Աստուծոյ դատաստանը

1Ուստի, ով մարդ, ով որ ըլլաս դուն որ կը դատես, պատասխան չունիս տալու, քանզի ի՛նչ բանով որ ուրիշը կը դատես, անով քու անձդ կը դատապարտես, վասն զի դուն ալ որ կը դատես՝ նոյն բաները կ’ընես։ 2Բայց գիտենք որ Աստուծոյ դատաստանը ճշմարտութիւնով կ’ըլլայ անոնց վրայ՝ որ այնպիսի բաներ կը գործեն։ 3Արդ, ով մարդ, դուն որ այսպիսի բաներ ընողները կը դատես, և դուն նոյն բաները կ’ընես, զայս միտքէդ կ’անցնե՞ս թէ դուն Աստուծոյ դատաստանէն ազատ պիտի մնաս: 4Կամ թէ անոր անչափ քաղցրութիւնը և համբերութիւնը ու երկայնամտութիւնը կ’արհամարհե՞ս, չգիտենալով որ Աստուծոյ քաղցրութիւնը քեզ դէպ ի ապաշխարութիւն կ’առաջնորդէ։ 5Բայց դուն քու խստութիւնովդ և անզեղջ սըրտովդ քու անձիդ բարկութիւն կը դիզես՝ բարկութեան և Աստուծոյ արդար դատաստանին յայտնուելու օրուանը համար: 6Որ ամէն մէկուն իր գործերուն փոխարէնը պիտի հատուցանէ: 7Յաւիտենական կեանք՝ անոնց որոնք բարի գործերու մէջ համբերութեամբ յարատևելով փառք ու պատիւ և անմահութիւն կը խնդրեն: 8Բայց անոնց որ հակառակ են, և ճշմարտութեան անհնազանդ ու անիրաւութեան հնազանդած` պիտի ըլլայ բարկութիւն և սրտմտութիւն, 9Նեղութիւն և տառապանք ամէն մարդու վրայ որ չար կը գործէ, առաջ Հրէային ու ետքը Յոյնին: 10Իսկ փառք ու պատիւ և խաղաղութիւն այն ամէնուն որ բարի կը գործէ, առաջ Հրեային ու ետքը Յոյնին։ 11Վասն զի Աստուծոյ քով աչառութիւն չկայ։ 12Քանզի անոնք որ առանց օրէնքի մեղք գործեցին, առանց օրէնքի պիտի կորսուին, և անոնք որ օրէնքի տակ մեղք գործեցին, օրէնքով պիտի դատուին, 13(Վասն զի ոչ թէ օրէնքը լսողները Աստուծոյ առջև արդար են, հապա օրէնքը կատարողները պիտի արդարանան։ 14Քանզի Հեթանոսները, որոնք օրէնք չունին, երբ բնականաբար օրէնքին գործերը կը գործեն, օրէնք չունենալով՝ իրենց անձերուն օրէնքը բուն իրենք կ’ըլլան, 15Որոնք օրէնքին գործը իրենց սրտին մէջ գրուած կը ցուցնեն իրենց խղճմտանքին վկայութիւնովը, և իրենց խորհուրդներուն իրար յանդիմանելովը կամ իրաւունք տալովը,) 16Այն օրը երբ Աստուած մարդոց ծածուկ բաները պիտի դատէ Յիսուս Քրիստոսի ձեռքով՝ իմ քարոզած աւետարանիս համեմատ։

Հրեաները և օրենքը

17Ահա դուն Հրեայ ըսուեր ես, և օրէնքին կռթներ ես, ու Աստուծմով կը պարծենաս, 18Եւ անոր կամքը գիտես, ու տարբեր բաները կը զանազանես՝ օրէնքէն խրատուած ըլլալով: 19Եւ քու անձիդ վրայ վստահութիւն ունիս՝ թէ կոյրերուն առաջնորդ ես, խաւարածներուն լոյս, 20Անմիտներուն խրատ տուող, տղայոց վարժապետ, և թէ գիտութեան ու ճշմարտութեան կերպարանքը օրէնքէն ունիս։ 21Իսկ արդ՝ դուն որ ընկերիդ կը սորվեցնես, քու անձիդ չե՞ս սորվեցներ, որ կը քարոզես գողութիւն չընել, կը գողնա՞ս: 22Որ կ’ըսես շնութիւն չընել, շնութի՞ւն կ’ընես, որ կը զզուիս կուռքերէն, սրբապղծութի՞ւն կ’ընես: 23Որ օրէնքով կը պարծենաս, օրինազանց ըլլալով՝ զԱստուած կ’անարգե՞ս։ 24Վասն զի Աստուծոյ անունը ձեր պատճառաւ հեթանոսներուն մէջ կը հայհոյուի, ինչպէս գրուած է։ 25Արդ թլփատութիւնը շահ կ’ունենայ, եթէ օրէնքը պահես. իսկ եթէ օրէնքին դէմ յանցաւոր ես, քու թլփատութիւնդ անթլփատութիւն եղաւ։ 26Ուստի եթէ անթլփատութիւնը օրէնքին իրաւունքները պահէ, չէ՞ որ անոր անթլփատութիւնը թլփատութիւն պիտի սեպուի: 27Եւ ի բնէ եղած անթլփատութիւնը օրէնքը կատարելով՝ պիտի դատապարտէ քեզ, որ գիրով ու թլփատութիւնով օրէնքին յանցաւոր ես։ 28Վասն զի Հրեայ չէ այն որ դրսուանց է, և թլփատութիւն չէ այն որ դրսուանց մարմինով է: 29Հապա Հրեայ ան է որ ներսուանց է, և թլփատութիւն՝ սրտինը հոգիով, ու ոչ թէ գրով, որուն գովութիւնը ոչ թէ մարդոցմէ է, հապա Աստուծմէ։