1Ուրեմն Հրեան ի՞նչ աւելի բան ունի, կամ թլփատութենէն ի՞նչ շահ կայ։ 2Շատ՝ ամէն կերպով, ամէնէն առաջ այն՝ որ Աստուծոյ պատգամները անոնց հաւատացուեցան։ 3Քանզի եթէ անոնցմէ ոմանք չհաւատացին, ի՞նչ, միթէ անոնց անհաւատութիւնը Աստուծոյ հաւատարմութիւնը կը խափանէ՞ր, քա՛ւ լիցի։ 4Սակայն Աստուած ճշմարիտ թող ըլլայ, և բոլոր մարդիկ՝ սուտ, ինչպէս գրուած է, Որպէս զի քու խօսքերուդ մէջ արդար ըլլաս, և դատուելու ատենդ դուն յաղթես։ 5Ուրեմն եթէ մեր անիրաւութիւնը Աստուծոյ արդարութիւնը յայտնի կը ցուցնէ, ի՞նչ ըսենք, միթէ անիրա՞ւ է Աստուած որ իր բարկութիւնը մեր վրայ կը բերէ: 6(Մարդկօրէն կ’ըսեմ,) քա՛ւ լիցի, ապա թէ ոչ՝ ի՞նչպէս Աստուած պիտի դատէ աշխարհը։ 7Վասն զի եթէ Աստուծոյ ճշմարտութիւնը իմ ստութիւնովս կ’աւելանայ իր փառքին համար, ալ ես ինչո՞ւ մեղաւորի մը պէս կը դատուիմ։ 8Եւ ինչո՞ւ համար պետք չէ ըսիլ, ինչպէս ոմանք մեր վրայ չարախօսութիւն ընելով՝ կ’ըսեն թէ մենք կ’ըսենք, Չարը գործենք որպէս զի բարին գայ, որոնց դատապարտութիւնը իրաւունքով է։

Ոչ մէկ մարդ արդար է

9Ուստի ալ ի՞նչ ըսենք, բանով մը աւելի՞ ենք հեթանոսներեն. իրաւ որ բանով մըն ալ չենք, վասն զի առաջ մեղադրեցինք Հրեաները և հեթանոսները թէ ամէնը մեղքի տակ են: 10Ինչպէս գրուած է թէ Արդար մը չկայ, և ոչ մէկ: 11Մէկը չկայ որ հասկնայ, մէկը չկայ որ զԱստուած փնտռէ։ 12Ամէնը խոտորեցան, մէկտեղ անպիտան եղան, աղէկութիւն ընող մը չկայ, մէկ ալ չկայ։ 13Անոնց կոկորդը բաց գերեզման է, իրենց լեզուովը նենգաւոր եղան, իժերու թոյն կայ անոնց շրթուքներուն տակ: 14Անոնց բերանը անէծքով ու դառնութիւնով լեցուն է: 15Անոնց ոտքերը շուտ են արիւն թափելու: 16Կործանում և թշուառութիւն կայ իրենց ճամբաներուն մէջ: 17Եւ խաղաղութեան ճամբան չճանչցան։ 18Աստուծոյ վախը չկայ անոնց աչքերուն առջև։ 19Սակայն գիտենք որ օրէնքը ինչ որ կ’ըսէ, անոնց կըսէ՝ որոնք օրէնքին տակ են, որպէս զի ամէն բերան գոցուի, և բոլոր աշխարհ դատապարտուած ըլլայ Աստուծոյ առջև։ 20Վասն զի անոր առջև մարմի՛ն մը պիտի չարդարանայ օրէնքին գործերովը, քանզի օրէնքով է մեղքը ճանչնալը։

Աստուած մարդը ի՛նչպես կ’արդարացնէ

21Բայց հիմա առանց օրէնքի Աստուծոյ արդարութիւնը յայտնուած է, օրէնքէն և մարգարէներէն վկայուած ըլլալով: 22Այսինքն Աստուծոյ արդարութիւնը, որ Յիսուս Քրիստոսի հաւատքէն է, ամէն հաւատացողներուն ու անոնց ամէնուն վրայ կ’ըլլայ, քանզի խտրութիւն չկայ։ 23Վասն զի ամէնը մեղք գործեցին, և Աստուծոյ փառքէն պակսած են։ 24Եւ անոր շնորհքովը ձրի կարդարանան Քրիստոս Յիսուսով եղած փրկութիւնովը: 25Զոր առաջուընէ սահմանեց Աստուած՝ քաւութիւն ըլլալու անոր արիւնին հաւատքով, Աստուծոյ երկայնամտութեան ատենները առաջուընէ գործուած մեղքերուն թողութիւն տալովը՝ իր արդարութիւնը ցուցնելու համար: 26Այսինքն իր արդարութիւնը այս ժամանակին մէջ ցուցնէլու համար, որպէս զի ինք արդար ըլլայ, և արդարացնէ Յիսուսի հաւատքէն եղողը։ 27Ուրեմն ո՞ւր մնաց պարծենալը, խափանուեցաւ, ո՞ր օրէնքէն, գործերո՞ւ օրէնքէն` ոչ, հապա հաւատքի օրէնքէն։ 28Վասն զի կը սեպենք թէ մարդ հաւատքով կ’արդարանայ առանց օրէնքին գործերուն։ 29Միթէ Աստուած միայն Հրեաներո՞ւն է ու հեթանոսներուն չէ՞. այո, հեթանոսներուն ալ։ 30Որովհետև Աստուած մէկ է՝ որ թլփատութիւնը հաւատքէն կ’արդարացնէ, և անթլփատութիւնը՝ նոյն հաւատքով։ 31Ուստի մենք հաւատքով օրէնքը կը խափանե՞նք. քա՛ւ լիցի, հապա օրէնքը կը հաստատենք։