն ու ողջերուն մէջտեղ կայնեցաւ. ու ժանտախտը դադարեցաւ: 49Եւ ժանտախտէն մեռածները տասնըչորս հազար եօթը հարիւր հոգի էին, Կորխի բանին համար մեռածներէն զատ: 50Եւ Ահարոն դարձաւ Մովսէսի` ժողովքի խորանին դուռը, ու ժանտախտը դադարեցաւ: