Կարմիր երինջին մոխիրը

1Եւ Տէրը խօսեցաւ Մովսէսի ու Ահարոնի` ըսելով, 2Այս է օրէնքին կանոնը զոր Տէրը պատուիրեց` ըսելով, Խօսէ Իսրայէլի որդիներուն որ քեզի կարմիր երինջ մը բերեն անարատ ու անբիծ, որուն վրայ լուծ դրուած չըլլայ: 3Եւ Եղիազար քահանային պիտի տաք զանիկա, որպէս զի բանակէն դուրս հանէ, ու իր առջև մորթեն զանիկա: 4Եւ Եղիազար քահանան իր մատովը անոր արիւնէն պիտի առնէ, ու դէպ ի ժողովքի խորանին առջեւի կողմը եօթը անգամ պիտի սրսկէ անոր արիւնէն: 5Ետքը իր աչքին առջև պիտի այրեն երինջը. անոր մորթը ու միսը և անոր արիւնը աղբովը մէկտեղ պիտի այրեն: 6Եւ քահանան պիտի առնէ եղևին փայտ, զոպայ ու կրկնակի կարմիր, և երինջին այրուած կրակին մէջ պիտի նետէ: 7Եւ քահանան իր հանդերձները ու իր մարմինը ջրով պիտի լուայ, ու ետքը բանակը մտնէ. և քահանան մինչև իրիկուն անմաքուր պիտի ըլլայ: 8Եւ զանիկա այրողը իր հանդերձները ու իր մարմինը ջրով պիտի լուայ, և մինչև իրիկուն անմաքուր ըլլայ: 9Եւ մաքուր մարդ մը երինջին մոխիրը պիտի ժողվէ, ու բանակին դուրսիդին մաքուր տեղ մը դնէ. և Իսրայէլի որդիներուն ժողովքին համար պիտի պահուի, մեղաց համար մաքրութեան ջուր ըլլալու: 10Եւ երինջին մոխիրը ժողվողը իր հանդերձները պիտի լուայ, ու մինչև իրիկուն անմաքուր ըլլայ. և ասիկա Իսրայէլի որդիներուն ու անոնց մէջ պանդխտացող օտարականին համար յաւիտենական կանոն պիտի ըլլայ:

Դիակի մը հպումը

11Ով որ մեռած մարդու մը մարմինին դպչի, եօթը օր անմաքուր պիտի ըլլայ: 12Անիկա անով զինք մաքրել պիտի տայ երրորդ օրը, և եօթներորդ օրը մաքուր պիտի ըլլայ. բայց եթէ չմաքրուի երրորդ օրը, եօթներորդ օրը մաքուր պիտի չըլլայ: 13Ով որ մեռած մարդու մը մարմինին դպչի` ու ինքզինք չմաքրէ, Տէրոջը խորանը կը պղծէ. և այն անձը Իսրայէլէ պիտի կորսուի. անոր վրայ մաքրութեան ջուրը չսրսկուելուն համար անիկա անմաքուր է. իր անմաքրութիւնը տակաւին իր վրայ է: 14Վրանի մէջ մեռնող մարդուն համար օրէնքը այս է. այն վրանին մէջ ամէն մտնողը և այն վրանին մէջ ամէն եղողը եօթը օր անմաքուր պիտի ըլլայ: 15Եւ ամէն բաց ամանը որ իր վրայ կապուած խուփ չունի, անմաքուր պիտի ըլլայ: 16Եւ ով որ դպչի դաշտի վրայ սրով սպաննուածի մը, կամ իր մահովը մեռածի մը, կամ մարդու ոսկորի մը և կամ գերեզմանի մը, եօթը օր անմաքուր պիտի ըլլայ: 17Եւ անմաքուր եղողին համար` այն մեղաց համար այրուած երինջին մոխիրէն առնելով` ամանի մը մէջ վրան կենդանի ջուր դնեն. 18Եւ մաքուր մարդ մը զոպայ պիտի առնէ, ու զայն ջուրը խոթէ, և վրանին վրայ ու բոլոր ամաններուն վրայ և հոն եղած մարդոց վրայ, ու ոսկորի մը կամ սպաննուածի մը կամ մեռածի մը և կամ գերեզմանի մը դպչողին վրայ պիտի սրսկէ: 19Եւ մաքուր մարդը պիտի սրսկէ անմաքուրին վրայ երրորդ օրը ու եօթներորդ օրը. և եօթներորդ օրը զանիկա պիտի մաքրէ, անիկա ալ իր հանդերձները պիտի լուայ ու ջրով լուացուի, և իրիկունը մաքուր ըլլայ: 20Բայց այն մարդը որ անմաքուր ըլլալով չմաքրուիր, այն անձը ժողովքին մէջէն պիտի կորսուի, վասն զի Տէրոջը սրբարանը պղծեց. անոր վրայ մաքրութեան ջուրը չսրսկուեցաւ, անիկա անմաքուր է: 21Եւ յաւիտենական կանոն մը ըլլայ անոնց, որ մաքրութեան ջուրը սրսկողը իր լաթերը պիտի լուայ. ու մաքրութեան ջուրին դպչողը մինչև իրիկուն անմաքուր պիտի ըլլայ: 22Եւ անմաքուր անձը ինչ բանի որ դպչի, այն ալ անմաքուր պիտի ըլլայ. ու անոր դպչող մարդը մինչև իրիկուն անմաքուր պիտի ըլլայ: