Երկու գազանները

1Ու տեսայ որ ծովէն գազան մը կ’ելլէր, և ունէր եօթը գլուխ ու տասը եղջիւր. և անոր եղջիւրներուն վրայ տասը թագ, ու անոր գլուխներուն վրայ հայհոյութեան անուններ կային: 2Եւ այն գազանը զոր տեսայ, ընձու նման էր, ու իր ոտքերը առջու ոտքերու պէս, և իր բերանը առիւծի բերնի պէս. ու վիշապը անոր տուաւ իր զօրութիւնը և իր աթոռը ու մեծ իշխանութիւն: 3Եւ անոր գլուխներէն մէկը մահու չափ վիրաւորուածի պէս էր. ու անոր մահուան վէրքը առողջացաւ. և բոլոր երկիր գազանին ետեւէն զարմացաւ: 4Եւ երկրպագութիւն ըրին վիշապին` որ գազանին իշխանութիւն տուաւ, ու երկրպագութիւն ըրին գազանին` ըսելով, Ո՞վ է այդ գազանին նման. և ո՞վ կրնայ ատոր հետ պատերազմ ընել: 5Եւ անոր մեծ բաներ ու հայհոյութիւններ խօսող բերան տրուեցաւ. և քառասունուերկու ամիս անոր իշխանութիւն տրուեցաւ իր կամքը ընելու: 6Ու իր բերանը հայհոյութեամբ Աստուծոյ դէմ բացաւ, անոր անունը ու անոր խորանը ու երկինքը բնակողները հայհոյելու: 7Եւ անոր իշխանութիւն տրուեցաւ սուրբերուն հետ պատերազմ ընելու ու անոնց յաղթելու. և անոր իշխանութիւն տրուեցաւ բոլոր ցեղերու [և ժողովուրդներու] ու լեզուներու և ազգերու վրայ. 8Եւ անոր երկրպագութիւն պիտի ընեն երկրի վրայ բոլոր բնակողները, որոնց անունները աշխարհի սկիզբէն ի վեր մորթուած Գառնուկին կենաց գիրքին մէջ գրուած չեն: 9Ով որ ականջ ունի, թող լսէ: 10Ով որ գերութեան քշէ, ինք գերի պիտի տարուի. ով որ սրով սպաննէ, պէտք է որ ինք սրով սպաննուի. հոս է սուրբերուն համբերութիւնը ու հաւատքը: 11Եւ ուրիշ գազան մը տեսայ` որ երկրէ կ’ելլէր, ու գառնուկի նման երկու եղջիւր ունէր, ու կը խօսէր վիշապի պէս: 12Եւ առաջին գազանին բոլոր իշխանութիւնը կը վարէր անոր առջև, ու երկիրը և անոր բնակիչները կը ստիպէր որ երկրպագութիւն ընեն առաջին գազանին` որուն մահուան վէրքը առողջացաւ: 13Եւ մեծ նշաններ կ’ընէր, ու մինչև անգամ երկինքէն կրակ կ’իջեցնէր երկրի վրայ մարդոց առջև: 14Ու երկրի վրայ բնակողները կը մոլորեցնէր այն նշաններով, որ իր ձեռքը տրուած էր գազանին առջև ընելու. ու երկրի բնակիչներուն կ’ըսէր որ պատկեր շինեն այն գազանին, որ սրով վիրաւորուած էր ու առողջացաւ: 15Եւ իշխանութիւն տրուեցաւ անոր, որ գազանին պատկերին հոգի տայ, որպէս զի գազանին պատկերը խօսի, և ով որ գազանին պատկերին երկրպագութիւն չընէ, զանիկա սպաննել տայ: 16Եւ կը ստիպէր ամէնը, այսինքն պզտիկները ու մեծերը և հարուստները ու աղքատները և ազատները ու ծառաները, որ իրենց աջ ձեռքին վրայ կամ իրենց ճակատին վրայ դրոշմ ընդունին. 17Եւ որ մէ°կը չկրնայ գնել կամ ծախել, բայց միայն ան` որ ունի դրոշմը կամ գազանին անունը կամ անոր անուանը թիւը: 18Հոս է իմաստութիւնը. ով որ միտք ունի, թող հաշուէ գազանին թիւը. քանզի մարդու մը թիւ է, ու անոր թիւը վեց հարիւր վաթսունըվեց է: