Հռութ ամուսին մը կը գտնէ

1Եւ անոր կեսուրը Նոեմի անոր ըսաւ, Աղջիկս, քեզի հանգստութիւն չփնտռե՞մ, որպէս զի քեզի աղէկ ըլլայ: 2Հիմա Բոոս մեր ազգականը չէ՞, որուն աղջիկներուն քով կեցար դուն. ահա անիկա այս գիշեր կալին մէջ գարին կը հոսէ: 3Եւ դուն լուացուէ ու իւղով օծուէ, և լաթերդ հագիր ու կալը իջիր. և մինչև որ ուտելը ու խմելը չլմնցնէ, այն մարդուն մի յայտնուիր: 4Ու երբ քնանայ,անոր պառկած տեղը իմացիր, և գնա անոր ոտքերուն կողմէն ծածկոցը բաց ու պառկէ, և անիկա քեզի պիտի իմացընէ թէ ի՛նչ ընելու ես: 5Ու Հռութ անոր ըսաւ, Ամէն ինծի ապսպրածներդ պիտի ընեմ: 6Եւ կալը իջաւ, ու կեսրոջը ամէն ապսպրածին պէս ըրաւ: 7Եւ Բոոս ուտելէն, խմելէն ու սիրտը զուարճանալէն ետքը՝ դիզուած գարիին եզերքը պառկելու գնաց. և Հռութ ալ կամացուկ մը գնաց, ու անոր ոտքերուն կողմէն ծածկոցը բացաւ և պառկեցաւ: 8Ու կէսգիշերուն մարդը վախցաւ, ու ծռելով տեսաւ որ ահա իր ոտքերուն քով կին մը պառկեր էր: 9Եւ ըսաւ, Դուն ո՞վ ես: Ու անիկա ըսաւ, Ես քու աղախինդ Հռութ եմ. և քու քղանցքդ քու աղախինիդ վրայ տարածէ, քանզի դուն մօտ ազգականս ես: 10Ան ալ ըսաւ, Դուն Տէրոջմէ օրհնեալ ըլլաս, աղջիկս. քու ետքի աղէկութիւնդ առաջուանէն մեծ է, որովհետև աղքատ կամ հարուստ երիտասարդներուն ետեւէն չգացիր: 11Եւ հիմա, ով աղջիկս, մի վախնար, դուն ինծի ինչ որ ըսես, քեզի պիտի ընեմ. քանզի իմ քաղաքիս բոլոր ժողովուրդը գիտէ որ դուն առաքինի կին մըն ես: 12Ու հիմա իրաւցընէ ես քու ազգականդ եմ, բայց ինծմէ մօտ ուրիշ ազգական ալ կայ: 13Այս գիշեր հոս կեցիր, ու եթէ անիկա առաւօտուն իր ազգականութեան պարտաւորութիւնը քեզի հատուցանել ուզէ, աղէկ թող հատուցանէ. բայց եթէ անիկա ազգականութեան պարտաւորութիւնը քեզի հատուցանել չուզէ, այն ատեն ես կը հատուցանեմ, կենդանի է Տէր. մինչև առաւօտ հոս պառկէ: 14Ուստի մինչև առաւօտ անոր ոտքերուն քով պառկեցաւ. ու մութուն, երբ մարդիկ դեռ չէին կրնար մէկզմէկ ճանչնալ, ելաւ. և Բոոս ըսաւ, Մարդ չգիտնայ որ կալին մէջ կին մտեր է: 15Նաև ըսաւ, Վրայի ծածկոցդ բեր, ու զանիկա բռնէ: Եւ Հռութ զանիկա բռնեց. ու անոր վեց չափ գարի չափեց, ու անոր վրայ բեռնաւորեց. և անիկա քաղաքը գնաց: 16Ու Հռութ իր կեսրոջ դարձաւ, որ անոր ըսաւ, Ով աղջիկս, ի՞նչպէս ես. ու անիկա անոր պատմեց ինչ որ այն մարդը ըրաւ իրեն. 17Եւ ըսաւ, ինծի այս վեց չափ գարին տուաւ՝ ըսելով, Քու կեսրոջդ պարապ չերթաս: 18Եւ Նոեմի ըսաւ, Աղջիկս, նստէ, մինչև որ գիտնաս թէ այս գործը ի՛նչպէս պիտի լմննայ. քանզի այն մարդը մինչև որ այս գործը այսօր չլմնցնէ չհանգստանար: