Աբրահամին օրինակը

1Ուրեմն ի՞նչ պիտի ըսենք թէ գտաւ Աբրահամ մեր նահապետը մարմնի կողմանէ։ 2Վասն զի եթէ Աբրահամ գործով արդարացած ըլլար, իրաւցընէ պարծանք կունենար, բայց ոչ թէ Աստուծոյ առջև։ 3Քանզի գիրքը ի՞նչ կ’ըսէ, Աբրահամ Աստուծոյ հաւատաց, և այն իրեն արդարութիւն սեպուեցաւ։ 4Բայց ան որ գործ մը կ’ընէ, վարձքը շնորհքէ եղած չսեպուիր անոր, հապա պարտքէ։ 5Իսկ ան որ չգործեր, բայց կը հաւատայ անոր որ ամբարիշտը կ’արդարացնէ, անոր հաւատքը իրեն արդարութիւն կը սեպուի։ 6Ինչպէս Դաւիթ ալ կը զրուցէ այն մարդուն երանութիւնը, որու Աստուած արդարութիւն կը սեպէ առանց գործերու։ 7Երանի՜ անոնց, կ’ըսէ, որոնց անօրէնութիւնները ներուեցան, և որոնց մեղքերը ծածկուեցան։ 8Երանի՜ այն մարդուն որու մեղք չսեպեր Տէրը։ 9Ուստի այս երանութիւնը թլփատութե՞ան վրայ է, թէ անթլփատութէան վրայ ալ, քանզի կ’ըսենք թէ Հաւատքը Աբրահամի արդարութիւն սեպուեցաւ։ 10Ուրեմն ի՞նչպէս սեպուեցաւ, թլփատութեա՞ն մէջ եղած ատենը, թէ անթլփատութեան մէջ, ոչ թէ թլփատութեան մէջ, հապա անթլփատութեան։ 11Ու ետքը թլփատութեան նշանը առաւ՝ իբրև անթլփատութեան ատենէն ունեցած հաւատքին արդարութեանը կնիք մը, որպէս զի ինք հայր ըլլայ այն բոլոր հաւատացողներուն որոնք անթլփատութենէ են, (անոնց ալ արդարութիւն սեպուելու համար,) 12Եւ հայր թլփատութեան՝ ոչ թէ միայն թլփատութենէ եղողներուն, հապա անոնց ալ՝ որոնք մեր հօրը Աբրահամի անթլփատութեան ատենի հաւատքին շաւիղներուն մէջ կը քալեն:

Աստուծոյ խոստումը հաւատքով կը ստացուի

13Վասն զի Աբրահամի և անոր սերունդին՝ աշխարհը ժառանգելու համար տրուած խոստմունքը ոչ թէ օրէնքով եղաւ, հապա հաւատքին արդարութիւնովը։ 14Քանզի եթէ օրէնքէն եղողները ժառանգ ըլլային, հաւատքը փուճ պիտի ըլլար, և խոստմունքը պիտի խափանուէր։ 15Վասն զի օրէնքը բարկութիւն կը գործէ, քանզի ուր օրէնք չկայ, օրինազանցութիւն ալ չկայ։ 16Ասոր համար ժառանգ ըլլալը հաւատքէն է, որպէս զի շնորհքով եղած ըլլայ, խոստմունքը հաստատուն ըլլալու համար բոլոր սերունդին, ոչ թէ միայն անոր որ օրէնքէն է, հապա անոր ալ՝ որ Աբրահամի հաւատքէն է, որ մեր ամէնուն Հայրն է, 17(Ինչպէս գրուած է թէ Քեզ շատ ազգերու հայր ըրի,) Աստուծոյ առջև, որու ինք հաւատաց, ան որ մեռելները կ’ողջնցնէ, և չեղած բաները եղածներու պէս կը կանչէ։ 18Որ չյուսացուելու բանին յուսով հաւատաց՝ թէ ինք շատ ազգերու հայր պիտի ըլլայ, (ինչպէս ըսուեցաւ ալ, թէ Քու սերունդդ այսպէս պիտի ըլլայ:) 19Եւ ինք հաւատքի մէջ չտկարացած՝ չնայեցաւ իր մարմինին արդէն մեռածի պէս ըլլալուն, (որովհետև ինք հարիւր տարեկանի չափ էր,) ոչ ալ Սառայի արգանդին մեռած ըլլալուն: 20Եւ անհաւատութիւնով չտարակուսեցաւ Աստուծոյ խոստմունքէն, հապա հաւատքով զօրացած՝ Աստուծոյ փառք տուաւ, 21Եւ իր մտքին մէջ հաստատ պահեց թէ ան որ խոսք տուաւ, կարող է ընելու ալ, 22Ասոր համար իրեն արդարութիւն սեպուեցաւ։ 23Բայց ոչ թէ միայն անոր համար գրուեցաւ որ իրեն սեպուեցաւ: 24Հապա մեզի համար ալ՝ որոնց պիտի սեպուի, որ կը հաւատանք անոր որ մեռելներէն յարուց մեր Տէր Յիսուսը, 25Որ մեր յանցանքներուն համար մատնուեցաւ, և մեզ արդարացնելու համար յարութիւն առաւ։