Կնիքները

1Եւ տեսայ, երբ Գառնուկը կնիքներէն մէկը* բացաւ, ու չորս կենդանիներուն մէկէն որոտումի պէս ձայն մը լսեցի որ կ’ըսէր, Եկուր ու տես: 2Ու տեսայ, և ահա ճերմակ ձի մը, ու անոր վրայ հեծնողը աղեղ մը ունէր. և պսակ մը տրուեցաւ անոր, և անիկա յաղթող էր ու յաղթելու ելաւ: 3Ու երբ երկրորդ կնիքը բացաւ, երկրորդ կենդանիէն լսեցի որ կ’ըսէր, Եկուր: 4Եւ ուրիշ ձի մը ելաւ շառագոյն, ու անոր վրայ հեծնողին իշխանութիւն տրուեցաւ որ երկրէ խաղաղութիւնը առնէ, որպէս զի իրար սպաննեն. ու անոր մեծ սուր մը տրուեցաւ: 5Ու երբ երրորդ կնիքը բացաւ, երրորդ կենդանիէն լսեցի որ կ’ըսէր, Եկուր ու տես. ու տեսայ, և ահա սև ձի մը, ու անոր վրայ հեծնողը իր ձեռքը կշիռ մը ունէր: 6Ու չորս կենդանիներուն մէջէն ձայն մը լսեցի որ կ’ըսէր, Կապիճ մը ցորենը մէկ դահեկանի, ու երեք կապիճ գարին մէկ դահեկանի. և ձէթին ու գինիին վնաս չընես: 7Ու երբ չորրորդ կնիքը բացաւ, չորրորդ կենդանիէն ձայն մը լսեցի որ կ’ըսէր, Եկուր ու տես: 8Ու տեսայ, և ահա դեղին ձի մը, ու անոր վրայ հեծնողին անունը Մահ էր, և Դժոխքը անոր ետևէն կ’երթար. ու անոնց իշխանութիւն տրուեցաւ երկրի չորրորդ մասին վրայ, որ սրով ու սովով և մահով ու երկրի գազաններով սատկեցնեն: 9Ու երբ հինգերորդ կնիքը բացաւ, սեղանին տակ տեսայ այն մարդոց հոգիները, որոնք սպաննուած էին Աստուծոյ խօսքին համար, ու անոր վկայութեանը համար` զոր իրենք ունէին. 10Եւ մեծ ձայնով աղաղակեցին ու ըսին, Ով սուրբ ու ճշմարիտ Տէր, մինչև ե՞րբ չես դատեր ու մեր արիւնին վրէժը երկրի բնակիչներէն պահանջեր: 11Եւ ճերմակ հանդերձներ տրուեցան անոնց, ու ըսուեցաւ անոնց որ քիչ մը ատեն ալ հանգչին, մինչև անոնց ծառայակիցները ու անոնց եղբայրները լման ըլլան, որոնք իրենց պէս պիտի սպաննուէին: 12Եւ տեսայ, երբ վեցերորդ կնիքը բացաւ, ու մեծ շարժ մը եղաւ, ու արևը սևցաւ մազեղէն քուրձի մը պէս, և լուսինը [բոլորովին] արիւնի պէս եղաւ. 13Ու երկինքի աստղերը գետինը թափթփեցան, ինչպէս սաստիկ հովէն շարժուած թզենին իր տհաս պտուղները կը թափէ. 14Եւ երկինք գալարուող տոմսի մը պէս կը քաշուէր, ու բոլոր լեռները և կղզիները իրենց տեղերէն շարժեցան: 15Ու երկրի թագաւորները և մեծամեծները ու հարուստները, հազարապետները և զօրաւորները, ու բոլոր ծառաները ու բոլոր ազատները այրերուն և լեռներու ապառաժներուն մէջ պահուտեցան. 16Եւ լեռներուն ու ապառաժներուն կ’ըսէին, Մեր վրայ ինկէք ու մեզ ծածկեցէք անոր երեսէն` որ աթոռին վրայ կը նստի, ու Գառնուկին բարկութենէն: 17Վասն զի անոր բարկութեանը մեծ օրը եկաւ, և ո՞վ կրնայ դիմանալ: