Բաղաամին առաջին մարգարէութիւնը

1Եւ Բաղաամ ըսաւ Բաղակի, Հոս ինծի եօթը սեղան շինէ, ու հոս ինծի եօթը զուարակ և եօթը խոյ պատրաստէ: 2Եւ Բաղակ Բաղաամի ըսածին պէս ըրաւ. և Բաղակ ու Բաղաամ ամէն մէկ սեղանին վրայ մէյմէկ զուարակ ու մէյմէկ խոյ մատուցին: 3Եւ Բաղաամ ըսաւ Բաղակի, Դուն քու ողջակէզիդ քով կայնէ, ու ես երթամ, թերեւս Տէրը իմ դիմացս ելլէ. և ինչ որ ինծի ցուցնէ` քեզի պիտի ըսեմ. ու բարձր տեղ մը ելաւ: 4Եւ Աստուած Բաղաամի հանդիպեցաւ. ու Բաղաամ ըսաւ անոր, Եօթը սեղան պատրաստեցի, ու ամէն մէկ սեղանին վրայ մէյմէկ զուարակ ու մէյմէկ խոյ մատուցի: 5Եւ Տէրը Բաղաամի բերանը խօսք դրաւ ու ըսաւ, Դարձիր Բաղակի և այսպէս խօսէ: 6Եւ դարձաւ անոր. և ահա անիկա իր ողջակէզին քով կայներ էր, ինք ու Մովաբի բոլոր իշխանները: 7Եւ իր առակը սկսեց ու ըսաւ, Մովաբի թագաւորը Բաղակ զիս Արամէ, Արեւելեան լեռներէն, բերաւ, ըսելով, Եկուր, Յակոբը անիծէ ինծի, Եկուր, Իսրայէլը նզովէ: 8Աստուծոյ չանիծածը ի՞նչպէս անիծեմ, Կամ Տէրոջը չնզովածը ի՞նչպէս նզովեմ. 9Վասն զի ապառաժներուն գլխէն կը տեսնեմ զանիկա, Եւ բլուրներէն կը նայիմ անոր. Ահա այս ժողովուրդը զատ պիտի բնակի, Ու ազգերուն հետ պիտի չսեպուի: 10Յակոբի փոշին ո՞վ կրնայ համրել, Եւ Իսրայէլի քառորդը ո՞վ կրնայ հաշուել. Թող իմ անձս արդարներուն մահովը մեռնի, Ու իմ վախճանս անոնց վախճանին պէս ըլլայ: 11Եւ Բաղակ ըսաւ Բաղաամի, Այդ ի՞նչ ըրիր ինծի. ես քեզ բերի իմ թշնամիներս անիծելու, և ահա դուն բոլորովին օրհնեցիր: 12Եւ անիկա պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Ինչ որ Տէրը իմ բերանս դնէ, զայն խօսելու հոգ տանելու չե՞մ:

Բաղաամին երկրորդ մարգարէութիւնը

13Եւ Բաղակ նորէն ըսաւ անոր, Կ’աղաչեմ, ինծի հետ ուրիշ տեղ մը եկուր, որպէս զի զանոնք տեսնես անկէ. անոնց միայն մէկ ծայրը տեսնես, և անոնց ամէնը պիտի չտեսնես. ու անկէ անիծէ զանոնք ինծի համար: 14Եւ տարաւ զանիկա Սօփիմի արտը, Փասգայի գլուխը, ու եօթը սեղան շինեց, և ամէն մէկ սեղանին վրայ մէյմէկ զուարակ ու մէյմէկ խոյ մատուց: 15Եւ ըսաւ Բաղակի, Դուն հոս քու ողջակէզիդ քով կայնէ, ու ես հոն Տէրը դիմաւորեմ: 16Եւ Տէրը Բաղաամի դիմաց ելաւ, և անոր բերանը խօսք դրաւ ու ըսաւ, Բաղակի դարձիր ու այսպէս ըսէ: 17Եւ երբ եկաւ անոր, ահա անիկա իր ողջակէզին քով կայներ էր. Մովաբի իշխաններն ալ անոր հետ էին. և Բաղակ ըսաւ անոր, Տէրը ի՞նչ խօսեցաւ: 18Եւ անիկա իր առակը սկսեց ու ըսաւ, Ելիր, ով Բաղակ, ու լսէ. Ով Սեպփօրի որդի, ինծի մտիկ ըրէ: 19Աստուած մարդ չէ` որ սուտ խօսի, Ոչ ալ մարդու որդի` որ զղջայ. Ինք ըսաւ, ու պիտի չընէ՞, Կամ ինք խօսեցաւ, ու տեղը պիտի չբերէ՞: 20Ահա հրաման առի օրհնելու. և ինք օրհնեց, Ու ես չեմ կրնար ետ դարձնել: 21Յակոբի վրայ անօրէնութիւն մը չզննեց, Ոչ ալ Իսրայէլի վրայ անզգամութիւն տեսաւ. Անոր Տէր Աստուածը իրեն հետ է. Եւ անոր մէջ թագաւորի ցնծութեան ձայն կայ: 22Զանոնք Եգիպտոսէ հանողը Աստուած է. Անիկա միեղջերուի պէս ոյժ ունի, 23Քանզի Յակոբի դէմ կախարդութիւն չըլլար, Ու Իսրայէլի դէմ դիւթութիւն չբանիր. Յակոբի ու Իսրայէլի վրայով` ժամանակին Պիտի ըսուի թէ Աստուած ինչե՜ր ըրաւ: 24Ահա այս ժողովուրդը մատակ առիւծի պէս պիտի ելլէ, Ու առիւծի մը պէս պիտի բարձրանայ. Ու պիտի չպառկի մինչև որսը չուտէ, Ու սպաննուածներուն արիւնը չխմէ: 25Եւ Բաղակ ըսաւ Բաղաամի, Ոչ անէծք տուր անոնց, ոչ ալ օրհնութիւն: 26Ու Բաղաամ պատասխան տալով` Բաղակի ըսաւ, Միթէ ես քեզի չխօսեցա՞յ ըսելով, Ինչ որ Տէրը խօսի, զայն պիտի ընեմ:

Բաղաամին երրորդ մարգարէութիւնը

27Եւ Բաղակ ըսաւ Բաղաամի, Եկուր, ուրիշ տեղ մը տանիմ քեզ, թերեւս Աստուած հաճի, որ անկէ անիծես զանոնք ինծի համար: 28Ուստի Բաղակ տարաւ Բաղաամը Փոգովրի գագաթը, որ դէպ ի Եսիմոն կը նայի: 29Ու Բաղաամ ըսաւ Բաղակի, Հոս ինծի եօթը սեղան շինէ, ու հոս ինծի եօթը զուարակ ու եօթը խոյ պատրաստէ: 30Եւ Բաղակ Բաղաամի ըսածին պէս ըրաւ, ու ամէն մէկ սեղանին վրայ մէյմէկ զուարակ ու մէյմէկ խոյ մատուց: