Աստուծոյ ողորմութիւնը Իսրայէլի

1Ուրեմն կ’ըսեմ, Միթէ Աստուած իր ժողովուրդը մերժե՞ց. քա՛ւ լիցի. վասն զի ես ալ Իսրայելացի եմ, Աբրահամի սերունդէն, Բենիամինի ցեղէն։ 2Չմերժեց Աստուած իր ժողովուրդը զոր ինք առաջուընէ ճանչցաւ, միթէ չէ՞ք գիտեր Եղիայի պատմութեանը մէջ գիրքը ի՛նչ կ’ըսէ, ի՛նչպէս անիկա Իսրայէլի համար գանգատ կ’ընէ Աստուծոյ, ըսելով, 3Տէր, քու մարգարէներդ մեռցուցին ու քու սեղաններդ փլցուցին, ու միայն ես մնացեր եմ, և իմ անձս կը փնտռեն։ 4Բայց ի՞նչ կ’ըսէ անոր՝ աստուածային պատասխանը. Ինծի թողուցի, կ’ըսե, եօթը հազար մարդիկ՝ որոնք Բահաղի ծնրադրութիւն չըրին։ 5Նոյնպէս ալ այս ատեն շնորհքի ընտրութեանը համեմատ մնացորդ մը կայ։ 6Եւ եթէ շնորհքով, ուրեմն ալ գործերէն չէ, ապա թէ ոչ՝ շնորհքը ա՛լ շնորհք չըլլար, իսկ եթէ գործերէն է, ա՛լ շնորհք չէ, ապա թէ ոչ՝ գործը ա՛լ գործ չըլլար։* 7Ուրեմն ի՞նչ, Իսրայէլ չհասաւ այն բանին զոր կը փնտռէր. բայց ընտրուածները հասան, ու մնացածները կուրցան, 8(Ինչպէս գրուած է, Աստուած անոնց թմրութեան ոգի տուաւ, աչքեր՝ որոնցմով պիտի չտեսնեն ու ականջներ՝ որոնցմով պիտի չլսեն,) մինչև այսօր։ 9Եւ Դաւիթ կ’ըսէ, Անոնց սեղանը իրենց որոգայթ ու որս և գայթակղութիւն ու հատուցում ըլլայ: 10Անոնց աչքերը մթանան, որպէս զի չտեսնեն, ու անոնց կռնակը միշտ վար ծռէ։ 11Ուրեմն կ’ըսեմ, Միթէ անո՞ր համար անոնք յանցանք ըրին որ կործանին. քա՛ւ լիցի. հապա իրենց յանցանքովը հեթանոսներուն փրկութիւն եղաւ, որպէս զի զիրենք նախանձի գրգռէ։ 12Ուստի եթէ անոնց յանցանքը աշխարհի մեծութիւն եղաւ, ու անոնց նուաստութիւնը՝ հեթանոսներուն մեծութիւն, ալ ո՜րչափ աւելի անոնց լրութիւնը։

Հեթանոսներուն փրկութիւնը

13Բայց ձեզի կ’ըսեմ հեթանոսներուդ, Որովհետև հեթանոսներուն առաքեալ եմ, իմ պաշտօնս կը մեծարեմ: 14Որպէս զի թերևս իմ մարմինս եղողները նախանձի գրգռեմ, ու անոնցմէ մէկ քանիները ապրեցնեմ։ 15Վասն զի եթէ անոնց մերժուիլը աշխարհի հաշտութիւն է, հապա անոնց ընդունուիլը ի՞նչ պիտի ըլլայ, բայց եթէ՝ մեռելներէն կենդանի ըլլալ։ 16Արդ եթէ երախայրին սուրբ է, նաև զանգուածը. և եթէ արմատը սուրբ է, ուրեմն ճիւղերն ալ։ 17Եթէ այն ճիւղերէն մէկ քանիները կոտրեցան, ու դուն որ վայրենի ձիթենի էիր՝ անոնց մէջ պատուաստուեցար, ու ձիթենիին արմատին և պարարտութեանը հաղորդ եղար, 18Ճիւղերուն դէմ մի պարծենար, իսկ եթէ պարծենաս, ոչ թէ դուն արմատը վեր բռներ ես, հապա արմատը քեզ։ 19Ուրեմն պիտի ըսես, Ճիւղերը կոտրեցան որպէս զի ես պատուաստուիմ։ 20Աղէկ, անոնք անհաւատութիւնով կոտրեցան, ու դուն հաւատքով հաստատուեցար, մի հպարտանար, հապա վախցիր: 21Վասն զի եթէ Աստուած բնական ճիւղերուն չխնայեց, գուցէ քեզի ալ չխնայէ։ 22Ուստի տես Աստուծոյ քաղցրութիւնը ու խստութիւնը, կործանուածներուն վրայ խստութիւնը, և քու վրադ քաղցրութիւնը, եթէ այն քաղցրութեանը մէջ կենաս, ապա թէ ոչ՝ դուն ալ պիտի կտրուիս։ 23Եւ անոնք ալ եթէ իրենց անհաւատութեանը մէջ չկենան, պիտի պատուաստուին, վասն զի կարող է Աստուած զանոնք նորէն պատուաստել։ 24Քանզի եթէ դուն քեզի բնական եղող վայրենի ձիթենիէն կտրուեցար, ու այն բարի ձիթենիին վրայ, որ քեզի բնական չէր, պատուաստուեցար, ալ ո՜րչափ աւելի անոնք որ բնական ճիւղեր են, պիտի պատուաստուին իրենց ձիթենիին վրայ։

Աստուծոյ ողորմութիւնը բոլորին

25Վասն զի չեմ ուզեր, եղբայրներ, որ չգիտնաք այս խորհուրդը, (որպէս զի ինքզինքնիդ իմաստուն չսեպէք,) որ ըստ մասին կուրութիւն եղաւ Իսրայէլի, մինչև հեթանոսներուն լրութիւնը մտնէ: 26Եւ այսպէս բոլոր Իսրայէլ պիտի փրկուի, ինչպէս գրուած է, Սիօնէ պիտի գայ Փրկիչը, ու Յակոբէ ամբարշտութիւնները մէկդի պիտի դարձնէ: 27Եւ այս է իմ ուխտս անոնց, երբ անոնց մեղքերը վերցնեմ։ 28Աւետարանին նայելով՝ անոնք թշնամի են ձեր սիրոյն համար. բայց ընտրութեանը նայելով՝ սիրելի են իրենց հայրերուն սիրոյն համար։ 29Վասն զի Աստուծոյ պարգևները ու կոչումը առանց զղջանալու են։ 30Վասն զի ինչպէս դուք ալ ատեն մը Աստուծոյ չէիք հաւատար, ու հիմա ողորմութիւն գտաք անոնց անհաւատութիւնովը, 31Նոյնպէս անոնք ալ հիմա անհաւատ եղան, որպէս զի ձեր ողորմութիւն գտնելովը՝ անոնք*ալ ողորմութիւն գտնեն։ 32Վասն զի Աստուած ամէնն ալ անհաւատութեան մէջ արգիլեց, որպէս զի ամէնուն ողորմի։

Գովաբանութիւնը Աստուծոյ

33Ո՛վ Աստուծոյ մեծութեան ու իմաստութեան և գիտութեան խորունկութիւնը, ի՜նչպէս անքննելի են իր դատաստանները, ու անզննելի են իր ճամբաները։ 34Վասն զի ո՞վ գիտցաւ Տէրոջը միտքը, կամ ո՞վ անոր խորհրդակից եղաւ: 35Կամ ո՞վ առաջուընէ անոր բան մը տուաւ, որ փոխարէնը իրեն տրուի։ 36Վասն զի ամէն բաները անկէ ու անով և անոր համար են, իրեն փառք յաւիտեանս։ Ամէն։