Ամուսնութենէն լուսաբանութիւն

1Միթէ չէ՞ք գիտեր, եղբայրներ, (քանզի ես օրէնքը գիտացողներուն կը խօսիմ) որ օրէնքը մարդուս վրայ կ’իշխէ՝ որչափ ժամանակ որ ողջ է։ 2Վասն զի այր ունեցող կինը իր ողջ էրկանը կապուած է օրէնքով, բայց եթէ այրը մեռնի, արձակուած է էրկանը օրէնքէն։ 3Ուրեմն քանի որ այրը ողջ է, շուն պիտի ըսուի՝ եթէ ուրիշ էրկան մը ըլլայ, բայց եթէ այրը մեռնի, այն օրէնքէն ազատ կ’ըլլայ, այնպէս որ շնացող չըլլար՝ եթէ ուրիշ էրկան մը ըլլայ։ 4Ուստի դուք ալ, իմ եղբայրներս, Քրիստոսի մարմնովը օրէնքին մեռաք, որպէս զի ուրիշի մը ըլլաք, անոր՝ որ մեռելներէն յարութիւն առեր է, որպէս զի Աստուծոյ պտուղ բերող ըլլանք։ 5Քանզի քանի որ մենք մարմնով էինք՝ մեղքերու կիրքերը որոնք օրէնքով կ’ըլլային, մեր անդամներուն մէջ կը ներգործէին, որպէս զի մենք մահուան պտուղ բերենք։ 6Բայց հիմա այն օրէնքէն արձակուեցանք, վասն զի մեռանք անոր՝ որով բռնուած էինք, որպէս զի մենք ծառայենք հոգիին նորոգութիւնովը, և ոչ թէ գրին հնութիւնովը։

Օրենք և մեղք

7Ուրեմն ի՞նչ ըսենք, օրէնքը մե՞ղք է. քա՛ւ լիցի, բայց ես մեղքը չէի ճանչնար, եթէ ոչ՝ օրէնքով, ինչպէս ցանկութիւնն ալ չէի գիտեր, եթէ օրէնքը ըսած չըլլար, Մի ցանկար։ 8Բայց մեղքը պատուիրանքէն առիթ առնելով՝ իմ մէջս բոլոր ցանկութիւնները գոյացուց, վասն զի առանց օրէնքի մեղքը մեռած է։ 9Ես ալ առանց օրէնքի ատեն մը կենդանի էի, բայց երբ պատուիրանքը վրաս հասաւ, մեղքը ողջնցաւ, 10Եւ ես մեռայ, ու այն պատուիրանքը որ կեանքի համար էր, նոյնը ինծի մահուան համար եղաւ։ 11Վասն զի մեղքը պատուիրանքէն առիթ առնելով՝ զիս խաբեց, ու անով մեռցուց։ 12Ուստի օրէնքը սուրբ է, ու պատուիրանքը սուրբ և արդար ու բարի։

Մարդուն մէջ տագնապ

13Ուրեմն բարին ինծի մա՞հ եղաւ. քա՛ւ լիցի, հապա մեղքը, որպէս զի երևնայ մեղքը որ այն բարի բանով ինծի մահ գործեց, որպէս զի մեղքը պատուիրանքով աւելի մեղաւոր ըլլայ։ 14Վասն զի գիտենք որ օրէնքը հոգևոր է, բայց ես մարմնավոր եմ՝ մեղքի տակ ծախուած։ 15Քանզի ինչ որ կ’ընեմ՝ չեմ ճանչար. ոչ թէ ինչ որ կ’ուզեմ՝ զայն կընեմ, հապա ինչ որ կ’ատեմ՝ զայն կ’ընեմ։ 16Բայց եթէ չուզածս կ’ընեմ, հաւանութիւն կու տամ օրէնքին թէ բարի է։ 17Իսկ արդ ոչ թէ ես կ՛ընեմ զանիկա, հապա մեղքը՝ որ իմ ներսիդիս կը բնակի։ 18Քանի գիտեմ որ իմ ներսիդիս, այսինքն իմ մարմինիս մէջ, բարի բա՛ն մը չբնակիր, վասն զի կամեցողութիւն կայ քովս, բայց բարին ի գործ դնելը չեմ գտներ։ 19Քանզի ոչ թէ բարին զոր կ’ուզեմ, կ’ընեմ, հապա չարը զոր չեմ ուզեր, զայն կ’ընեմ։ 20Իսկ եթէ չուզած բանս կ’ընեմ, ալ ոչ թէ ես կ’ընեմ զանիկա, հապա մեղքը՝ որ իմ ներսիդիս բնակած է։ 21Ուստի ես կը գտնեմ օրէնք մը, որ երբ բարին ընելը կը կամենամ, չարը իմ քովս է։ 22Վասն զի ներսի մարդուն նայելով՝ Աստուծոյ օրէնքին կը հաւնիմ: 23Բայց ուրիշ օրէնք մը կը տեսնեմ իմ անդամներուս մէջ, որ իմ մտքիս օրէնքին դէմ կը պատերազմի, և զիս գերի կ’ընէ մեղքի օրէնքին որ իմ անդամներուս մէջ է։ 24Ի՛նչ խղճալի մարդ եմ ես, ո՞վ զիս պիտի ազատէ այս մահացու մարմինէն։ 25Գոհութիւն Աստուծոյ մեր Տէրոջը Յիսուս Քրիստոսի ձեռքով։ Ուրեմն ես ինքնս մտքով Աստուծոյ օրէնքին կը ծառայեմ, ու մարմնով՝ մեղքի օրէնքին։